HELLO, FOLLOWERS!

Gossip Girl here.

Your one and only source for the truth behind the scandalous lives of New York's elite. Been a minute. Did you miss me? I know I've missed you. Though you're probably going to wish I'd stayed away when I'm done. Because I can see you. The real you. The one hiding just outside the edge of frame. Well, it's time to reframe that picture. And who am I? That's one secret I'll never tell.

You know you love me
xoxo


. . .

MOST FOLLOWED

now
spotted:
Apparently GG settled her sights on Seoul! With so many of her favorite subjects hailing from Korea, it was only a matter of time before she took a closer look. And oh, what a love affair it turned out to be—Seoul’s beauty secrets, its cocktails, the electric nights in Gangnam… Let’s just say, she’s officially obsessed. So obsessed, in fact, that she’s decided to plant her little birds across the city, ready to report back on what her favorite Seoulites are up to when they return home for Chuseok. Keep your eyes on the brand-new site, where GG won’t just have a watchful eye over every inch of NYC, but now, Seoul too. Who knows? Next time, you might just find her perched atop a skyscraper in Cheongdam-dong.

You can't hide from me
xoxo
Pokazywanie post贸w oznaczonych etykiet膮 Kim Seojun. Poka偶 wszystkie posty
Pokazywanie post贸w oznaczonych etykiet膮 Kim Seojun. Poka偶 wszystkie posty

just a little
bit of hope

chapter nine
by coup d'茅tat and Rudy Chomik


August 17, 2022 ♠ Seojun's apartment, NY

— Masz papierosa? — zapyta艂 g艂o艣no jaki艣 blondw艂osy ch艂opak, opieraj膮c si臋 d艂oni膮 o oparcie kanapy, na kt贸rej Yuri siedzia艂a wraz ze swoimi kilkoma najbli偶szymi przyjaci贸艂kami, i zmuszaj膮c je tym samym do odwr贸cenia si臋 i przerwania rozmowy. Jego nieprzytomny wzrok tak bardzo b艂膮dzi艂 od ilo艣ci wypitego alkoholu, 偶e dziewczyna nie by艂a pewna, do kt贸rej z nich tak naprawd臋 kierowa艂 swoje pytanie. Zd膮偶y艂a tylko wygi膮膰 usta w czym艣, co chyba tylko przypomina艂o u艣miech, gdy pojawi艂 si臋 nast臋pny ch艂opak — sporo trze藕wiejszy — by z zak艂opotaniem odci膮gn膮膰 go na bok. Wszystkie wymieni艂y pomi臋dzy sob膮 porozumiewawcze spojrzenia i powr贸ci艂y do rozmowy.
— Ale my艣licie, 偶e ona naprawd臋 to zrobi艂a?
— Zaraz, pogubi艂am si臋. O kim teraz m贸wicie?
— G艂upia jeste艣? Brunetka, siedzi na przeciwko, po drugiej stronie. Chodzimy razem na francuski. 
Nie by艂o trudno dosta膰 si臋 na imprezy, kt贸re organizowa艂 Kim Seojun. Wystarczy艂o zna膰 kogo艣, kto zna艂 kogo艣, kto zna艂 kogo艣, a w najgorszym wypadku po prostu stawi膰 si臋 pod drzwiami jego loftu w pi膮tek wieczorem, by dowiedzie膰 si臋, jak 艣mietanka towarzyska Upper East Side umila sobie czas. Yuri jednak nie mog艂o to grozi膰, bo umia艂a znale藕膰 sobie na tyle odpowiednie towarzystwo, by 偶adna z tych okazji nie przesz艂a jej obok nosa. Ale tak jak jej kole偶anki, kt贸re w艂a艣nie wymienia艂y si臋 naj艣wie偶szymi ploteczkami, by艂a w艂a艣nie tylko tym — odbiorc膮. Mo偶e i lo偶膮 z najlepszym widokiem, ale wci膮偶 tylko i wy艂膮cznie widowni膮.
Mieszkanie Seojuna robi艂o wra偶enie i dziewczyna naprawd臋 lubi艂a przychodzi膰 na jego imprezy, kt贸re przez lata uros艂y w艣r贸d jej znajomych na miar臋 kultowych. G艂贸wne pomieszczenie, ogromny salon, kt贸ry wzrasta艂 na dwa pi臋tra, zaaran偶owane by艂o w stylu klubowym, z DJ-k膮 w jednym k膮cie i barem, za kt贸rym stali prawdziwi barmani, w drugim. Pod przeszklon膮 艣cian膮 z widokiem na Manhattan znajdowa艂 si臋 pe艂noprawny basen, w kt贸rym teraz p艂ywa艂o przynajmniej pi臋tna艣cie os贸b. Yuri nie mog艂a sobie wyobrazi膰, jak to jest 偶y膰 w takim miejscu i zawsze zastanawia艂a si臋, jak naprawd臋 wygl膮da ono na co dzie艅, bez setek pij膮cych, ta艅cz膮cych i krzycz膮cych do siebie os贸b w 艣rodku.
Ale najwi臋ksz膮 atrakcje zawsze stanowi艂o Inner Circle. Przydomek, o kt贸rym chyba nie wiedzieli nawet sami zainteresowani. W samym centrum pomieszczenia znajdowa艂o si臋 kilka kanap u艂o偶onych w p贸艂okr膮g, kt贸re zawsze by艂y zajmowane przez samego w艂a艣ciciela i jego najbli偶szych przyjaci贸艂, czyli  sta艂ych bywalc贸w ulubionej — zaraz po Vogue'u — lektury Han Yuri. Plotkary.
— I jak ta brunetka si臋 nazywa艂a?
— Ari. — Yuri przewr贸ci艂a oczami. — Nazywa si臋 Min Ari. Mi艂a jest, ale nie wchod藕 jej w drog臋, bo raczej niespecjalnie to lubi. Lekko m贸wi膮c. Obok niej siedzi Seojun, jego znasz, obejmuje j膮 ramieniem, wi臋c najwyra藕niej s膮 w pogodnym okresie. Podobno si臋 zar臋czyli, w sensie... Ich rodziny ich zar臋czy艂y, rozumiesz? Zaraz obok Jackson, oni si臋 przyja藕ni膮, to ten, kt贸ry znowu organizuje imprezy na jachcie, no i Octavia, kt贸ra patrzy w telefon tej 艣miej膮cej si臋 blondynki, Cornelii. Cornelia ma swoj膮 mark臋 odzie偶ow膮, a Octavia jest c贸rk膮 prawnik贸w i podobno zostawi艂a narzeczonego we Francji. — Westchn臋艂a ci臋偶ko. — Wiesz, w jeden wiecz贸r ci chyba wszystkiego nie wyt艂umaczymy.
— Chc臋 wiedzie膰 — mrukn臋艂a Layla odrobin臋 p艂aczliwym tonem. Wla艂a ju偶 w siebie dosy膰 sporo alkoholu. By艂a kuzynk膮 jednej z jej bli偶szych przyjaci贸艂ek i przeprowadzi艂a si臋 w zesz艂ym miesi膮cu wraz z najbli偶sz膮 rodzin膮 do Nowego Jorku. Mia艂a sko艅czy膰 ostatni膮 klas臋 w Constance Billard i upar艂a si臋, 偶e chce dowiedzie膰 si臋 wszystkiego na temat 偶ycia na Pi膮tej Alei. Ca艂膮 paczk膮 zatem zgodnie stwierdzi艂y, 偶e nie pozostaje im nic innego, tylko zabra膰 j膮 na imprez臋 Seojuna.
— No... dobra. Na ko艅cu kanapy siedzi Dani ze swoimi przyjaci贸艂kami, jej ojciec jest politykiem, a matka ma szko艂臋 baletow膮, a za ni膮 Sunghoon rozmawia przez telefon, jest uroczy, ale s艂ysza艂am o nim nieciekawe historie, w kt贸re zreszt膮 ma艂o wierz臋. — Dziewczyna zwin臋艂a usta w dzi贸bek, uwa偶nym okiem 艣ledz膮c twarze imprezowicz贸w. — Nie wiem, kto jeszcze. O, przy barze siedzi Kanchana z przyjaci贸艂k膮, ona jest pocz膮tkuj膮c膮 aktork膮, ale zagra艂a w paru bardzo znanych teledyskach, a tam bardziej z boku Yosoo, s艂ysza艂am, 偶e jego rodzice robi膮 jakie艣 przekr臋ty, ale nie mam poj臋cia, czy to prawda. A ten ch艂opak, kt贸ry w艂a艣nie podszed艂 do kanapy, to Jonghyun, jego rodzice s膮 po starych pieni膮dzach, ale jest naprawd臋 w porz膮dku. Chyba. 
Layla wygl膮da艂a, jakby kr臋ci艂o jej si臋 w g艂owie. Yuri podci膮gn臋艂a pod siebie nogi. Mog艂a pozwoli膰 sobie na wiele, ale kwas 偶o艂膮dkowy nie mia艂 prawa w 偶adnych okoliczno艣ciach spotka膰 si臋 z zamszowymi noskami jej najnowszych Louboutin贸w.
— Czyli co, oni si臋 wszyscy ze sob膮 przyja藕ni膮?
Blondynka roze艣mia艂a si臋 s艂odko.
— Sk膮d! Znaj膮 si臋. Toleruj膮. Sp臋dzaj膮 ze sob膮 czas, czy tego chc膮, czy nie. 
Przygryz艂a lekko doln膮 warg臋, przeskakuj膮c spojrzeniem od jednej twarzy do drugiej. 呕aden z nich nie tylko nie zwraca艂 na nie najmniejszej uwagi, ale nawet nie wiedzia艂 o ich istnieniu. 
Nie wiedzia艂a jeszcze, jak jej si臋 uda to zrobi膰, ale by艂a pewna, 偶e w kt贸rym艣 momencie zejdzie z lo偶y na g艂贸wn膮 scen臋. I to ona b臋dzie si臋 wybornie bawi膰, gdy z naprzeciwka nieznane nikomu dziewczyny b臋d膮 przekazywa膰 sobie szcz膮tkowe i nieprawdziwe informacje na jej temat.
— Gdybym mia艂a obstawia膰, bardziej sk艂ania艂abym si臋 do tego, 偶e tak naprawd臋 si臋 nienawidz膮.

♠
September 1, 2023 ♥ queen's bday party, NY

Przez lata nauki w Constance st膮pa艂a po wyj膮tkowo cienkim lodzie. Ju偶 kiedy pierwszy raz przekroczy艂a pr贸g szko艂y i pad艂y na ni膮 pierwsze ciekawskie spojrzenia innych uczni贸w, wiedzia艂a, 偶e to by艂 czas na to, aby przepisa膰 histori臋 swojego 偶ycia na tak膮, kt贸ra nie tylko wpasuje si臋 w jej nowe realia, ale te偶 przyniesie jej sporo korzy艣ci. Chcia艂a by膰 w ko艅cu cz臋艣ci膮 tego 艣wiata, od kiedy tylko pierwszy raz wpad艂 jej w r臋ce magazyn pe艂en zdj臋膰 pi臋knych kobiet odzianych w pierwszorz臋dny, w艂oski jedwab. 
Musia艂a si臋 dobrze postara膰, aby zatrze膰 za sob膮 艣lady, wi臋c wyrobi艂a sobie opini臋, kt贸rej nikt nie m贸g艂, a przede wszystkim nie chcia艂, zakwestionowa膰 — beztroskiej, trzpiotowatej i g艂upiutkiej dziewczynki. Dla nikogo nie wydawa艂o si臋 dziwne, 偶e ta sama osoba, kt贸ra by艂a w stanie uwierzy膰 w ka偶de b艂ahe k艂amstwo, zbiera艂a jedne z najlepszych ocen w klasie. Nie zawsze jednak k艂ama艂a i nie we wszystkich kwestiach, bo naiwno艣膰 towarzyszy艂a jej przecie偶 przez ca艂e 偶ycie; pod膮偶a艂a na 艣lepo obran膮 艣cie偶k膮, stawiaj膮c kolejne domki z kart i 艂udz膮c si臋, 偶e bajka, kt贸r膮 sama stworzy艂a, to jej rzeczywisto艣膰. 
Przez pierwsze lata codziennie doje偶d偶a艂a przez dwie godziny do szko艂y, w ostatnich, ju偶 po rozpocz臋ciu studi贸w, pomieszkiwa艂a w obskurnych mieszkaniach w najgorszych cz臋艣ciach Nowego Jorku. Ledwo wi膮za艂a koniec z ko艅cem, ale nigdy nie da艂a po sobie tego pozna膰. Opanowa艂a sztuk臋 zapewnienia sobie p艂ynno艣ci finansowej do perfekcji; jej m贸zg bezb艂臋dnie i bez przerwy kalkulowa艂, za co powinna zap艂aci膰, co zwr贸ci膰, sk膮d wyp艂aci膰 i od kt贸rego pracownika banku w nast臋pnym tygodniu nie odbiera膰 telefonu. Mia艂a d艂ugi, ogromne d艂ugi, i to praktycznie od pierwszego dnia, kiedy postawi艂a pierwszy krok na Upper East Side, ale jakim艣 cudem, cho膰 kruchy l贸d trzeszcza艂 uparcie i coraz g艂o艣niej pod jej stopami, dalej utrzymywa艂a si臋 na powierzchni.
Cho膰 nie by艂o w niej niczego specjalnego, ot, kolejna dziewczyna, jakich na Manhattanie by艂o wiele, by艂a jedna rzecz, z kt贸rej by艂a niezaprzeczalnie dumna — wiedzia艂a, jak si臋 ubra膰. Niewa偶ne, czy wk艂ada艂a 艣wie偶o kupione YSL, kt贸re nast臋pnego ranka zamierza艂a zwr贸ci膰, czy przerobion膮 kieck臋, kt贸r膮 dorwa艂a w sklepie z u偶ywan膮 odzie偶膮, wygl膮da艂a wspaniale. Rok w rok jej zdj臋cia mo偶na by艂o znale藕膰 na stronach internetowych topowych magazyn贸w pod artyku艂ami o Fashion Weekach albo o modzie ulicznej. Mia艂a gust, styl i wyczucie, przynajmniej w jednej kwestii.
Gdy przed paroma miesi膮cami spotka艂a Sunghoona w swojej ulubionej kawiarni, oczywi艣cie wpad艂a w jego sid艂a bez najmniejszych podejrze艅. Nie wiedzia艂a, 偶e przypatrywa艂 jej si臋 od d艂u偶szego czasu, kalkuluj膮c, czy by艂a dobr膮 kandydatk膮 na jego nast臋pn膮 ofiar臋, kt贸rej zamierza艂 bezdusznie z艂ama膰 serce, a ju偶 przede wszystkim nie mog艂a mie膰 poj臋cia o tym, 偶e jego w艂asne by艂o dawno zaj臋te przez kogo艣 innego. 
Nie widzia艂a ch艂odu w jego spojrzeniu, ani w艣ciek艂ego b艂ysku w oku. Odda艂a si臋 w pe艂ni w jego r臋ce, spe艂niaj膮c ka偶de najdrobniejsze 偶yczenie, byleby tylko utrzyma膰 przy sobie kogo艣, kto zdawa艂 si臋 szczerze j膮 kocha膰. Kto sp臋dza艂 z ni膮 godziny na nauce w bibliotece, przynosi艂 jej ulubion膮 kaw臋, wys艂uchiwa艂 d艂ugich i nudnych opowie艣ci o jej d艂ugich i nudnych dniach. By艂a nim zauroczona po uszy, a w dodatku ta znajomo艣膰 pozwoli艂a jej na dopi臋cie swego — w ko艅cu znalaz艂a si臋 na swojej upragnionej, g艂贸wnej scenie.
I pierwsza, przez lata wyczekiwana impreza Plotkary, na kt贸r膮 otrzyma艂a osobiste zaproszenie, okaza艂a si臋 ostatni膮 rys膮 na jej osobistej tafli.
Nie umia艂a w tym g艂upim budynku znale藕膰 艂azienki. Krew kapa艂a z jej poranionych szk艂em r膮k na pod艂og臋, ale ka偶de pytanie innych go艣ci czy obs艂ugi by艂o przez ni膮 ucinane kr贸tkim warkni臋ciem. Po kilku minutach b艂膮dzenia bocznymi korytarzami, w ko艅cu min臋艂a wej艣cie do hotelowej kuchni. Poczeka艂a chwil臋, nas艂uchuj膮c krok贸w, a potem wsun臋艂a si臋 do pomieszczenia i od razu rzuci艂a w kierunku zlewu, by umy膰 r臋ce.
— Chyba musi tu gdzie艣 by膰 jaka艣 pieprzona apteczka — mamrota艂a pod nosem.
Mimo, 偶e Yuri do艣膰 szybko znikn臋艂a z jego pola widzenia, czerwone 艣lady, jakie pozostawi艂a po sobie na do tej pory nieskazitelnej i wypolerowanej pod艂odze, by艂y idealn膮 poszlak膮, za kt贸r膮 Sunghoon postanowi艂 pod膮偶a膰. Nie min臋艂o d艂ugo, a偶 znalaz艂 si臋 w korytarzu prowadz膮cym do cz臋艣ci hotelu zarezerwowanej dla pracuj膮cej tu obs艂ugi. By艂o tam o wiele ciszej, jedynie przyt艂umiona muzyka i gwar rozm贸w dociera艂y do niego z g艂贸wnej sali. 
Kilka z os贸b, jakie napotka艂 na swojej drodze utwierdzi艂y go w przekonaniu, 偶e znajdowa艂 si臋 coraz bli偶ej celu. 
— Mo偶e szuka tej dziewczyny? — szepta艂y do siebie dwie kobiety dzier偶膮ce w d艂oniach tace wype艂nione przystawkami, wychodz膮c zza podw贸jnych drzwi.
Nie zastanawiaj膮c si臋 ani chwili d艂u偶ej, wymin膮艂 kelnerki i wszed艂 w g艂膮b pomieszczenia.
Nie musia艂 jej d艂ugo szuka膰. Yuri sta艂a na samym ko艅cu, w rogu, przy jednym z wielkich metalowych zlew贸w. Oddychaj膮c ci臋偶ko, ch艂opak pokona艂 dziel膮cy ich dystans i 艂api膮c j膮 za ramiona, okr臋ci艂 tak, by m贸g艂 spojrze膰 jej prosto w oczy.
O ile przy stole by艂 w stanie panowa膰 nad swoj膮 z艂o艣ci膮, tak teraz, kiedy jego palce wbija艂y si臋 w jej drobne cia艂o, zdrowy rozs膮dek wyparowa艂, ust臋puj膮c miejsca czystej furii.
— Jeste艣 z siebie dumna? — wycedzi艂 przez z臋by, odci膮gaj膮c j膮 od umywalki i popychaj膮c na tyle mocno, 偶e jej plecy zderzy艂y si臋 z boczn膮 艣cian膮. 
Sam nie wiedzia艂, co w niego wst膮pi艂o, bo jak do tej pory, jego agresja by艂a ubrana jedynie w s艂owa. Teraz upust emocji by艂 fizyczny, gdy dalej nie zmniejszaj膮c presji w swoim dotyku, przyciska艂 blondyn臋 do 艣ciany. Nachyli艂 si臋 tak, by mog艂a spojrze膰 prosto w jego oczy, zobaczy膰, do czego doprowadzi艂a. Do jego braku kontroli, do z艂o艣ci. Aby zobaczy艂a, jak ma艂o w tej chwili dla niego znaczy艂a. 
Chcia艂, by poczu艂a si臋 winna, bo kto inny powinien ponie艣膰 odpowiedzialno艣膰, je艣li nie ona?
Yuri sapn臋艂a tylko, otwieraj膮c usta, ale nie by艂a w stanie wci膮gn膮膰 powietrza, a strach sprawi艂, 偶e z jej oczu ponownie zacz臋艂y p艂yn膮膰 艂zy. Ba艂a si臋 o siebie, ba艂a si臋 Sunghoona, gdy patrzy艂 na ni膮 w taki spos贸b, 偶e by艂a w stanie uwierzy膰, 偶e je艣li powie zn贸w co艣, co mu si臋 nie spodoba, zrobi jej o wiele gorsz膮 krzywd臋, ni偶 tylko par臋 siniak贸w. Pisn臋艂a cicho, kiedy jego palce jeszcze mocniej wbi艂y si臋 w jej r臋ce, a gdy w ko艅cu si臋 od niej odsun膮艂, z艂apa艂a z ulg膮 oddech.
— Po czym艣 takim, nie zas艂ugujesz nawet na to, 偶ebym tutaj by艂. — wysycza艂 ch艂opak. 
Kolana si臋 pod ni膮 ugi臋艂y. 呕a艂o艣nie zap艂aka艂a, osuwaj膮c si臋 na posadzk臋 i stara艂a si臋 co艣 odpowiedzie膰, wyt艂umaczy膰, ale uda艂o jej si臋 wymamrota膰 tylko kilka p艂aczliwych s艂贸w.
— Przepraszam, Sunghoon, naprawd臋 przepraszam — szepn臋艂a cicho, niemal nies艂yszalnie.
Poni偶a艂a si臋 przed nim. Pochyli艂a si臋, wyci膮gaj膮c r臋ce w kierunku jego but贸w, ale on tylko poruszy艂 nog膮, jakby chcia艂 j膮 uprzedzi膰 i odepchn膮膰. Zerkn臋艂a w g贸r臋, by skrzy偶owa膰 z nim spojrzenie — patrzy艂 na ni膮 jak na robaka, 艣miecia, na co艣 obrzydliwego. A ona nie mia艂a si艂y si臋 przed tym broni膰, momentalnie zaakceptowa艂a to jako prawd臋, bo kto艣 taki jak on nie m贸g艂by przecie偶 jej ok艂ama膰. Wszystko, co powiedzia艂, musia艂o by膰 prawd膮.
— Masz racj臋 — powiedzia艂a w ko艅cu, podpieraj膮c si臋 o zlew, by wsta膰. Mia艂a brudn膮 sukienk臋, rozmazany makija偶, w艂osy w nie艂adzie. — Nie zas艂uguj臋 na ciebie. Nigdy nie zas艂ugiwa艂am. Powinnam to sobie u艣wiadomi膰 tego pierwszego dnia.
Min臋艂a go powoli, bez s艂owa, a potem wysz艂a z kuchni powolnym krokiem. Niemal w wej艣ciu min臋艂a si臋 z Seojunem, bladym jak kreda, kt贸ry bez tchu przeszukiwa艂 ka偶de pomieszczenie mijane na swojej drodze. Spojrzeli na siebie, a na twarzy ch艂opaka momentalnie rozkwit艂a ulga. Nie powiedzia艂 do niej s艂owa, tylko patrzy艂, jak odchodzi w kierunku wyj艣cia na g艂贸wn膮 sal臋. 

♥
May 14, 2024 ♦ Pitchoun Caf茅, LA

Patrzy zza wielkich, ciemnych okular贸w na par臋 dzieci bawi膮cych si臋 przed wej艣ciem do kawiarni i chichocze cicho do siebie, ch艂on膮c t臋 s艂odk膮 scen臋. Chwil臋 p贸藕niej kelner stawia przed ni膮 wysok膮 szklank臋 z karmelowym macchiato, ale dziewczyna nie 艣ci膮ga okular贸w, by wymieni膰 z nim spojrzenie, a tylko nieznacznie kiwa g艂ow膮 w podzi臋kowaniu, po czym wraca wzrokiem do dw贸jki dzieci. Teraz si臋 k艂贸c膮 — chyba o jak膮艣 zabawk臋, kt贸ra znikn臋艂a im z oczu — i tr膮caj膮 si臋 艂okciami, staraj膮c zmusi膰 tego drugiego, by poszed艂 po zgub臋. Nagle nie istnieje zupe艂nie nic, nawet ona, tylko ten obrazek, kt贸ry przez kr贸tk膮 chwil臋 pozwala jej wr贸ci膰 do przyjemnego komfortu dawno minionych dni. Mog艂aby przysi膮c, 偶e s艂yszy, jak ptaki weso艂o 膰wierkaj膮 w艣r贸d koron drzew, a zza plec贸w powiewa ciep艂y, letni wiatr. A potem do dzieci wraca starsza kobieta, oczywi艣cie niania, i zabiera ich ze sob膮. I s艂odka scena dobiega ko艅ca.
Znowu to zrobi艂a, zagapi艂a si臋. Ostatnio cz臋sto jej si臋 to zdarza, cz臋艣ciej ni偶 to robi chyba tylko o tym s艂yszy. 
Nie zdejmuje ciemnych okular贸w, mimo 偶e niebo dawno zasz艂o siwymi chmurami i ju偶 niedaleko do wieczora. Nie mo偶e, nawet gdyby chcia艂a. W zamian patrzy na swoje d艂onie, po czym si臋ga do torebki, by na艂o偶y膰 na nie now膮 warstw臋 kremu. Jest m艂oda, bardzo m艂oda i delikatna, ale jej d艂onie nale偶膮 do starej, spracowanej kobiety, a przecie偶 min臋艂o zaledwie par臋 miesi臋cy od czasu, gdy z uporem pierwszy raz szorowa艂a je w ciemnej 艂azience swojego apartamentu. Jako艣 to pomaga.
Widzi si臋 w szybie samochodu zaparkowanego tu偶 przed kawiarni膮. Wygl膮da bardzo 艂adnie, a nawet lepiej ni偶 艂adnie — ma na sobie bia艂膮, eleganck膮 sukienk臋, droga bi偶uteri臋, a w艂osy 艣ci膮gni臋te w gruby kok z tylu g艂owy, dzie艂o jej osobistej fryzjerki. Jeszcze tego samego dnia zosta艂a zatrzymana przez kilka przypadkowych os贸b, kt贸rzy prosili j膮 o zdj臋cie. Cz臋艣膰 z nich, tury艣ci, wzi臋艂a j膮 za jak膮艣 aktork臋, cz臋艣膰 rozbudowywa艂a swoje portfolio fotograficzne, a cz臋艣膰, paparazzi, c贸偶, nawet nie wiedzia艂a, o co im tak naprawd臋 chodzi艂o. Kto by pomy艣la艂, 偶e temu smutnemu dziewcz臋ciu o z艂amanym sercu, za kt贸rym ci膮gn臋艂y si臋 d艂ugi, poszcz臋艣ci si臋 w 偶yciu tak bardzo, 偶e wyl膮duje w centrum Los Angeles, gdzie b臋dzie traktowana jak gwiazda. 
Przyby艂 on i uratowa艂 j膮. Pami臋ta艂a ten dzie艅 z ka偶dym mo偶liwym szczeg贸艂em, wyry艂 si臋 w jej pami臋ci tak g艂臋boko, 偶e ju偶 nigdy nie mia艂 jej opu艣ci膰. Z艂amane serce nie dawa艂o jej si臋 we znaki tak dotkliwie jak brak pieni臋dzy. I bardzo d艂ugo walczy艂a. Tak d艂ugo i zaciekle, staraj膮c si臋 艂膮czy膰 dodatkowe zmiany w pracy z bieganiem do dyskont贸w, gdzie sprzedawa艂a suknie od znanych projektant贸w za grosze. Przyjaciele znikn臋li w momencie pojawienia si臋 problem贸w, zreszt膮 oni nie mieli prawa wiedzie膰 wszystkiego — nie mogli, bo od czasu do czasu, gdy gubi艂a si臋 w ich prywatnych garderobach, mog艂a potem pozwoli膰 sobie na ciep艂y posi艂ek ka偶dego dnia przynajmniej przez tydzie艅. Dogoni艂a j膮 jej w艂asna g艂upota. Ale on na to nie zwa偶a艂, pom贸g艂 jej. Sp艂aci艂 wszystkie jej d艂ugi, karty kredytowe, zaleg艂e czynsze, pieni膮dze otrzymane, wyci膮gni臋te — i skradzione — od przyjaci贸艂. Ubra艂 od st贸p do g艂贸w w najlepsze metki, zabra艂 j膮 gdziekolwiek tylko chcia艂a, a by艂 przy tym tak dobry, tak s艂odki, tak… wspania艂y, 偶e poczu艂a, i偶 zn贸w mo偶e oddycha膰. Nie protestowa艂a, kiedy podsun膮艂 pomys艂, by rzuci艂a studia i wyprowadzi艂a si臋 z nim do Los Angeles, bo jak偶e mog艂a, skoro on by艂 taki m膮dry, nale偶a艂 do 艣wiata wybranych, by艂 przecie偶 s艂awnym re偶yserem — musia艂 si臋 zna膰 na 偶yciu, a przynajmniej o wiele bardziej ni偶 ona, o czym jej cz臋sto przypomina艂. Z tak膮 twarz膮 i charakterem studia s膮 Ci niepotrzebne, kochanie. I wierzy艂a w to wszystko, w ka偶de jego s艂owo, nawet wtedy, gdy pierwszy raz pobi艂 j膮 tak bardzo, 偶e ba艂a si臋, 偶e umrze na zimnych kafelkach w tej hotelowej 艂azience, w ka艂u偶y w艂asnej krwi. Ale… tak mu by艂o przecie偶 przykro, tak 偶a艂owa艂. Mo偶e faktycznie nie powinna go dra偶ni膰, gdy mia艂 z艂y humor, w ko艅cu zawsze powtarza艂, jak nienawidzi jej szczebiotu nad uchem, a ju偶 szczeg贸lnie kiedy jest zirytowany i zm臋czony. 
I nawet rodzice go pokochali, co by艂o bardzo dziwne, bo przecie偶 oni nie kochali nawet jej. Jako艣 nie przeszkadza艂o im, 偶e jemu bli偶ej wiekiem do nich, ni偶 do niej, a chyba nawet si臋 z tego faktu ucieszyli, kiedy dowiedzieli si臋, jak bardzo on jest im w stanie pom贸c. U艣miecha艂a si臋 szeroko do niego, taka szcz臋艣liwa i radosna, bo przecie偶 czego wi臋cej mog艂a sobie wymarzy膰, ale na rodzic贸w spogl膮da艂a nieprzeniknionym spojrzeniem — wiedzia艂a, 偶e byliby w stanie j膮 sprzeda膰, ale nie s膮dzi艂a, 偶e zrobiliby to a偶 tak szybko i bez mrugni臋cia okiem.
W ko艅cu wstaje i zostawia dwudziestodolar贸wk臋 na stoliku, zabiera torebk臋 i powoli rusza chodnikiem. Rozpada艂o si臋 ju偶 na dobre, ale jej to wcale nie przeszkadza, bo i tak ma ochot臋 si臋 przej艣膰… Ma ochot臋 przej艣膰 si臋 t臋 godzin臋 w wysokich butach na cienkiej szpilce, ma ochot臋 zrobi膰 jeszcze p贸艂godzinn膮 rundk臋 dooko艂a posiad艂o艣ci i ma ochot臋 zadzwoni膰 do kogo艣 ze znajomych, by mo偶e wpad艂 do ich domu dzisiaj z wizyt膮 na ma艂ego drinka. 
Bo boi si臋 i艣膰 do domu. 

♦
August 19, 2024 ♣ Palace Hotel, NY


To mia艂 by膰 jej pierwszy i ostatni dzie艅 w Nowym Jorku. Nast臋pnego dnia p贸藕nym wieczorem mia艂a z ju偶 spakowan膮 walizk膮, w kt贸rej znajdowa艂 si臋 ca艂y jej dobytek, ruszy膰 z podkulonym ogonem do domu rodzinnego, by rozpocz膮膰 — a mo偶e powr贸ci膰 — do spokojnego 偶ycia jako nikt wa偶ny. My艣la艂a, 偶e j膮 to przyt艂oczy, 偶e b臋dzie rozpacza膰 za dawnymi marzeniami, ale nie towarzyszy艂o jej 偶adne z tych uczu膰. By艂a zawiedziona, to na pewno, ale ten zaw贸d r贸wnowa偶y艂 fakt, 偶e cudem uda艂o jej si臋 wyswobodzi膰 z koszmaru, w kt贸rym sp臋dzi艂a ostatnie kilka miesi臋cy.
Przyjecha艂a, aby po偶egna膰 si臋 ze swoim miastem. Odwiedzi膰 ulubione miejsca, spotka膰 si臋 z przyjaci贸艂mi — tymi, kt贸rzy jej zostali — zje艣膰 g艂upiego hot-doga z budki w Central Parku i wst膮pi膰 do Saksa, by popatrze膰 na ubrania, na kt贸re nigdy nie b臋dzie jej ju偶 sta膰. Rozsta艂a si臋 ze wszystkimi starymi kartami kredytowymi, a cho膰 ochota i t臋sknota wci膮偶 by艂a ogromna, postanowi艂a sobie twardy cel, by nie ulec dawnym przyzwyczajeniom. Odebra艂a paczk臋 z osobistymi rzeczami ze swojego starego mieszkania, bo jej wsp贸艂lokatorka, starsza kobieta, kt贸ra, cho膰 zrz臋dliwa, zawsze by艂a dla niej dobra, obieca艂a j膮 dla niej przechowa膰, je艣li kiedykolwiek postanowi wr贸ci膰. Chyba od pocz膮tku musia艂a nie do ko艅ca ufa膰 Timothy'emu, skoro zdecydowa艂a si臋 spakowa膰 najdro偶sze sercu rzeczy i pozostawi膰 je w Nowym Jorku. U艣miecha艂a si臋 do siebie, przebieraj膮c w starych sukienkach, butach i ulubionych wydaniach magazyn贸w, jakby to by艂y najcenniejsze skarby.
Ostatnim punktem jej d艂ugiej wycieczki mia艂 by膰 drink w barze hotelu Palace. Jako zwie艅czenie jej historii, pe艂ne ko艂o, bo przecie偶 tutaj osi膮gn臋艂a sw贸j cel — wspi臋艂a si臋 na sam膮 g贸r臋, ale tylko po to, by zaraz spa艣膰 na ziemi臋 z 艂oskotem. 
Wszyscy w Nowym Jorku wiedzieli ju偶, 偶e k艂ama艂a. 呕e nie pochodzi艂a z bogatej rodziny, 偶e okrada艂a swoich znajomych, 偶e przez te wszystkie lata oszukiwa艂a wszystkich wok贸艂 siebie. Ca艂e szcz臋艣cie, prawda wysz艂a na jaw, gdy wylegiwa艂a si臋 po drugiej stronie Stan贸w w ciep艂ym, kalifornijskim s艂o艅cu, gdzie konsekwencje jej k艂amstw nie mog艂y jej dogoni膰. Ale nie dba艂a ju偶 o to, nie ba艂a si臋 nawet spotka膰 twarz膮 w twarz z wszystkimi lud藕mi, kt贸rzy z przyjemno艣ci膮 skorzystaliby z okazji, by z niej szydzi膰 — ostatnie miesi膮ce zahartowa艂y j膮 tak bardzo, 偶e nic z tego nie mia艂o ju偶 dla niej znaczenia. 
— Poprosz臋 Cosmopolitan — powiedzia艂a do barmana, sadowi膮c si臋 na obitym sk贸r膮 krze艣le. Mia艂a na sobie swoj膮 ulubion膮 sukienk臋, czarn膮, vintage Chanel, za kt贸r膮 zap艂aci艂a swoj膮 pierwsz膮 kart膮 kredytow膮, ulubione szpilki i subtelny makija偶. 
Czu艂a si臋 pi臋knie, a przede wszystkim sob膮.
— Cosmo? Mog艂a艣 poprosi膰 o Manhattan. Nie ma chyba bardziej pospolitego drinka.
Yuri zmarszczy艂a brwi, ogl膮daj膮c si臋 w prawo, sk膮d dobiega艂 m臋ski g艂os. Z zaskoczeniem zorientowa艂a si臋, 偶e tu偶 obok niej siedzia艂 Kim Seojun, we w艂asnej osobie, a ona nawet nie zauwa偶y艂a go, gdy zajmowa艂a swoje miejsce. Wygl膮da艂 dok艂adnie tak jak zawsze, dobrze, cho膰 nie nieskazitelnie dobrze, bo sporej wielko艣ci, brudno-fioletowy siniak l艣ni艂 tu偶 pod jego prawym okiem.
— Daj mi spok贸j, okej?
Nie znali si臋, nigdy nie mieli okazji si臋 pozna膰. Oczywi艣cie, 偶e wiedzieli o swoim istnieniu, a nawet o wiele wi臋cej, ale nie zamienili ze sob膮 chyba ani jednego s艂owa.
— Musz臋? Wybacz bezpo艣rednio艣膰, ale nie wydaje mi si臋, 偶e mog艂aby艣 na kogokolwiek czeka膰 w tym miejscu.
A wi臋c wiedzia艂, tak jak wszyscy. Nie dziwi艂o jej, 偶e nawet on czyta艂 Plotkar臋. Je艣li komu艣 mia艂oby zale偶e膰, aby uporczywie pilnowa膰, by prawda o jego 偶yciu nie wysz艂a na jaw, na pewno by艂by to Seojun. On, jeden z wielu tych, kt贸rzy na co dzie艅 偶yli w k艂amstwie.
— Przyda艂by mi si臋 kto艣 do towarzystwa — doda艂.
Wzruszy艂a ramionami.
— Z艂y dzie艅? — zapyta艂a, zerkaj膮c ponownie przelotnie na siniaka pod jego okiem. Nie umia艂a powstrzyma膰 lekkiego u艣miechu. — M膮偶 redaktorki z艂apa艂 ci臋 na gor膮cym uczynku?
Tym razem to k膮ciki ust Seojuna niekontrolowanie pow臋drowa艂y w g贸r臋.
— Nie, gorzej. Omin臋艂a ci臋 wspania艂a impreza Plotkary. Jedli艣my gluty, paj膮ki i 艣ledzie, a niekt贸rzy z nas zajmowali si臋 cudzymi facetami, za co dostali po mordzie.
— Ach, czyli widz臋, 偶e na Upper East Side bez zmian? — roze艣mia艂a si臋, krzywi膮c odrobin臋.
Nie wiedzia艂a, dlaczego wdawa艂a si臋 rozmow臋 z ch艂opakiem, kt贸rego nie zna艂a, zupe艂nie jakby byli starymi, dobrymi przyjaci贸艂mi, ale prawd臋 m贸wi膮c, nie by艂a w miejscu, by m贸c si臋 nad tym zastanawia膰. Wi臋c gdy Seojun zaproponowa艂 toast za Manhattan, unios艂a ochoczo kieliszek i wychyli艂a jego zawarto艣膰 na raz.

♣

September 29, 2024 ♤ Seojun's apartment, NY

W kilka sekund po otwarciu oczu dotar艂o do niej, jak ogromnie boli j膮 g艂owa. Przez chwil臋 zrobi艂o jej si臋 tak niedobrze, 偶e obawia艂a si臋, i偶 b臋dzie musia艂a zerwa膰 si臋 z 艂贸偶ka i pop臋dzi膰 prosto do 艂azienki, ale kilka g艂臋bszych oddech贸w wystarczy艂o, aby w pe艂ni si臋 uspokoi艂a. Podnios艂a si臋, zerkn臋艂a za siebie i chwil臋 obserwowa艂a 艣pi膮cego ch艂opaka, a potem zsun臋艂a nogi powoli na ziemi臋 i wysz艂a z pokoju, zbieraj膮c po drodze szlafrok z komody. Przesz艂a do g艂贸wnej 艂azienki, gdzie z szafki przy lustrze wyci膮gn臋艂a tabletki przeciwb贸lowe.
Ostatnio ci膮gle m臋czy艂y j膮 uporczywe b贸le g艂owy. Mo偶e jednak powinna da膰 si臋 nam贸wi膰 i sprawi膰 sobie okulary. Seojun powtarza艂, aby nie siedzia艂a do p贸藕na nad ksi膮偶kami, ale naprawd臋 musia艂a teraz da膰 z siebie wszystko.
Zesz艂a na d贸艂 do kuchni, aby zacz膮膰 przygotowywa膰 艣niadanie. W ci膮gu ostatnich miesi臋cy przybra艂a w ko艅cu na wadze i zapadni臋te wcze艣niej policzki wygl膮da艂y rumianie i zdrowo. Oczy, cho膰 przem臋czone, b艂yszcza艂y na powr贸t weso艂o艣ci膮. 
Ruby, ma艂a, czarna suczka rasy Pomeranian, podbieg艂a do jej n贸g, domagaj膮c si臋 pieszczot, wi臋c dziewczyna wzi臋艂a j膮 na r臋ce, mrucz膮c do niej pod nosem s艂odkim tonem. Jedn膮 r臋k膮 trzyma艂a psa, drug膮 wyci膮ga艂a jedzenie z lod贸wki, a przy tym weso艂o pod艣piewywa艂a wraz z wokalistk膮, kt贸rej g艂os wybrzmiewa艂 z g艂o艣nik贸w kuchennego radia.
Loft wygl膮da艂 zupe艂nie inaczej, ni偶 jak go zapami臋ta艂a. G艂贸wne, przestronne pomieszczenie zosta艂o sprytnie podzielone i teraz wygl膮da艂o jak pe艂noprawne mieszkanie, w kt贸rym ludzie mogli 偶y膰, a nie tylko przebywa膰. Znikn膮艂 parkiet, DJ-ka, bar oraz basen, a pojawi艂a si臋 normalna kuchnia, jadalnia oraz salon. Industrialny, zimny wystr贸j klubowy ust膮pi艂 miejsca kolorom, gustownym dodatkom i znacznie cieplejszemu wystrojowi. Oczywi艣cie, towarzyszy艂 mu taki sam, o ile nie wi臋kszy przepych, ale zupe艂nie innego rodzaju.
A przede wszystkim znikn臋艂y znienawidzone przez ni膮 kanapy. I okaza艂o si臋, 偶e w ci膮gu dnia uwielbia艂a tu przebywa膰.
— Wsta艂a艣? — powita艂 j膮 Seojun u g贸ry schod贸w. Mia艂 mokre w艂osy, wi臋c musia艂 w艂a艣nie wyj艣膰 spod prysznica. — I robisz 艣niadanie? Kto艣 tu chyba obudzi艂 si臋 w dobrym humorze.
— Nie licz na wi臋cej ni偶 tosty francuskie — mrukn臋艂a dziewczyna, kucaj膮c, by wypu艣ci膰 Ruby, kt贸ra zacz臋艂a wyrywa膰 si臋 do Seojuna, gdy tylko us艂ysza艂a jego g艂os. 
— Zjem wszystko, co zostanie podane — odpar艂 potulnie Seojun, w艂膮czaj膮c ekspres. — A ciebie chyba trzeba zabra膰 na spacer, co, Rubeusie? Chyba zd膮偶ymy przed tostami, co? Dobra, my idziemy i mam nadziej臋, 偶e zaraz wracamy. 
Byli ju偶 przy wyj艣ciu, gdy dziewczyna odwr贸ci艂a si臋, by krzykn膮膰:
— Masz mokre w艂osy i jest zimno, wiesz?
— Wiem! — odpar艂 g艂o艣no ch艂opak, po czym wyszed艂.
Yuri prychn臋艂a pod nosem i zacz臋艂a odlicza膰 w g艂owie: jeden, dwa, trzy, cztery, pi臋膰... Po chwili, zgodnie z przewidywaniem, drzwi wej艣ciowe ponownie si臋 otworzy艂y.
— Mam mokre w艂osy i jest zimno, wiesz?
— Wiem — mrukn臋艂a do siebie dziewczyna ze 艣miechem, z pow膮tpiewaniem i rozbawieniem zerkaj膮c za ju偶 zamkni臋te za swoimi domownikami drzwi.
Tamten sierpniowy wiecz贸r by艂 jednym z wielu prze艂omowych w jej 偶yciu, ale chyba jedynym, kt贸ry przyni贸s艂 ze sob膮 pozytywn膮 zmian臋. Nie sko艅czy艂 si臋 tak, jak mog艂aby tego podejrzewa膰 — nie upili si臋 razem tylko po to, by pomi臋dzy kolejnymi westchnieniami pokona膰 drog臋 dziel膮c膮 ich od 艂贸偶ka. Prawd臋 m贸wi膮c, nawet si臋 nie poca艂owali. Doko艅czyli drinki, ubrali p艂aszcze i ruszyli na spacer po mie艣cie, co jaki艣 czas robi膮c przystanek po kolejn膮 kaw臋, herbat臋 czy ciastko. I rozmawiali.
Seojun opowiedzia艂 jej ze szczeg贸艂ami swoj膮 histori臋; o Margaret, o Ari i Minsoo, o Sunghoonie, o prawdziwym charakterze swojej pracy, a przede wszystkim o tym, jak bardzo czu艂 si臋 zagubiony we w艂asnym 偶yciu. Ona przyzna艂a mu si臋 do najlepiej strze偶onych sekret贸w, o tym, jak uwolni艂a si臋 w ko艅cu od Timothy'ego, o przerwanych studiach, o zwi膮zku z Sunghoonem i o planach na przysz艂o艣膰, a raczej o ich braku.
Zosta艂a u niego tego wieczora. Prosi艂 i b艂aga艂, i da艂a si臋 przekona膰, aby zosta膰 jeszcze tydzie艅, w trakcie kt贸rego ka偶dego dnia przekonywa艂 j膮, aby zastanowi艂a si臋, czy na pewno nie chce zosta膰 w Nowym Jorku. Po jakim艣 czasie twarde nie zamieni艂o si臋 w mo偶e. 
Dziwi艂o j膮 zachowanie Seojuna. Dziwi艂 j膮 on sam. Nie urazi艂 jej dumy ani razu, oferuj膮c pieni膮dze, ale podsuwa艂 jej niesko艅czon膮 ilo艣膰 rozwi膮za艅 wszystkich w膮tpliwo艣ci, kt贸re wi膮za艂y si臋 z jej pozostaniem w mie艣cie. Nawet wspi膮艂 si臋 na wy偶yny mo偶liwo艣ci i za艂atwi艂 jej wst臋pn膮 rozmow臋 o prac臋, o kt贸rej kiedy艣 mog艂a tylko pomarzy膰. 
Spotkali si臋 w momencie swojej najwi臋kszej s艂abo艣ci. Bezradni, bez planu na 偶ycie, z wyrw膮 i pustk膮 w sercu, kt贸rej nie potrafili za艂ata膰. 
W ko艅cu pewnego dnia powiedzia艂a mu, 偶e nie wyjedzie, pod kilkoma warunkami. Po pierwsze, zostanie w jego mieszkaniu zgodnie z jego 偶yczeniem, ale tylko je艣li wynajmie w艂asne za swoje pieni膮dze, do kt贸rego b臋dzie mog艂a si臋 przenie艣膰 w jakimkolwiek momencie, bez 偶adnego sprzeciwu z jego strony. Po drugie, ich relacja mia艂a pozosta膰 w sferze przyjacielskiej, bo w dziwny spos贸b bardzo dobrze im to wychodzi艂o. A po trzecie, Seojun mia艂 i艣膰 na studia.
A on si臋 na to wszystko zgodzi艂.
♡?

October 1, 2024 ♡ New York University, NY

— Denerwujesz si臋?
— Ja? Chyba 偶artujesz — prychn膮艂 ch艂opak, zerkaj膮c na Yuri z politowaniem. W kilka sekund ten prze艣miewczy wyraz twarzy stopnia艂 pod wp艂ywem jej sceptycznego spojrzenia. — No, dobra. Mo偶e troch臋? Wiesz, cz臋艣膰 z nas nigdy nie by艂a na studiach, ty przynajmniej zd膮偶y艂a艣 zrobi膰 licencjat. I to z biotechnologii.
— S艂uchaj, je艣li ja da艂am rad臋 z biotechnologi膮, a wszyscy wiedz膮, 偶e inteligencj膮 nie grzesz臋, iberystyka nie powinna by膰 takim problemem, co?
Seojun roze艣mia艂 si臋, kr臋c膮c g艂ow膮, po czym wyjrza艂 przez okno samochodu Yuri, starego Chevroleta, kt贸rego odkupi艂a za grosze od znajomego, by m贸c doje偶d偶a膰 na uczelni臋. Godzi艂 si臋 na te wszystkie jej nowe zasady, bo rozumia艂, jak bardzo jest to dla niej wa偶ne, a koniec ko艅c贸w okaza艂o si臋, 偶e cena jego komfortu nie by艂a jednak a偶 tak wysoka. Nowy Jork miga艂 mu przed oczami i jeszcze nigdy nie by艂 dla niego tak 艂askawy.
Yuri pomog艂a mu... ze wszystkim. Wys艂uchiwa艂a gniewnego potoku s艂贸w, gdy dopada艂a go frustracja, doradza艂a, jak naprawi膰 to, co zd膮偶y艂 ostatnimi miesi膮cami zepsu膰, a cho膰 by艂a ostrym s艂uchaczem — czego w zasadzie si臋 po niej nie spodziewa艂 — jej rady faktycznie okazywa艂y si臋 dobre. Pogodzi艂 si臋 z rodzin膮. Pierwszy raz szczerze porozmawia艂 z w艂asnym ojcem i cho膰 spotka艂o go spore rozczarowanie, czu艂, 偶e zrobi艂 pierwszy krok, by jeszcze wszystko naprawi膰. 
Nie zmieni艂 si臋. Ale czu艂 pierwszy raz nadziej臋, 偶e mo偶e kiedy艣 uda si臋 mu to zrobi膰.
— Jeste艣my — powiedzia艂a dziewczyna, wy艂膮czaj膮c silnik samochodu. Odwr贸ci艂a si臋 do Seojuna z lekkim, pokrzepiaj膮cym u艣miechem na ustach. — Widzimy si臋 na lunchu. Gotowy?
Seojun przykry艂 jej d艂o艅 swoj膮.
I jedno, i drugie nie by艂o teraz pewne, czy aby na pewno uda im si臋 nie z艂ama膰 drugiego warunku ich umowy.
— Gotowy.
to be continued

right now everything without you is darkness

chapter eight
by coup d'茅tat and Rudy Chomik


14 pazdziernika 2023

Dzisiejszy wiecz贸r mia艂 by膰 w za艂o偶eniu wolny od zawod贸w i smutk贸w, kt贸re towarzyszy艂y jej przez ostatnie tygodnie. Mia艂 by膰 ucieczk膮 od ca艂ego ba艂aganu, kt贸rym by艂o jej 偶ycie, od turbulencji, od 艂ez sp艂ywaj膮cych po policzkach, od niezrozumia艂ych uczu膰 i konsekwencji, kt贸re by艂y nast臋pstwem jej z艂ych wybor贸w. Mia艂 by膰 przeciwno艣ci膮 minionych dni, a sta艂 si臋 usposobieniem najgorszych koszmar贸w.
Dalej wpatrywa艂a si臋 w ekran telefonu z niedowierzeniem, a gniew, kt贸ry buzowa艂 w 艣rodku, kiedy po raz kolejny wybiera艂a numer Seojuna, by us艂ysze膰 nic wi臋cej, tylko "osoba, do kt贸rej dzwonisz jest aktualnie niedost臋pna", przyprawia艂 j膮 o dr偶enie r膮k.
Mia艂 tu by膰.
Oparta plecami o metalow膮 balustrad臋 odchyli艂a g艂ow臋 do ty艂u, a jej oczom ukaza艂y si臋 kolorowe 艣wiat艂a dyskotekowych lamp p艂ywaj膮ce po suficie w rytm muzyki wydobywaj膮cej si臋 z g艂o艣nik贸w umieszczonych na dole apartamentu. Z zewsz膮d dochodzi艂y do niej odg艂osy rozm贸w zmieszane z melodyjnym 艣miechem go艣ci. Sama za艣mia艂a si臋, by im zawt贸rowa膰, jednak daleko by艂o temu do rado艣ci, d藕wi臋k wydobywaj膮cy si臋 z jej krtani nas膮czony by艂 gorycz膮.
Dalej nie potrafi艂a zrozumie膰, co posz艂o nie tak i gdzie zb艂膮dzili ze swojej 艣cie偶ki, bo przecie偶 on by艂 dla niej taki dobry, a ona wszystko, co robi艂a, robi艂a dla niego. Wczesne treningi i godziny sp臋dzone na planie zdj臋ciowym, kolejne castingi i nowe znajomo艣ci. Wieczory w obj臋ciach redaktorek czy, w jej przypadku, w obiektywie fotograf贸w, kt贸rzy tylko kiwni臋ciem g艂owy byli w stanie sprawi膰, 偶e Ari ch臋tnie pozbywa艂a si臋 kolejnych warstw ubra艅. I mimo, 偶e wielu kiwa艂o g艂ow膮 w dezaprobacie, rzucaj膮c w ich kierunku pe艂ne pogardy komentarze, oni kochali t膮 swoj膮 chor膮 dynamik臋, zawsze wracaj膮c do siebie, bo w ko艅cu — byli dru偶yn膮. 
Byli dru偶yn膮, a tego przyk艂adem by艂 ogromny diament na jej serdecznym palcu, ten sam, kt贸ry niegdy艣 przez lata dekorowa艂 d艂o艅 matki Seojuna.
Mo偶e dlatego to wszystko bola艂o dzisiaj jeszcze bardziej, gdy Seojun kolejny raz nie pojawi艂 si臋 w um贸wionym miejscu i godzinie, nawet gdy tym miejscem by艂o jego w艂asne mieszkanie – bo w艂a艣nie tam Ari wyrz膮dzi艂a huczn膮 imprez臋, by wraz ze znajomymi celebrowa膰 ich zar臋czyny.
Co prawda, wydarzenie by艂o niespodziank膮, na kt贸rej niczego nie艣wiadomy Kim mia艂 si臋 zjawi膰 pod pretekstem sp臋dzenia wieczoru z Min, ale to nie mia艂o dla niej w tej chwili znaczenia, bo obieca艂. Obieca艂, 偶e b臋dzie, 偶e sp臋dz膮 razem czas, obieca艂.
Mia艂 tu by膰.
Po kolejnej nieudanej pr贸bie po艂膮czenia si臋 ze swoim narzeczonym Min ze z艂o艣ci膮 wrzuci艂a telefon do torebki, nieco chwiejnie odwracaj膮c si臋 na pi臋cie, by rozejrze膰 si臋 po twarzach ludzi, kt贸rzy obecni byli na imprezie. Potrzebowa艂a dobrego towarzystwa i braku zb臋dnych pyta艅, obietnicy zapomnienia i odrobiny k艂opot贸w, kt贸re mia艂y by膰 nast臋pstwem czegokolwiek, co mia艂o si臋 tej nocy wydarzy膰.
Niepewnym krokiem zacz臋艂a pokonywa膰 kolejne schody, dalej kurczowo trzymaj膮c si臋 por臋czy, bo kilka lampek szampana oraz tabletek, kt贸re zdo艂a艂a po艂kn膮膰, dawa艂y o sobie zna膰, ale dla Ari zabawa dopiero si臋 zaczyna艂a. Dotar艂a na parkiet, wciskaj膮c si臋 pomi臋dzy rozta艅czone sylwetki, pozwalaj膮c komu艣 na owini臋cie swojej d艂oni wok贸艂 jej talii i przyci膮gni臋cie bli偶ej. 
Przyklejaj膮c do twarzy szeroki u艣miech, przymkn臋艂a zaszklone powieki, a g艂ow臋 zarzuci艂a do ty艂u, tym samym poddaj膮c si臋 rytmowi muzyki. W tej chwili nieistotnym by艂o to, kto znajdowa艂 si臋 za ni膮, o ile by艂 obietnic膮 dobrego czasu czy zapomnienia. 
— Wszystko w porz膮dku? — cichy szept g艂osu Minsoo dotar艂 do jej uszu i wzdrygn臋艂a si臋 lekko zaskoczona.
Ch艂opak obserwowa艂 Ari ju偶 od kilkunastu minut, siedz膮c na jednej z p贸艂okr膮g艂ych kanap w centrum apartamentu, sk膮d mia艂 idealny widok na balustrad臋. Popijaj膮c drinka, patrzy艂, jak wyraz twarzy Ari z niepokoju przechodzi w z艂o艣膰, a w ko艅cu i smutek. I cho膰 z ca艂ych si艂 pr贸bowa艂 zmusi膰 si臋 do tego, by rozchyli膰 wargi w zadowolonym u艣miechu — wszystko przecie偶 sz艂o zgodnie z planem — uda艂o mu si臋 jedynie lekko unie艣膰 k膮ciki ust. Ju偶 by艂 pewien, 偶e Seojun si臋 nie pojawi, co nie by艂o jednak takie trudne do wykalkulowania, bior膮c pod uwag臋 fakt, 偶e przez ostatnie tygodnie izolowa艂 si臋 od nich tak bardzo, jak tylko m贸g艂. Dalej pogr膮偶ony w 偶a艂obie, nie zdawa艂 sobie sprawy, jak bardzo krzywdzi wszystkich wok贸艂 — a szczeg贸lnie swoj膮 narzeczon膮. 
Ale raczej si臋 tym za bardzo nie przejmowa艂. To nie by艂o w jego stylu.
Minsoo widzia艂, jak Ari zaciska艂a mocno d艂o艅 na por臋czy, schodz膮c po schodach, oraz jak zatacza艂a si臋 w wysokich obcasach, wyci膮gaj膮c r臋k臋 po kolejnego drinka. Druga taka okazja mog艂a si臋 nie powt贸rzy膰. Je艣li istnia艂 moment, w kt贸rym powinien rozpocz膮膰 pisanie ostatniego, finalnego rozdzia艂u, musia艂o si臋 to zadzia膰 w艂a艣nie teraz. 
Szybko znalaz艂 si臋 tu偶 obok na parkiecie.
— Wygl膮dasz jako艣... nie wiem. Seojuna jeszcze nie ma?
Ari prychn臋艂a pod nosem, z jej krtani wydar艂 si臋 ma艂o weso艂y 艣miech. Unios艂a r臋ce, wskazuj膮c dooko艂a nich. 
— Punkt za spostrzegawczo艣膰, Lee Minsoo! — odpowiedzia艂a z entuzjazmem godnym prowadz膮cego w teleturnieju, kiedy zawodnik udzieli艂 poprawnej odpowiedzi. Chcia艂a obr贸ci膰 sytuacj臋 w 偶art, jednak nieprzyjemny ucisk w okolicach klatki piersiowej na to nie pozwala艂. Spuszczaj膮c g艂ow臋 w d贸艂 i pochylaj膮c do przodu, u艂o偶y艂a czo艂o na ramieniu ch艂opaka, byle tylko ukry膰 wilgotn膮 od 艂ez twarz. 
— Rozmawia艂e艣 z nim? — wyszepta艂a z nadziej膮, chocia偶 by艂a pewna tego, co powie Minsoo. 
— Tak, je艣li uznasz monolog za rozmow臋 — odpowiedzia艂 kwa艣nym tonem, uk艂adaj膮c d艂o艅 na plecach brunetki. Chwil臋 potem uj膮艂 j膮 za d艂o艅. — Chod藕, p贸jdziemy gdzie艣, gdzie jest ciszej. I od艂贸偶 ju偶 ten kubek, to ci na pewno w niczym nie pomo偶e.
Dziewczyna pozwoli艂a mu si臋 przeprowadzi膰 przez parkiet. Minsoo rozgl膮da艂 si臋 wok贸艂, staraj膮c si臋 znale藕膰 idealne miejsce — nie na kompletnie na uboczu, ale te偶 nie takie, gdzie kr臋ci艂o si臋 mn贸stwo ludzi. W ko艅cu usiedli na fotelu tu偶 obok DJ'ki pod przeszklon膮 艣cian膮, nieco w rogu pokoju.
— Nie藕le daje ci w ko艣膰 ostatnio, co? Podobno rok przed i po 艣lubie jest najgorszy — mrukn膮艂 ch艂opak, na艣laduj膮c troch臋 jej weso艂y-nieweso艂y ton. 
Mia艂 racj臋. Zachowanie Seojuna mo偶na by艂o delikatnie okre艣li膰 jako okropne, jednak Ari nie mog艂a go za to wini膰, czu艂a, 偶e nie powinna. Dok艂adnie zdawa艂a sobie spraw臋 z rozterek ch艂opaka, tego, przez co przechodzi艂 i jak trudno by艂o mu pogodzi膰 si臋 z utrat膮 przyjaciela. Jak okrutnym cz艂owiekiem by艂aby, gdyby wypomina艂a mu jego brak na imprezie. Mog艂a by膰 smutna, z艂a czy zrezygnowana, jednak 偶adne z tych uczu膰 nie dor贸wnywa艂y temu, z czym zmaga艂 si臋 Seojun. 
— To nie fair, wiesz dlaczego taki jest. On potrzebuje czasu — wyrecytowa艂a dok艂adnie te same s艂owa, kt贸rych codziennie u偶ywa艂a na usprawiedliwienie Kima. 
— Jasne, masz racj臋 — odpar艂 Minsoo. — Nie ma niczego z艂ego w tym, 偶e traktuje ci臋 jak emocjonalny worek treningowy, bo zmar艂 mu przyjaciel. Chyba sama nie wierzysz w to, co m贸wisz, ale... — Potrz膮sn膮艂 g艂ow膮. — Nie mog臋 si臋 wtr膮ca膰. Nie powinienem w og贸le tego wszystkiego ci m贸wi膰, przepraszam. Przekroczy艂em granic臋.
Ari nie mog艂a pozwoli膰 sobie na kolejny dystans, kolejn膮 luk臋 w 偶yciu czy z艂o艣膰 w jej kierunku. Nie chcia艂a, by Minsoo r贸wnie偶 zostawi艂 j膮 sam膮, wi臋c kiedy ch艂opak wyprostowa艂 si臋, odsuwaj膮c od niej o zaledwie kilka centymetr贸w, jej d艂o艅 automatycznie znalaz艂a si臋 na jego nadgarstku. 
— Nie. Wiesz, 偶e doceniam twoje s艂owa, nie powiniene艣 za to przeprasza膰. — Potrz膮sn臋艂a g艂ow膮. — Po prostu... — Nabra艂a powietrza w p艂uca, jakby chc膮c doda膰 sobie odwagi. — Czasem odnosz臋 wra偶enie, 偶e to moja wina, 偶e nie potrafi臋 mu pom贸c, 偶e ucieka ode mnie, bo wszystko by艂oby lepsze, ni偶 przebywanie w moim otoczeniu. — Niekontrolowane 艂zy zacz臋艂y zn贸w sp艂ywa膰 po jej policzkach, a u艣cisk na nadgarstku ch艂opaka nasili艂. 
— Ari... — wymrucza艂 cicho Minsoo, automatycznie otaczaj膮c j膮 ramieniem. I nie by艂 to wykalkulowany odruch. — Nic z tego nie jest twoj膮 win膮, rozumiesz? To on jest odpowiedzialny za w艂asne czyny. Ja... — zawaha艂 si臋. Westchn膮艂 g艂臋boko, spogl膮daj膮c par臋 sekund w jej mokre od 艂ez oczy. — Ja bym ci nigdy czego艣 takiego nie zrobi艂 — doda艂 praktycznie nies艂yszalnie. 
Jego s艂owa, mimo czu艂o艣ci, zabola艂y j膮, bo przecie偶 nie zas艂ugiwa艂a na jego trosk臋. 
Jego s艂owa, mimo czu艂o艣ci, zabola艂y go, bo wiedzia艂, 偶e jak sko艅czony, okrutny hipokryta w艂a艣nie k艂ama艂 jej prosto w twarz.
Niczym si臋 nie r贸偶ni艂 od Seojuna. 
— Ciebie te偶 zrani艂am, a dalej tu jeste艣. Przepraszam. Gdybym mog艂a cofn膮膰 czas... — Zamiast m贸wi膰 wi臋cej, wtuli艂a si臋 w niego, chowaj膮c mokr膮 twarz w zag艂臋bieniu szyi ch艂opaka. 
Niejednokrotnie przyznawa艂a si臋 do b艂臋d贸w, przepraszaj膮c za swoje czyny i za to, jak zako艅czy艂 si臋 ich zwi膮zek, jednak przez wzgl膮d na zwi膮zek z Seojunem nigdy nie wyzna艂a, jak bardzo tego wszystkiego 偶a艂owa艂a. 
Czy to nie by艂oby jednoznaczne z tym, do kogo tak naprawd臋 nale偶a艂y jej uczucia?



30 pazdziernika 2023

— Tak, Ari, pi臋knie! Jeszcze raz! — krzykn膮艂 fotograf, dalej obserwuj膮c przez obiektyw, jak brunetka zmienia pozy po kolejnych wskaz贸wkach. Gra艂a tak, jak jej zagrali. Dos艂ownie. 
Jego s艂owa by艂y dla niej puste, pochwa艂y nie znaczy艂y wiele, ale o ile ka偶dy dooko艂a by艂 zadowolony, ona nie mia艂a 偶adnych przeciwwskaza艅. Przecie偶 nie mog艂a zawie艣膰 nikogo innego. 
Nie mog艂a zosta膰 sama. 
— Dobra, to koniec na dzisiaj! — rozleg艂 si臋 kolejny komunikat, a po nim kilka 艣miech贸w i pow艣ci膮gliwych oklask贸w. 
Ari owin臋艂a wok贸艂 siebie koc podany przez jedn膮 z asystentek, po czym uda艂a si臋 w kierunku wyj艣cia z sali. 
— Widzimy si臋 p贸藕niej? — U艣cisk na jej ramieniu nie nale偶a艂 do najdelikatniejszych. Jeszcze kilka miesi臋cy temu wzdrygn臋艂aby si臋 na niespodziewany dotyk, teraz jednak by艂 jej dobrze znany — i oboj臋tny. 
— Oczywi艣cie.
Inne s艂owa by艂y zb臋dne. Doskonale wiedzia艂a, dlaczego dalej mia艂a miejsce w agencji i jak膮 cen臋 przysz艂o jej p艂aci膰 za kolejne kontrakty. 艁贸偶ko, w kt贸rym u艂o偶y si臋 do snu, nie b臋dzie tym samym, w kt贸rym si臋 obudzi, bo obcy apartament opu艣ci jeszcze przed 艣witem. 
To by艂o wszystko, co jej pozosta艂o. 



14 pazdziernika 2023

Seojun si臋gn膮艂 po wibruj膮cy telefon, kolejny raz tego wieczora patrz膮c w oczy Min Ari, spogl膮daj膮cej na niego ze zdj臋cia z ostatniej sesji zdj臋ciowej jakiego艣 alternatywnego magazynu o modzie. Prychn膮艂 g艂o艣no pod nosem, bawi膮c si臋 w d艂oni urz膮dzeniem, jakby rozwa偶a艂, czy najlepiej by艂oby je kompletnie wy艂膮czy膰, czy mo偶e rzuci膰 o 艣cian臋, by roztrzaska艂o si臋 na kawa艂ki.
Wiedzia艂 o tym, 偶e tego dnia w jego mieszkaniu odbywa si臋 impreza zar臋czynowa, kt贸r膮 zorganizowa艂a jego narzeczona — osoba, kt贸ra powinna by膰 mu najbli偶sza. Nie mie艣ci艂o mu si臋 w g艂owie, jak Ari mog艂a by膰 taka g艂upia, by uzna膰, 偶e huczne 艣wi臋towanie to w艂a艣nie to, na co mia艂 teraz najwi臋ksz膮 ochot臋. I 偶e nikt z ich przyg艂upich znajomych mu si臋 przypadkowo nie wygada.
Nie pami臋ta艂 zbyt dobrze ostatnich tygodni, i bardzo go to cieszy艂o. Nie chcia艂 pami臋ta膰. Nie chcia艂 nawet przypomina膰 sobie, jak 偶a艂o艣nie musia艂 wygl膮da膰 w te par臋na艣cie dni po 艣mierci Jacksona, i jak absurdalnie musia艂 si臋 zachowywa膰. Nie 偶a艂owa艂 tego, 偶e odizolowa艂 si臋 od wszystkich bliskich, wr臋cz przeciwnie, by艂 z siebie ca艂kiem zadowolony. Wiedzia艂, na co go sta膰. Tak by艂o lepiej.
Przeturla艂 si臋 na drugi bok ogromnego 艂贸偶ka. Od tygodnia spa艂 w apartamencie kr贸lewskim w Park Hyatt, korzystaj膮c z jednej ze swoich osobistych kart kredytowych, by nikt go tutaj nie odszuka艂. Tylko jedna osoba mog艂a si臋 domy艣li tego, gdzie przebywa艂 — i tylko na widok tej osoby Seojun m贸g艂by si臋 ucieszy膰 — ale to nie by艂o w tym momencie mo偶liwe, bo aktualnie przebywa艂a w innym kraju. 
Podni贸s艂 si臋 niespiesznie na 艂贸偶ku, kr臋ci艂o mu si臋 w g艂owie. Po tygodniach picia i brania jego cia艂o bardzo powoli dochodzi艂o do siebie. Nikt nie wiedzia艂 — i nikt nie m贸g艂 wiedzie膰 — 偶e od jakiego艣 czasu by艂 czysty. Odstawi艂 butelki, proszki i tabletki, a nawet zmusza艂 si臋, by je艣膰 o w miar臋 regularnych porach. Wr贸ci艂 do pracy, ale stara艂 si臋 nie pokazywa膰 na mie艣cie, jeszcze nie. Potrzebowa艂 tej chwili dla siebie.
W ko艅cu ruszy艂 do 艂azienki z zamiarem wzi臋cia d艂ugiej k膮pieli, ale przystan膮艂 w p贸艂 kroku, bo telefon ponownie zawibrowa艂 mu w d艂oni. Przewr贸ci艂 oczami, podnosz膮c aparat do twarzy i spodziewaj膮c si臋 ujrze膰 tam kolejne powiadomienie od narzeczonej, Minsoo albo jakiegokolwiek innego uczestnika imprezy lub kogo艣, kto nie m贸g艂 si臋 na niej pojawi膰. Zdziwi艂 si臋 lekko, gdy zobaczy艂 na wy艣wietlaczu wiadomo艣膰 od Plotkary. W wiadomo艣ci nie by艂o 偶adnej tre艣ci, tylko zdj臋cie.
Zdj臋cie Min Ari i Lee Minsoo, ca艂uj膮cych si臋 w jego apartamencie.



15 listopada 2023

Wn臋trze kawalerki ju偶 dawno przesta艂o przypomina膰 swoje dobre dni. Kanapa stanowi艂a teraz funkcj臋 garderoby, a ka偶dy jej fragment by艂 schowany pod stert膮 ubra艅. Po stoliku wala艂y si臋 magazyny, pootwierane na stronach, na kt贸re Ari tak ci臋偶ko zapracowa艂a. W lod贸wce sta艂a jedynie woda, bo to by艂 jedyny zdrowy nawyk, kt贸ry Min utrzymywa艂a w swoim 偶yciu. Tylko jedna z szuflad szafek kuchennych by艂a dalej w u偶ytku, jednak zamiast przypraw znajdowa艂y si臋 tam foliowe woreczki. Wi臋kszo艣膰 pusta. 
W艂a艣nie tam brunetka kierowa艂a swoje kroki, zdaj膮c si臋 jedynie na pami臋膰 i orientacj臋 w terenie, na sw贸j zmys艂 wzroku nie mog艂a liczy膰. Od kiedy rzuci艂a telefonem o 艣cian臋 jej wizja za艣lepiona by艂a co chwil臋 nap艂ywaj膮cymi 艂zami.
Pi膮ty miesi膮c. 
Ari za艣mia艂a si臋 histerycznie, przekopuj膮c przez zawarto艣膰 szuflady, a偶 w ko艅cu nie znalaz艂a kilku tabletek. 
Min膮艂 dok艂adnie miesi膮c od ich ostatniego spotkania. 
Miesi膮c, w ci膮gu kt贸rego jej 偶ycie z niebezpieczn膮 pr臋dko艣ci膮 stacza艂o si臋 w d贸艂. 
Miesi膮c, w ci膮gu kt贸rego dalej mia艂a nadziej臋, 偶e mog艂a to uratowa膰, co jaki艣 czas dalej 艣ledz膮c obecno艣膰 Minsoo poprzez jego prywatne konto na Instagramie. 
Miesi膮c, by u艣wiadomi膰 sobie, 偶e to wszystko naprawd臋 by艂o dla niego tylko gr膮. 

pi膮ty miesi膮c moonie 馃寶

Taki by艂 opis pod ostatnio udost臋pnion膮 fotografi膮, zdj臋ciem z USG. I tyle wystarczy艂o, by kolejny kubek w艂a艣nie roztrzaskiwa艂 si臋 o posadzk臋. 



14 pazdziernika 2023

— Gdyby艣 mog艂a zmieni膰 przesz艂o艣膰 To co by艣 zrobi艂a? — zapyta艂 cicho, 艣ci膮gaj膮c brwi. Odgarn膮艂 w艂osy z jej twarzy, a potem delikatnie otar艂 艂zy z policzk贸w. 
— Nigdy nie pojecha艂abym do Seojuna — wyszepta艂a cicho, przygryzaj膮c doln膮 warg臋. Nie mia艂a okazji opowiedzie膰 dok艂adnie Minsoo o tym, co wydarzy艂o si臋 tamtej nocy, bo ten znikn膮艂 bez s艂owa, blokuj膮c ka偶d膮 mo偶liw膮 艣cie偶k臋 kontaktu, a Seojun sprawnie odp臋dza艂 j膮 od pomys艂u, by uda艂a si臋 za nim, dos艂ownie wywracaj膮c jej 偶ycie do g贸ry nogami. — Ja chcia艂am zako艅czy膰 t臋 znajomo艣膰, powiedzie膰 mu, 偶eby przesta艂... To on... To on mnie poca艂owa艂. 
Ju偶 nie ucieka艂a spojrzeniem, a jedynie wtuli艂a twarz w d艂o艅 bruneta. Przygl膮da艂a mu si臋 i jego skonfundowanemu wyrazowi twarzy. Chcia艂a co艣 doda膰, ale czeka艂a. Nie musia艂 jej wierzy膰, nie liczy艂a, 偶e to jakkolwiek zmieni ich relacj臋, jednak chcia艂a w ko艅cu powiedzie膰 prawd臋.
Minsoo pokr臋ci艂 g艂ow膮 delikatnie, zaledwie o milimetry. Ca艂e szcz臋艣cie, 偶e jego reakcja pasowa艂a do narracji, kt贸r膮 prowadzi艂, bo by艂a ca艂kowicie naturalna. Toczy艂 wewn臋trzn膮 walk臋. Z jednej strony chcia艂 uwierzy膰 w ka偶de jej s艂owo, z drugiej t艂umaczy艂 sobie, 偶e zabrn膮艂 tak daleko, 偶e nie m贸g艂 ju偶 tego zrobi膰, nie m贸g艂 si臋 wycofa膰. A przede wszystkim nic nie by艂o w stanie jej wybroni膰 z tego, 偶e koniec ko艅c贸w zwi膮za艂a si臋 z Seojunem. Nigdy nie pr贸bowa艂a si臋 wyt艂umaczy膰. 
Zn贸w westchn膮艂, a na jego twarz powr贸ci艂 blady u艣miech. 
Gra si臋 toczy.
— Ari, chyba sama sobie podsun臋艂a艣 odpowied藕 na w艂asne rozterki. Gdyby艣 mog艂a zmieni膰 przesz艂o艣膰... Nigdy nie by艂aby艣 z Seojunem. 
— Wiesz, 偶e ju偶 jest za p贸藕no, 偶e nie mog臋, mimo, 偶e chc臋... naprawd臋. — I jej d艂o艅 si臋gn臋艂a twarzy bruneta, gdy zgodnie z prawd膮 szepta艂a kolejne s艂owa. Wszystkie uczucia, kt贸re skrywa艂a w sobie od miesi臋cy, udaj膮c, 偶e zadowala艂a j膮 jedynie przyja藕艅, kt贸r膮 zaoferowa艂 Minsoo, w ko艅cu znalaz艂y swoje uj艣cie. Zamkn臋艂a oczy, staraj膮c si臋 zapomnie膰, 偶e dalej znajdowali si臋 na g艂o艣nej imprezie i westchn臋艂a cicho. 
Ch艂opak pochyli艂 g艂ow臋, przygryzaj膮c warg臋, jakby si臋 nad czym艣 zastanawia艂. Puls przyspieszy艂, serce bi艂o mu jak szalone, czu艂, jakby przez jego cia艂o przep艂ywa艂 pr膮d. Nim Ari zd膮偶y艂a otworzy膰 oczy, poczu艂a na swoich ustach poca艂unek Minsoo. Lekki, czu艂y, pe艂en wszystkich tych s艂贸w, kt贸rych nie mogli wypowiedzie膰 g艂o艣no. A przynajmniej tak mia艂a o nim pomy艣le膰 dziewczyna.
Ari pozwoli艂a swojemu cia艂u przylgn膮膰 bli偶ej i pog艂臋bi膰 poca艂unek, jednak ten trwa艂 zbyt kr贸tko, by dziewczyna mog艂a w pe艂ni zasmakowa膰 ust ch艂opaka. Fala emocji, kt贸ra j膮 zala艂a, oraz nap艂yw wspomnie艅 i niedosyt, gdy ponownie skrzy偶owa艂a spojrzenie z brunetem, przysparza艂 j膮 o md艂o艣ci i nieprzyjemny skr臋t 偶o艂膮dka. Jej cia艂o, serce i umys艂 nieprzestanie toczy艂y walk臋, pomi臋dzy tym co po偶膮dane a konieczne. Tym, co straci艂a, a tym, co mia艂a. Ka偶d膮 obietnic膮, kt贸rej nie mog艂a z艂ama膰, odpowiedzialno艣ci膮, kt贸r膮 na艂o偶y艂a na ni膮 rodzina. 
— Masz racj臋, nie powinni艣my. Ze wzgl臋du na Seojuna — powiedzia艂 Minsoo cicho, gdy ju偶 si臋 od niej odsun膮艂. — Wybacz mi. Nie mog艂em si臋 powstrzyma膰.
Skin臋艂a g艂ow膮 na s艂owa ch艂opaka i mimo, 偶e chcia艂a mu zaprzeczy膰 i wyzna膰 co skrywa艂a w g艂臋bi serca, nie mog艂a. 
— Masz racj臋. — Ostatni raz u艣cisn臋艂a jego d艂o艅, nim wypl膮ta艂a si臋 z jego obj臋膰. — Spr贸buj臋 do niego zadzwoni膰. 
Nie mog艂a tam zosta膰, nie potrafi艂a, szumia艂o jej w uszach, a ka偶dy kolejny oddech by艂 p艂ytszy, jakby w pomieszczeniu zaczyna艂o brakowa膰 powietrza. Bez celu ruszy艂a przed siebie, znikaj膮c w t艂umie. 
Minsoo natomiast zerkn膮艂 w g贸r臋, w stron臋 balustrady, wypatruj膮c smuk艂ej sylwetki pewnej ciemnow艂osej dziewczyny. Gdy tylko ich spojrzenia si臋 spotka艂y, kiwn膮艂 g艂ow膮.



9 grudnia 2023

Fioletowe 艣wiat艂a klubu uderza艂y w jej blad膮 sk贸r臋, roz艣wietlaj膮c twarz i powoduj膮c, 偶e 艂zy na jej policzkach migota艂y niczym brokat. 
Pozwala艂a na to, by d艂o艅 umieszczona na jej tali zsuwa艂a si臋 ni偶ej, by drugie cia艂o przyci膮ga艂o j膮 do siebie, ko艂ysz膮c w rytm muzyki, niemal stapiaj膮c ich w jedno.
Ka偶dy dotyk mia艂 by膰 rozproszeniem, mia艂 jej pom贸c odci膮gn膮膰 my艣li, wi臋c dlaczego za ka偶dym razem nie mog艂a przesta膰 por贸wnywa膰 uczucia obcych r膮k na jej sk贸rze czy czule szeptanych s艂贸w do tych, o kt贸rych mia艂a zapomnie膰. Ciep艂u warg na szyi nie towarzyszy艂 przyjemny dreszcz.
Wszystko by艂o puste.
Na propozycj臋 przeniesienia imprezy w bardziej prywatne miejsce kiwn臋艂a g艂ow膮, spl膮tuj膮c palce z towarzyszem, daj膮c si臋 poci膮gn膮膰 w t艂um. 
Gdy us艂ysza艂a 艣miech i unios艂a g艂ow臋 w g贸r臋, jej oczom ukaza艂a si臋 znajoma sylwetka otoczona wiankiem r贸wnie urodziwych os贸b. Widzia艂a jak si臋 艣mieje, widzia艂a, z jak膮 艂atwo艣ci膮 przychodzi艂o mu przebywanie w otoczeniu innych, jak bardzo by艂 szcz臋艣liwy, odk膮d pozby艂 si臋 swojej narzeczonej. 
Pozby艂 si臋 problemu. 
Pozby艂 si臋 jej.
Wi臋c dlaczego ona, mimo 偶e wzdycha艂a g艂o艣no w obj臋ciach innego, dalej nie potrafi艂a zapomnie膰.



15 pazdziernika 2023

Seojun m艣ci膰 si臋 lubi艂 na ch艂odno. Dlatego, gdy napisa艂 nast臋pnego dnia Ari wiadomo艣膰, by um贸wi膰 si臋 na mie艣cie na rozmow臋, wybra艂 jeden z najlepszych lokali, w kt贸rym na rezerwacj臋 trzeba by艂o czeka膰 nawet do kilku miesi臋cy. Zam贸wi艂 im wybornego steka i wino, gdy ju偶 zasiad艂 przy swoim stoliku, po czym z ca艂kiem zadowolon膮 min膮 przegl膮da艂 co艣 w telefonie, zabijaj膮c czas.
Wygl膮da艂, jakby by艂 w najlepszej formie od lat. Znikn臋艂y worki pod oczami, nie by艂 blady, ani tak zapadni臋ty jak ostatnio, gdy widzieli si臋 z Ari. Ubra艂 jeden ze swoich ulubionych czarnych garnitur贸w, pachnia艂 tymi perfumami, co zawsze, a w艂osy mia艂 nienagannie u艂o偶one. 
By艂 tym ch艂opakiem, kt贸rego panna Min kocha艂a od lat. Chyba.
Ari nie chcia艂a liczy膰, ile z jej wiadomo艣ci czy po艂膮cze艅 pozosta艂y bez odpowiedzi, kiedy mimo trwaj膮cej dalej imprezy ona z zaczerwienionymi powiekami k艂ad艂a si臋 do 艂贸偶ka, chc膮c zapomnie膰 o towarzysz膮cym jej k艂uciu w klatce piersiowej, b贸lu, kt贸ry nie ust臋powa艂. Z wielk膮 te偶 ulg膮 powita艂a najnowsze powiadomienie od Seojuna, kt贸re roz艣wietli艂o ekran jej telefonu, kiedy tylko otworzy艂a oczy, by powita膰 nowy dzie艅. 
Poprzedniej nocy nie zako艅czy艂a w szampa艅skim nastroju, a towarzysz膮cy jej b贸l g艂owy by艂 wynikiem ci膮g艂ego stresu, emocjonalnego wyczerpania, ani偶eli ilo艣ci spo偶ytego alkoholu, wi臋c mimo grubej warstwy korektora, czy godziny sp臋dzonej w 艂azience, dalej wygl膮da艂a co najwy偶ej zadowalaj膮co.
W danym miejscu stawi艂a si臋 o czasie, ubrana od st贸p do g艂贸w w Chanel, bo przecie偶 tego typu miejsce, a偶 prosi艂o si臋 o nienaganne kreacje, i ze szczerym u艣miechem na ustach usiad艂a naprzeciwko bruneta. Jej oczy weso艂o migota艂y, gdy wpatrywa艂a si臋 w dawnego Seojuna. Tego prosto z rozk艂ad贸wki magazynu o modzie, pod kt贸rego nos co chwil臋 podrzucano nowe kontrakty. Tego, kt贸rego obecno艣膰 na imprezach by艂a wyczekiwana, a znajdywanie si臋 w jego kr臋gu przynosi艂o same korzy艣ci. Tego, kt贸rego zna艂a Ari. 
Jej Seojuna. 
— Hej. — przywita艂a si臋, dosuwaj膮c bli偶ej na krze艣le. Jedn膮 z d艂oni po艂o偶y艂a na stole w zapraszaj膮cym ge艣cie. Mimo wszystko, w obawie na reakcj臋 ch艂opaka wola艂a nie ryzykowa膰 kontaktem. — Martwi艂am si臋 o ciebie. 
Jej palce zacz臋艂y nerwowo rozprostowywa膰 nieistniej膮ce zgniecenia na obrusie. Nie wiedzia艂a, jak rozmawia膰 z Seojunem, od nieszcz臋snego wypadku nie potrafi艂a przewidzie膰, jak si臋 zachowa, a ka偶de minuty sp臋dzone w jego towarzystwie by艂y jak st膮panie po cienkim lodzie. 
— Hej — powiedzia艂 pogodnie ch艂opak, ujmuj膮c jej wyci膮gni臋t膮 d艂o艅. — Wiem... — doda艂 cicho. — Wiem, jak bardzo zawsze si臋 o mnie zamartwiasz. — W jego g艂osie nie by艂o cienia ironii. — I wiem te偶, 偶e w ostatnim czasie zachowywa艂em si臋 wobec ciebie okropnie... dlatego musia艂em zrobi膰 sobie ma艂膮 przerw臋.
Drug膮 r臋k膮 si臋gn膮艂 po kieliszek i upi艂 drobnego 艂yka wina.
— I dlatego te偶 czuj臋, 偶e jestem ci winny przeprosiny. 
Rozszerzone 藕renice by艂y jawnym dowodem jej zaskoczenia, ale uniesione ku g贸rze brwi momentalnie powr贸ci艂y na swoje miejsce, jej ramiona zrelaksowa艂y, a ona sama r贸wnie偶 odwzajemni艂a u艣cisk d艂oni. 
— Przesta艅, nie musisz mnie przeprasza膰. — Woln膮 d艂o艅 u艂o偶y艂a na ich splecionych i wpatruj膮c si臋 w ch艂opaka, doda艂a szczerze: — Ciesz臋 si臋, 偶e jeste艣 i 偶e wracasz do siebie. T臋skni艂am. 
— Wczoraj te偶 za mn膮 t臋skni艂a艣? — zapyta艂 z dobrze jej znanym b艂yskiem w oku, kiedy kelner podstawia艂 im pod nos talerze z jedzeniem. 
Za艣mia艂a si臋 cicho pod nosem, widz膮c jego wyraz twarzy. Postanowi艂a dostosowa膰 si臋 do tempa, kt贸re narzuca艂 Seojun i r贸wnie偶 zmieni膰 nieco swoje zachowanie. 
— Oczywi艣cie, 偶e tak. Czy kiedykolwiek nie t臋skni艂am? — odpowiedzia艂a, unosz膮c jedn膮 z brwi zaczepnie. — Jak my艣lisz, o czym innym 艣wiadczy艂y te wszystkie telefony i wiadomo艣ci? Umiera艂am z t臋sknoty. — Mrugn臋艂a w jego kierunku, chwil臋 p贸藕niej zas艂aniaj膮c d艂oni膮 usta, gdy zachichota艂a. 
W艂a艣nie za tym t臋skni艂a najbardziej. 
— Nie wiem. — Roze艣mia艂 si臋, wt贸ruj膮c jej, po czym pochwyci艂 sztu膰ce w d艂onie. — Mo偶e po to, by si臋 upewni膰, 偶e nie b臋d臋 czai膰 si臋 w pobli偶u, gdy b臋dziesz wpycha膰 Minsoo j臋zyk do gard艂a?
Momentalnie zala艂a j膮 fala gor膮ca, a d艂onie zacz臋艂y dr偶e膰, ale mimo wszystko stara艂a si臋 zachowa膰 zimn膮 krew, kiedy rozwa偶a艂a w my艣lach swoje kolejne s艂owa. 
— To nie ja go poca艂owa艂am. — Nie by艂o sensu k艂ama膰. Skoro sam poruszy艂 ten temat, musia艂 wiedzie膰, a zwa偶aj膮c na ilo艣膰 ludzi, kt贸ra wczoraj znajdowa艂a si臋 w apartamencie, kwesti膮 czasu by艂o, a偶 kto艣 by mu o tym powiedzia艂. — Rozmawiali艣my, nie by艂am w najlepszym stanie, a Minsoo... — Zawiesi艂a g艂ow臋 w d贸艂. — On przeprosi艂, wiedzia艂, 偶e nie powinien. To nic nie zmienia. 
Seojun ukroi艂 kawa艂ek mi臋sa. Przyjrza艂 mu si臋, jakby sprawdza艂 jako艣 wysma偶enia — steki jada艂 tylko krwiste — a potem wsun膮艂 go do ust i prze偶uwa艂 przez chwil臋, zanim popi艂 go kolejnym 艂ykiem wina.
— Spr贸buj, jest naprawd臋 dobry — powiedzia艂, unosz膮c brwi i patrz膮c na Ari. Widok jej skurczonej postury, tego, jak skuba艂a sk贸rki paznokci, jak krew momentalnie op艂yn臋艂a jej od twarzy... sprawia艂y mu satysfakcj臋 nie do opisania. — Plotkara podes艂a艂a mi wasze zdj臋cie. Nie wygl膮da艂a艣, jakby艣 mia艂a cokolwiek przeciwko. Mog臋 ci pokaza膰, je艣li masz 偶yczenie.
— Czeka艂am na ciebie... — wyszepta艂a pod nosem tak cicho, 偶e prawdopodobnie jej s艂owa nie dotar艂y nawet do uszu Seojuna. Zsun臋艂a d艂onie ze sto艂u. Jej d艂ugie paznokcie wbija艂y si臋 w sk贸r臋, kiedy zacisn臋艂a je na udach. — Nie wiesz, co wydarzy艂o si臋 p贸藕niej — odpar艂a nieco g艂o艣niej, ponownie krzy偶uj膮c z nim spojrzenia. — Prosz臋 ci臋, nie r贸bmy tego. 
Ka偶de jej s艂owo by艂o pe艂ne desperacji i Seojun musia艂 zdawa膰 sobie z tego spraw臋, kiedy jej br膮zowe t臋cz贸wki zamiast migota膰 szcz臋艣ciem zacz臋艂y wilgotnie膰 od 艂ez. 
— Czyli rozumiem, 偶e mog臋 oczekiwa膰, 偶e za ka偶dym razem, gdy nie b臋d臋 odbiera膰 od ciebie telefonu, b臋dziesz ca艂owa膰 si臋 z Minsoo? — zapyta艂, a potem za艣mia艂 si臋 g艂o艣no, niemniej oczy pozosta艂y bez wyrazu. Gdy ponownie si臋 odezwa艂, jego g艂os by艂 cichy i zimny: — Mo偶e za kt贸rym艣 razem przestaniesz mu m贸wi膰, 偶e nie powinien?
— Nie — odpowiedzia艂a kr贸tko, aczkolwiek dosadnie, nie przerywaj膮c kontaktu wzrokowego. Nie mia艂a na to si艂y, niemniej nie potrafi艂a wsta膰 i wyj艣膰, bo wiedzia艂a, 偶e to wszystko po cz臋艣ci by艂o jej win膮. — To ju偶 nigdy si臋 nie zdarzy. Obiecuj臋. 
Seojun nie odpowiedzia艂. W milczeniu doko艅czy艂 stek, mimo 偶e Ari nawet nie podnios艂a widelca. Zdawa艂oby si臋, jakby powietrze mo偶na by艂o kroi膰 no偶em, jednak ch艂opak nie wydawa艂 si臋 tym wszystkim ani troch臋 wzruszony. Gdy sko艅czy艂 je艣膰, otar艂 usta serwet膮, a potem dopi艂 wino i skin膮艂 na kelnera, by przyni贸s艂 mu jeszcze jeden kieliszek.
— To ju偶 si臋 nigdy nie wydarzy, bo z dniem dzisiejszym nie masz wobec mnie 偶adnych zobowi膮za艅. — Opar艂 艂okcie o st贸艂 i pochyli艂 si臋 w stron臋 Ari. Otworzy艂 usta, jakby mia艂 zamiar co艣 doda膰, ale w ko艅cu rozszerzy艂 je tylko w p贸艂-u艣miechu, obserwuj膮c jak kolejna 艂za stacza si臋 po policzku dziewczyny, a potem znika w materiale obrusu. — Wydaje mi si臋, 偶e moja matka zd膮偶y艂a ju偶 porozmawia膰 z twoimi rodzicami, wi臋c mo偶esz sobie darowa膰 przekazywanie szcz臋艣liwych wie艣ci. Chocia偶 o Minsoo raczej nie wspomnia艂a... Jak dobrze p贸jdzie, b臋dziecie mogli zachowa膰 dat臋 艣lubu.
Na wzmiank臋 o rodzicach Ari zacisn臋艂a wargi, tym samym przygryzaj膮c policzek. Ten b贸l by艂 niczym w por贸wnaniu do tego, co odczuwa艂a w 艣rodku. Nie wiedzia艂a, czy g贸rowa艂 smutek, czy mo偶e jednak strach, czy wstr臋t do samej siebie.
— Dlaczego to robisz? — wyduka艂a z siebie, dalej niedowierzaj膮c, 偶e to wszystko dzia艂o si臋 naprawd臋. Obydwoje robili o wiele gorsze rzeczy ni偶 poca艂unki. Co wi臋cej, to Seojun by艂 prekursorem zachowania i dynamiki w ich zwi膮zku. Obydwoje ju偶 dawno zapomnieli o definicji wierno艣ci, w ko艅cu czyny cielesne mia艂y si臋 nijak do tego, co sobie obiecywali.
By艂a w stanie zrozumie膰 jego gniew, jednak to? To by艂o za du偶o, zupe艂nie jakby planowa艂 taki przebieg wydarze艅 od dawna i tylko czeka艂 na idealny moment. 
— Przecie偶 jeste艣my dru偶yn膮. 
Seojun pokiwa艂 powoli g艂ow膮.
— Tak, dru偶yn膮... — przeci膮gn膮艂, patrz膮c dalej twardo w jej oczy. — Kochasz go? 
— Ja... — To pytanie by艂o ostatnim, czego si臋 spodziewa艂a. A odpowied藕 ostatnim gwo藕dziem do trumny. Mimo tego, co czu艂a do Seojuna, mi艂o艣膰 do Minsoo nigdy nie znikn臋艂a. — Tak.
Przez kr贸tk膮 chwil臋 maska oboj臋tno艣ci zsun臋艂a si臋 z twarzy Seojuna i Ari mog艂a ujrze膰 wyraz 偶alu zmieszany z zaskoczeniem w jego oczach. Ale tylko przez moment, sekundy, bo zaraz zosta艂 zast膮piony w艣ciek艂o艣ci膮.
— Ari... My艣l臋, 偶e powinna艣 ju偶 p贸j艣膰 — odrzek艂 cicho, powtarzaj膮c dok艂adnie te same s艂owa, kt贸re wypowiedzia艂a do niego rok wcze艣niej.
Kiwn臋艂a jedynie g艂ow膮, gula w gardle nie pozwala艂a na wypowiedzenie jakichkolwiek s艂贸w. Zsun臋艂a z palca pier艣cionek, u艂o偶y艂a przed Seojunem i w ciszy opu艣ci艂a lokal, by poczeka膰, a偶 podstawi膮 jej samoch贸d pod wej艣cie. W tym samym czasie zacz臋艂a wystukiwa膰 wiadomo艣膰 do Minsoo. 
Nie mia艂a 偶adnych oczekiwa艅, nie chcia艂a mu pada膰 w ramiona. Potrzebowa艂a rozmowy, zrozumienia, a przecie偶 w艂a艣nie tego Minsoo nigdy jej nie 偶a艂owa艂. W samochodzie odnalaz艂a dobrze skryte pude艂ko z ma艂ymi tabletkami i 艂ykn臋艂a trzy na raz, woln膮 d艂oni膮 wstukuj膮c odes艂any przez bruneta adres w GPS.



31 grudnia 2023

— Widz臋 co najmniej kilkoro ch臋tnych na tw贸j noworoczny poca艂unek. Kto to b臋dzie, Ari?  
Sam, jedna z modelek, wskazywa艂a na ni膮 swoim smuk艂ym palcem, kr臋c膮c nim w powietrzu. 
Ari nie wiedzia艂a, w jakim klubie si臋 znajdowali, ani jak d艂ugo pozosta艂o do p贸艂nocy, i czy w og贸le nie mia艂a zamiaru by膰 tej nocy samotna. Prawdopodobnym by艂o, 偶e po opr贸偶nieniu woreczka skrytego w wewn臋trznej kieszeni torebki oboj臋tnym jej b臋dzie, gdzie i z kim si臋 znajdzie. 
Jedno jednak by艂o pewne. 
— Dziewcz臋ta, przecie偶 dobrze wiecie... — Unosz膮c sw贸j kieliszek z Cosmo, brunetka zanurzy艂a w nim usta, a chwil臋 p贸藕niej obliza艂a wilgotne wargi, nie spuszczaj膮c wzroku z towarzystwa. — I don't kiss on the mouth. 
Mimo 艣miechu, jaki rozbrzmiewa艂 wok贸艂 stolika, Ari nie czu艂a szcz臋艣cia, a jej s艂owa by艂y jak najbardziej prawdziwe.
Nie ca艂owa艂a i nie pozwala艂a siebie ca艂owa膰, nawet nie 艣mia艂a o tym my艣le膰. Poca艂unki by艂y personalne, mia艂y co艣 znaczy膰, by艂y intymno艣ci膮, na jak膮 nie potrafi艂a sobie pozwoli膰. Ju偶 nie.
Ostatni kt贸ry z艂o偶y艂a, wyrwa艂 jej serce.



15 pazdziernika 2023

Ju偶 po sposobie, w jakim Ari pisa艂a mu wiadomo艣ci, by艂 w stanie stwierdzi膰, 偶e sta艂o si臋 to, na co ca艂y czas czeka艂. Seojun — zapewne z typow膮 dla niego uprzejmo艣ci膮 — po偶egna艂 Ari ze swojego 偶ycia, a ona w ogromnej rozpaczy lecia艂a do niego na drugi koniec Upper East Side, by w ko艅cu zrobi膰 to, na co mia艂a ochot臋. Zwi膮za膰 si臋 z nim. Minsoo zastanawia艂 si臋, spogl膮daj膮c z zamkni臋tej przeszklonej lo偶y na ludzi ta艅cz膮cych w dolnej cz臋艣ci klubu, czy w og贸le dziewczyna b臋dzie udawa膰 jakikolwiek smutek z powodu tego, 偶e Seojun j膮 odprawi艂. 
Rozsiad艂 si臋 na sk贸rzanej kanapie i czeka艂. Wys艂a艂 dziewczynie nazw臋 klubu, udaj膮c, 偶e tak naprawd臋 jest tu ze wzgl臋d贸w s艂u偶bowych, co by艂o kompletn膮 bzdur膮, niemniej nie podejrzewa艂, 偶e b臋dzie to w jakikolwiek spos贸b podwa偶a艂a. 
Podni贸s艂 si臋 z kanapy, gdy z impetem wesz艂a do pomieszczenia. Jeden rzut okiem wystarczy艂 mu, by stwierdzi膰, 偶e albo ju偶 by艂a pijana, albo w drodze nafaszerowa艂a si臋 prochami.
— Hej, co jest? Co si臋 sta艂o? — powiedzia艂 jednak zgodnie ze scenariuszem, przywdziewaj膮c najbardziej przekonywuj膮cy wyraz zaskoczenia, na jaki by艂o go sta膰. O ile to mia艂o jakiekolwiek znaczenie, bior膮c pod uwag臋 aktualny stan dziewczyny.
Jej obliczenia by艂y trafne. Trzydzie艣ci minut by艂o wystarczaj膮ce, by dotrze膰 pod klub przed tym, gdy spo偶yte tabletki zacz臋艂y dzia艂a膰. Nim trafi艂a do lo偶y, zahaczy艂a jeszcze o bar, a kiedy uzna艂a, 偶e jej rozmazany makija偶 w 艣wietle dyskotekowych lamp wcale nie wygl膮da tak tragicznie, uda艂a si臋 na g贸r臋. 
Na widok zmartwionej miny Minsoo musia艂a postawi膰 krok w ty艂, zatrzymuj膮c si臋 na jednej ze 艣cian. Je艣li przez chwil臋 naprawd臋 zdo艂a艂a zapomnie膰 o tym wszystkim, co si臋 wydarzy艂o, teraz wspomnienia zaczyna艂y powraca膰, a Ari nie potrafi艂a sobie z nimi poradzi膰. 
Za艣mia艂a si臋 nieco sucho, odbijaj膮c od szyby i powolnie podesz艂a do ch艂opaka. 
— Zostawi艂 mnie. — Kolejny cichy chichot. — Kto艣 wys艂a艂 zdj臋cie do Plotkary. — Pow臋drowa艂a wzrokiem ku stolikowi, a gdy spojrzenie zatrzyma艂o si臋 na u艂o偶onej w wype艂nionym kuble lodu butelce, k膮cik jej ust pow臋drowa艂 ku g贸rze. — I wiem, wiem, zas艂u偶y艂am sobie — prychn臋艂a pod nosem, si臋gaj膮c po butelk臋. — To znowu moja wina. G艂upia Ari. Wszystko niszczy, zawsze jej ma艂o. 
Upi艂a spory 艂yk, a gdy pal膮cy alkohol przelecia艂 przez jej prze艂yk, zakaszla艂a kilkakrotnie. 
— To wszystko moja wina. — powiedzia艂a ciszej, nie zdaj膮c sobie sprawy z tego, 偶e 艂zy ponownie zacz臋艂y sp艂ywa膰 po jej policzkach. 
— To prawda, to wszystko twoja wina — odpowiedzia艂 Minsoo, a na widok niedowierzaj膮cego wyrazu twarzy dziewczyny jedynie wzruszy艂 ramionami, jednocze艣nie powoli wyci膮gaj膮c jej z r膮k butelk臋 alkoholu. — To twoja wina, 偶e odesz艂a艣 od cz艂owieka, kt贸ry na ciebie nie zas艂ugiwa艂... Chyba nie musz臋 si臋 powtarza膰. Nie by艂 dla ciebie dobry. A je艣li kogo艣 trzeba wini膰... — Przymkn膮艂 oczy, oddychaj膮c ci臋偶ko. — To musisz wini膰 mnie.
Dziewczyna opad艂a na kanap臋, a on usiad艂 powoli obok niej. Nie min臋艂a chwila, a ona ju偶, dawnym zwyczajem, wtula艂a si臋 w niego mocno, podwijaj膮c pod siebie nogi jak ma艂a dziewczynka. Otoczy艂 j膮 ramieniem i uspokajaj膮cym gestem przeczesywa艂 palcami jej d艂ugie, ciemne w艂osy.
— W innych okoliczno艣ciach zrobi艂bym wszystko, 偶eby to odkr臋ci膰. Dawny Minsoo na pewno by to zrobi艂. Ale nie uwa偶am, Ari, 偶e powinna艣 do niego wraca膰. I... — szepn膮艂 bardzo cicho. — I s膮dz臋, 偶e z kim艣 innym by艂aby艣 du偶o szcz臋艣liwsza.
Co chwil臋 poci膮ga艂a nosem, pozwalaj膮c sobie na te czu艂o艣ci, kt贸rymi obdarowywa艂 j膮 ch艂opak. Kiedy ponownie zapad艂a cisza, Ari odchrz膮kn臋艂a cicho. 
— Na samym ko艅cu zada艂 mi pytanie... — Niepewnie unios艂a g艂ow臋, a偶 by艂a w stanie spojrze膰 na ch艂opaka. — Wiesz, co chcia艂 wiedzie膰?
— Co? — W g艂osie Minsoo s艂ycha膰 by艂o szczer膮 ciekawo艣膰.
Ari wci膮gn臋艂a doln膮 warg臋 pomi臋dzy z臋by, przygryzaj膮c delikatnie, jakby rozwa偶a艂a, czy powinna powiedzie膰 prawd臋. Kiedy ponownie otworzy艂a usta, s艂owa wym贸wi艂a prawie nies艂yszalnie: — Zapyta艂, czy ci臋 kocham.
Minsoo wci膮gn膮艂 powietrze ustami, mimowolnie rozchylaj膮c usta. Jego d艂o艅 zatrzyma艂a si臋 na policzku dziewczyny.
— I co mu odpowiedzia艂a艣? — wyszepta艂.
Zamruga艂a kilkakrotnie i kolejna 艂za sp艂yn臋艂a po policzku, zatrzymuj膮c si臋 na d艂oni bruneta. Jej usta przymyka艂y si臋 i otwiera艂y na nowo, a偶 w ko艅cu na jednym tchu z jej krtani wyrwa艂a si臋 odpowied藕: — Tak.
Tym razem nie ca艂owali si臋 czule, ale zach艂annie, nami臋tnie, przywieraj膮c do siebie ka偶d膮 cz臋艣ci膮 cia艂a. Jednym ruchem Minsoo przyci膮gn膮艂 do siebie dziewczyn臋 i uni贸s艂 z 艂atwo艣ci膮, by usiad艂a mu na kolanach, obejmuj膮c j膮 w talii tak mocno, jakby w ka偶dej chwili mog艂a wyswobodzi膰 si臋 z jego u艣cisku. Z ka偶d膮 kolejn膮 sekund膮 gula w jego gardle powi臋ksza艂a si臋, szcz臋艣cie buzowa艂o w g艂owie, mieszaj膮c si臋 z rozpacz膮 i obrzydzeniem. Do siebie, do niej, do ca艂ej ich tr贸jki. 
Kiedy d艂onie Ari pow臋drowa艂y do jego koszuli, nie protestowa艂. Sam szybko upora艂 si臋 z zapi臋ciem jej sukienki, by w ci膮gu kilku minut przerzuci膰 j膮 przez pomieszczenie. Jej usta smakowa艂y s艂odko, od zapachu jej perfum kr臋ci艂o mu si臋 w g艂owie, a ka偶de zag艂臋bienie jej cia艂a wita艂 jak starego przyjaciela. Gdy pozby艂 si臋 ostatnich element贸w jej garderoby, g艂os w jego g艂owie krzycza艂, 偶e powinien wsta膰 i uciec — jeszcze nie by艂o za p贸藕no. 
Ale nie m贸g艂 przesta膰.
Resztki zdrowego rozs膮dku Ari zosta艂y za艣lepione alkoholem i prochami, a egoistyczna pobudka do tego, by poczu膰 si臋 chcian膮, wzi臋艂a za wygran膮. 
Minsoo nie by艂 byle kim, nie by艂 pierwszym lepszym znajomym czy przygod膮 na jedn膮 noc. Ari w ko艅cu czu艂a, 偶e 偶yje, 偶e mo偶e oddycha膰, mimo 偶e ich usta 艂apczywie skrada艂y powietrze. Przygryza艂a jego wargi, a wpl膮tane we w艂osy d艂onie zaciska艂a, byle tylko znale藕膰 si臋 jeszcze bli偶ej, jakby w strachu, 偶e kto艣 wyrwie j膮 z jego obj臋膰. 
Jej d艂onie 艣mia艂o sun臋艂y po jego klatce piersiowej a偶 po umi臋艣niony brzuch, a kiedy zatrzyma艂a si臋 na klamrze do spodni z zapytaniem w oczach spojrza艂a na bruneta. Jego kiwni臋cie g艂ow膮 by艂o jedyn膮 odpowiedzi膮 i zach臋t膮 do dalszych dzia艂a艅, kt贸rej potrzebowa艂a. 
Przyspieszone oddechy i cicho szeptane czu艂o艣ci wype艂nia艂y pomieszczenie. Jego dotyk mimo stanowczo艣ci dalej by艂 czu艂y, przysparzaj膮cy brunetk臋 o zawrotny w g艂owie. U艂o偶y艂a si臋 na kanapie, z u艣miechem witaj膮c ci臋偶ar cia艂a Minsoo nad sob膮 i mimo okoliczno艣ci pierwszy raz od tygodni czu艂a si臋 szcz臋艣liwa. 
Gdy jaki艣 czas p贸藕niej Minsoo wci膮ga艂 na siebie ubrania, dalej stara艂 si臋 zapanowa膰 nad oddechem. Zapinaj膮c ostatnie guziki koszuli, odwr贸ci艂 si臋, by spojrze膰 na dalej rozci膮gni臋t膮 na sk贸rzanej kanapie Ari, owini臋t膮 jedynie jego marynark膮. Dziewczyna patrzy艂a na niego tak, jakby 偶adne smutki ju偶 nie zaprz膮ta艂y jej g艂owy. B贸l rozleg艂 si臋 w jego klatce piersiowej. Odwr贸ci艂 g艂ow臋.
— Jak si臋 czuje osoba, kt贸ra zosta艂a zdradzona? — zapyta艂, nie patrz膮c na ni膮.
Brunetka dalej nie by艂a w pe艂ni 艣wiadoma tego, do czego w艂a艣nie dosz艂o. Jej wzrok nieco rozmazany, a przyjemne szumienie w uszach zmieszane z muzyk膮 dochodz膮c膮 z g艂o艣nik贸w sprawia艂o, 偶e mia艂a ochot臋 przymkn膮膰 oczy i wtuli膰 si臋 w Minsoo. 
Jednak ch艂opak nie by艂 obok. Ari nie do ko艅ca rozumia艂a pytanie, kt贸re zawis艂o w powietrzu.
Dziewczyna za艣mia艂a si臋 nerwowo, unosz膮c na 艂okciu, drug膮 r臋k膮 przyciskaj膮c marynark臋 do klatki piersiowej. 
— Ja nigdy... — Zamilk艂a, nim sko艅czy艂a wypowied藕. Nie do ko艅ca wiedzia艂a, dok膮d zmierza ta dyskusja. — Nie wiem. 
— Czuje si臋, jakby straci艂 wszystko. Jakby jego serce roztrzaska艂o si臋 w male艅kie kawa艂ki. Jakby rzeczywisto艣膰, kt贸r膮 zna艂, rozsypa艂a si臋 jak domek z kart — m贸wi艂, dalej odwr贸cony ty艂em. Przymkn膮艂 oczy, d艂onie 艣ciskaj膮c w pie艣ci.
„Nie mo偶esz si臋 wycofa膰, nie mo偶esz si臋 wycofa膰.”
— Nie wiem, jak mog艂a艣 tak 艂atwo wpa艣膰 w pu艂apk臋. Nie wiem, jakim cudem uwierzy艂a艣, 偶e bez mrugni臋cia okiem by艂bym w stanie wybaczy膰 ci to, co zrobi艂a艣… — Podszed艂 powoli do Ari i nachyli艂 si臋 nad ni膮, patrz膮c jej w oczy. Dalej nie rozumia艂a sensu jego s艂贸w. Nie protestowa艂a, gdy zostawi艂 ostatni poca艂unek na jej ustach. — Jaki艣 czas temu rozsypa艂a艣 m贸j domek z kart. A teraz ja... w艂a艣nie rozsypa艂em tw贸j. 
Wyprostowa艂 si臋 i ruszy艂 do wyj艣cia. W progu zatrzyma艂 si臋 jednak, by ostatni raz spojrze膰 na dziewczyn臋. Gdy wcze艣niej my艣la艂 o tej chwili, wyobra偶a艂 sobie, 偶e poczuje szcz臋艣cie i satysfakcj臋.
Czu艂 jedynie wstr臋t do siebie. I prze艣wiadczenie, 偶e pope艂ni艂 najwi臋kszy b艂膮d w swoim 偶yciu.
Teraz ju偶 nic ich wszystkich od siebie nie r贸偶ni艂o. 


to be continued
___________________________________________________________________________________________
Witamy si臋 znowu po p贸艂rocznej przerwie! Troszk臋 nam si臋 dzisiaj poszala艂o, ale oto jest, kolejny ta艣moci膮g spod naszych r膮k. Je艣li uda艂o Wam si臋 go przeczyta膰, dzi臋kujemy serdecznie, bo czas to nasza najcenniejsza waluta! Chomik ka偶e przekaza膰, 偶e post zosta艂 zainspirowany piosenk膮 BTS - House of Cards (stream bts pleaseee!! go bangtan), co jest oczywi艣cie totaln膮 nieprawd膮, ale niech jej b臋dzie. Love uuuu guys馃枻

LABELS

archiwum karta postaci dodatek instagram plotkara.net administracja opowiadanie lista obecno艣ci coup d'茅tat izana.ami seapolyp Rudy Chomik Axolotl Ice Queen poprzednia karta Kim Seojun Min Ari Lee Minsoo sheepster Czerwona Panda event Mirabelka Octavia Blanchard origami posta膰 aktywna white chocolate Cie艅 Miesi膮ca Eros Lim Lean Farrah Rymill danielle song iris Bluebell Freaser Jackson Howard Jolene Redwood L茅a Louise Chevalier Sol namgi jung Ahn Sunghoon Jeong Yosoo Park Daehyun irys la volpe yechan powell Boubble B Cillian Montgomery Cornelia Watson Fabien J. Cadieux Gabriel Salvatore Gingerbread Latte Jadis Walthew-Meijer Junyi Landi Just don't. Lia Donovan Lian Meyer Meredith Ridgeway Mika Mr. Sandman Oriana Duarte Park Daebi Park Hyunjin Rusted Soul Sophie Wellington Tonksia Vincent Madden Violet Brennan Willow Mahoney Yongsun Ward antares befcia cinnamoon gideon yamada ma艂amorderczyni pisarz mi艂o艣ci szczurzyca zimno mi A.J. Cruz Alsa Howler Altruistka Atramentowa Berinella Sinclair Bulldog Cappuccino Carmen Varley Carm猫la blanchard Crying Girl Edgar A. Hastings Elena Huntington Elisa Lauder Emerson Seymour Emily Robbins Evander Javits Ezequiel F. Rodriguez Fabian Cavallaro Han Yuri Honey Hwan Icarus Ardell India Jones Jacob Miller Jessica Fischer Kei Tang Keith Reinhart Lee Mingi Lucas Carter Mason Chatto Meow Mila Johnson Moon Halliwell Moon Sohee Niewidzialna Niktmare. Simelon Vincent Cole William Harrison Zarina Hayat Zuri Williams bzdurmisia caden whitmore heroin hong sunoo hopeless jiyoung youn kasztan kwon taeyang lisiecka melancholijne westchnienie mijoo seo minjae moon oliver larsen sallow girl silly Alexios Argyropoulos Alyvia Clark Amelia Harrison Anael Gabriele Schubert Arthur Morrison Audemars Aurora Ratchford Ava Norwood Bastian Salzer Blair Waldorf Blake Murphy Caleb Ashby Cassian Rafferty-Whittaker Charlene Lieberman Charles Ruiz Choi "One" Eunwoo Devon Myers Elizabeth Madden Elliot Byun Hannah Love Henry Marcus Carrington Honey Lovett Icarus Prescott Jade Query Jamie Holst Jane Bloomberg Jared Hamish Kamanai Kang Haneul Karl Wilmar Kip Harris Kojot Laurent Blanchard Luna Myers Margot Yves Marie Wall Milana Cavallaro Nam Jonghyun Naturelle Catarina Tavernier Niall Dwight Nicolas Grimaldi Noor Wilmar Olivier Evans Ottilie Watson-Cruz Oz Weisenfeldt Park Doyun Pornografia Rosalie Church Ryujin Young Sierra Clemente Sloane Sweeney Sophia Demiri Ves Wayne Dawson caticorn devon ethan watson ivy liu kaczorek kanchana moore lechat louise bass myself noc wrze艣niowa oblivion reddish ruse scraper song jiyeon s艂owik vch victor brennan will schumer willow witch yohan ryoo 艣nie偶ka