31.10.2003, Frankfurt nad Menem, Niemcy —— w Nowym Jorku od czerwca 2022 roku —— jedyna c贸rka potentata przemys艂u chemicznego i farmaceutycznego, milionera, Briana Sinclaira i Elfriede Krause, niemieckiej pisarki, laureatki Literackiej Nagrody Nobla, kt贸rej tw贸rczo艣膰 podejmuje tematy kobiecej seksualno艣膰 i walki p艂ci —— studentka literaturoznawstwa Uniwersytetu Columbia —— wynaj臋ty pok贸j – zagracony ksi膮偶kami, notatkami, bawe艂nianymi swetrami i ukryt膮 gdzie艣 paczk膮 papieros贸w —— instagramerka prowadz膮ca obserwowany przez prawie 250 tys. os贸b profil, kt贸ry jest kopalni膮 jej obszernych i wnikliwych ksi膮偶kowych recenzji, przemy艣le艅 i zdj臋膰 —— pocz膮tkuj膮ca pisarka —— wi臋cej —— powi膮zania
Berenice (...) zwinna, urocza i obdarzona nadmierem si艂 偶ywotnych; jej dzia艂em by艂a w艂贸cz臋ga po wzg贸rzach (...) – ona bez troski sz艂a przez 偶ycie, nie my艣l膮c o cieniach tkwi膮cych na drodze i o niemym odlocie kruczo oskrzydlonych godzin. Berenice! Morella posiada艂a wiedz臋 g艂臋bok膮. (...) Pot臋ga jej umys艂u by艂a nadludzka...
B e r i n e l l a marszczy nos, gdy ktokolwiek zwraca si臋 do niej pe艂nym imieniem; zastyga w 艣wiszcz膮cych g艂oskach, w okre艣lonym ruchu warg kobiecych i m臋skich, jak cie艅, kt贸ry wyd艂u偶a si臋 coraz bardziej z ka偶d膮 sekund膮. W i e, 偶e jest Berenice, zgadk膮 i trwog膮. W i e, 偶e te偶 Morell膮 – tojadem i cyprysem. Wola艂aby jednak by膰... sob膮. Bernie, Nella, Ella – jest ka偶d膮 z nich, tylko troch臋 i n a c z e j. Jest unosz膮cym si臋 w mocnym 艣wietle ta艅cz膮cym niczym mistyczna wr贸偶ka kurzem; jest zar贸wno najgorsz膮 wersj膮 siebie, k艂贸c膮c膮 si臋 z t膮 najlepsz膮 – jest b贸lem w skroniach, zimnem prostuj膮cym palce; jest te偶 snem, koszmarem – wdechem i wydechem, tlenem wype艂niaj膮cym p艂uca. Przede wszystkim jednak jest sob膮. Pr贸buje sk艂ada膰 rzeczywisto艣膰 z w艂asnych s艂贸w, kt贸re zdobi膮 papier – pr贸buje z艂apa膰 ide臋, uchwyci膰 motyw, kt贸rym odznacza si臋 jej 偶ycie, znale藕膰 punkt zwrotny. I w tym wszystkim pr贸buje by膰 sob膮 w byciu niesob膮. W byciu fa艂szywym, w egzystencji splamionej niemy艣leniem i beznadziej膮. Czytaj膮c, ch艂onie, podziwia, p艂acze, zaciska z臋by i gryzie warg臋 – prze偶ywa, dokonuj膮c przeobra偶enia duszy z ka偶dym s艂owem, szeptem, spojrzeniem i dzieci臋c膮 naiwno艣ci膮. I jest tu, tu i teraz, 艂apczywie wyci膮gaj膮c d艂onie w stron臋 tego, co nieuchwytne, a co wydaje si臋 tak blisko – i tym jest dla niej 偶ycie: diabelskim 艂apaniem moment贸w, kt贸re umykaj膮. Kt贸re przepadaj膮.ODAUTORSKO: CODE ►W tytule: Wilk stepowy; fc: akyuliychlen.Du偶a inspiracja tw贸rczo艣ci膮 Edgara Allana Poe'go i Hermana Hessego, reszta to ju偶 ja. Bernie jest maniaczk膮 ksi膮偶ek, dla kt贸rej 艣wiat wydaje si臋 zbiorem wyraz贸w – wci膮偶 wi臋c szuka odpowiednich, aby okre艣li膰 swoje 偶ycie. W karcie nie zdradzam o niej zbyt wiele, ale mam nadziej臋, 偶e uda mi si臋 to zrobi膰 w w膮tkach. :D Co do w膮tk贸w: przyjmiemy wszystko to, co skomplikowane, trudne i emocjonalne. ► vicious1411@gmail.comw膮tki:



