14.02.2024 r.
Nigdy nie spodziewa艂 si臋, 偶e kiedy艣 doczeka takich urodzin, podczas kt贸rych ka偶da minuta sp臋dzona w rodzinnym gronie b臋dzie ci膮gn臋艂a mu si臋 niczym milenium. Dzi艣 jednak tak w艂a艣nie by艂o. Lata sp臋dzone na cyrkowej estradzie co prawda sprawi艂y, 偶e nauczy艂 si臋 doskonale maskowa膰 swoje prawdziwe uczucia pod wymuszonym u艣miechem, a struny g艂osowe nie dr偶a艂y mu za ka偶dym razem, gdy musia艂 wprawi膰 je w ruch, by wtr膮ci膰 si臋 do rozmowy prowadzonej przez zaproszonych go艣ci, lecz nawet one nie mog艂y sprawi膰, 偶eby rozpakowuj膮c prezenty (jeden diabe艂 wie po co znowu je przywlekli, skoro wcze艣niej wyra藕nie podkre艣la艂, 偶e wola艂by, gdyby zamiast kupowa膰 mu kolejne niepotrzebne 艣wiecide艂ka, czy inne pierdo艂y, przeznaczyli pieni膮dze, kt贸re mieli zamiar na nie wyda膰 na ratowanie panter 艣nie偶nych, gatunku zagro偶onego mi臋dzy innymi w zwi膮zku z u偶ywaniem niekt贸rych cz臋艣ci ich cia艂 do wyrobu rzekomo leczniczych specyfik贸w na terytoriach pa艅stw azjatyckich), cho膰 przez kr贸tk膮 chwil臋 przesta艂 rozmy艣la膰 nad tym, czy dzieciak zrodzony z tej nieszcz臋snej striptizerki, kt贸r膮 pono膰 przelecia艂 oko艂o dwa miesi膮ce temu b臋dzie mia艂 w og贸le szans臋, by ich kiedykolwiek pozna膰. Szczerze w to w膮tpi艂. Przecie偶 nie m贸g艂 pozwoli膰, by jego szanowny bliscy dowiedzieli si臋 o tym jego wyj膮tkowo upadlaj膮cym b艂臋dzie. Ju偶 szybciej osobi艣cie zapakuje dziewczyn臋 na pok艂ad pierwszego lepszego statku i ode艣le na jak膮艣 bezludn膮 wysp臋 lub w sam 艣rodek d偶ungli, gdy tylko ta wreszcie urodzi tego po tysi膮ckro膰 przekl臋tego bachora. Przynajmniej tak w tym momencie stara艂 si臋 sobie wm贸wi膰, bo przecie偶 zdawa艂 sobie a偶 za dobrze spraw臋, 偶e nie jest a偶 takim chamem, wi臋c gdy przyjdzie co do czego, b臋dzie musia艂 znale藕膰 jakie艣 alternatywne rozwi膮zanie.
***
15.02.2024 r.
Dopiero nast臋pnego ranka zauwa偶y艂, 偶e w lewym g贸rnym rogu ekranu kom贸rki le偶膮cej na szafce nocnej miga delikatne niebieska dioda b臋d膮ca symbolem nieodebranych wiadomo艣ci. Niech臋tnie wyci膮gn膮艂 r臋k臋 spod ciep艂ej ko艂dry, by m贸c si臋 z nimi zaznajomi膰 tkwi膮c wci膮偶 w pozycji horyzontalnej. Pech jednak chcia艂, 偶e zrobi艂 to na tyle nieudolnie, 偶e nieszcz臋sne urz膮dzenie wyl膮dowa艂o na d臋bowych panelach pokrywaj膮cych sypialni臋 w jego apartamencie.
- Kurwa. - Zmi膮艂 w ustach ciche przekle艅stwo, przeci膮gn膮艂 si臋, po czym przy nieznacznym akompaniamencie obra偶onego powarkiwania Kamy, zwl贸k艂 z 艂贸偶ka, by je podnie艣膰 i czytaj膮c SMS-y uda膰 prosto do znajduj膮cej si臋 na dolnym pi臋trze kuchni, z kt贸rej da艂o si臋 ju偶 wyra藕nie wyczu膰 zapach nale艣nik贸w i jakiego艣 s艂odkawego naparu. - Ciekawe kiedy do tej kobiety dotrze wreszcie, 偶e doskonale potrafi臋 obs艂u偶y膰 si臋 sam, a pichcenie po prostu dzia艂a na mnie relaksuj膮co... - Wymrucza艂, b臋d膮c jeszcze na schodach.
Przecie偶 nie chcia艂, by zatrudniona przez jego ojca gosposia przypadkiem si臋 na niego obrazi艂a. W ko艅cu to g艂贸wnie ona nia艅czy艂a go, gdy z powodu komplikacji wynik艂ych z upadku z cyrkowego trapezu przez trzy miesi膮ce musia艂 chodzi膰 o kulach. A trzeba przyzna膰, 偶e jak na typowego faceta przysta艂o, z narzekaniem jej nad g艂ow膮 i robieniem z siebie ofiary co najmniej wojny domowej nie raz zdrowo wtedy przesadza艂.
- Wiesz, 偶e nie musisz tego robi膰 ? - Spyta艂, podchodz膮c do szafek z psi膮 karm膮, by wsypa膰 odpowiedni膮 jej ilo艣膰 do miski suczki.
- Wybacz, to znaczy wybaczy Pan, ale... - Biedna brunetka jak zwykle w tego typu sytuacjach obla艂a si臋 tym samym krwawym rumie艅cem, kt贸ry zawsze wywo艂ywa艂 u niego szczery 艣miech i przeogromn膮 wr臋cz ch臋膰 jej przytulenia. Ba艂 si臋 jednak, 偶e ten drobny, nic nieznacz膮cy gest m贸g艂by j膮 tylko speszy膰 jeszcze bardziej, tote偶 ogranicza艂 si臋 jedynie do grzecznego przygl膮dania si臋 z pewnej odleg艂o艣ci jej ruchom.
- Eros spokojnie wystarczy, male艅ka. - Cho膰 Daisy by艂a od niego jako艣 dwa razy starsza, nadal zachowa艂a ca艂kiem sporo ze swojej m艂odzie艅czej urody, co z kolei sprawia艂o, 偶e nie umia艂 jej okre艣la膰 w inny spos贸b.
- Tw贸j ojciec nie by艂by zadowolony, gdybym pozwoli艂a by艣 sam gotowa艂. - Zauwa偶y艂a z przygan膮.
- Jasne, a ja nie mam nic do gadania... - 呕achn膮艂 si臋, bo wbrew pozorom wiedzia艂, 偶e mia艂a racj臋.
Z min膮 m臋czennika zasiad艂 wi臋c pokornie za sto艂em, obiecuj膮c sobie jednak w duchu, 偶e jeszcze z nim o tym podyskutuje.
***
17.02.2024 r.
Z nieskrywanym zaciekawieniem wodzi艂 wzrokiem po 艣cianach niewielkiej knajpy, nad kt贸rej wej艣ciem spokojnie mog艂aby wisie膰 tabliczka z wymalowan膮 trupi膮 g艂贸wk膮 lub innym typowo pirackim emblematem, pr贸buj膮c odpowiedzie膰 sobie na pytanie co do cholery jasnej musia艂o kierowa膰 Gaspardem w chwili, w kt贸rej stwierdzi艂, 偶e w艂a艣nie ten po艂o偶ony daleko poza Nowym Jorkiem lokal b臋dzie najlepszym miejscem na ich dzisiejsze spotkanie. Przecie偶 nale偶a艂 do tego jak偶e szerokiego grona dzieciak贸w wywodz膮cych si臋 z ameryka艅skiej elity, a takie zwyczajnie si臋 do takich miejsc nie zapuszcza艂y. No chyba, 偶e co艣 mu umkn臋艂o i jego kumpel przez ostatnie pi臋膰 lat przesta艂 wreszcie zachowywa膰 si臋 jak kompletny pajac i obni偶y艂 swoje wyszukane standardy. Mniejsza, wa偶ne, 偶e on sam cho膰 raz nie musia艂 udawa膰, 偶e te wszystkie sztywne zasady panuj膮ce w艣r贸d tak zwanej 艣mietanki towarzyskiej w cale mu nie przeszkadzaj膮.
- Od czterech dni bombardujesz mnie SMS-ami. - Rzuci艂, gdy wreszcie wypatrzy艂 rud膮 czupryn臋 m臋偶czyzny, zajmuj膮c miejsce naprzeciwko niego. - Mo偶esz mi 艂askawie wyja艣ni膰 dlaczego ?
- Bo ty je koncertowo zlewasz, a ja mam ci do przekazania pewn膮 wa偶n膮 wiadomo艣膰, kt贸ra, jak s膮dz臋, pomo偶e ci si臋 uwolni膰 od pewnej uroczej damulki. - Odpar艂, chwytaj膮c za stoj膮cy przed nim kufel i jednocze艣nie kiwaj膮c w stron臋 przechodz膮cej nieopodal kelnerki. Nie chcia艂 przecie偶 pi膰 w samotno艣ci.
- Przesta艅 gada膰 jak jaki艣 pieprzony mitologiczny Sfinks. - Warkn膮艂 zniecierpliwiony. - Nie jestem dzi艣 w nastroju na zabaw臋 w zagadki.
- Pami臋tasz te fotki, kt贸re przekaza艂 ci Will nied艂ugo po naszej ostatniej wsp贸lnej imprezie ?
- Jak偶e m贸g艂by zapomnie膰, skoro to w艂a艣nie uwieczniona na nich kobieta od tamtego czasu skutecznie rujnuje mi 偶ycie... - Wywr贸ci艂 oczami.
- Ot贸偶 tak si臋 sk艂ada, 偶e oboje zwyczajnie ci臋 wykiwali. To on zrobi艂 jej tego bachora, a ciebie wykorzysta艂 jako swoj膮 marionetk臋, bo my艣la艂, 偶e... - Nie by艂o dane mu nawet doko艅czy膰 zdania, bo Nowozelandczyk jednym gwa艂townym szarpni臋ciem najpierw 艣ci膮gn膮艂 go z krzes艂a, po czym przygwo藕dzi艂 do najbli偶szej 艣ciany.
Informacja, kt贸r膮 w艂a艣nie us艂ysza艂 w sekund臋 wprawi艂a go w tak du偶y gniew, i偶 zupe艂nie przesta艂 zwraca膰 uwag臋 na rozgrywaj膮ce si臋 wok贸艂 wydarzenia. Zwyczajnie nie m贸g艂 uwierzy膰, 偶e ludzie, w艣r贸d kt贸rych praktycznie si臋 wychowa艂, kt贸rym tak bardzo ufa艂, za kt贸rymi dos艂ownie skoczy艂by w ogie艅, gdyby tylko zasz艂a taka potrzeba, mogli go ok艂amywa膰 w tak priorytetowej kwestii. Czy偶by wszystkie relacje, kt贸re zd膮偶y艂 w tym czasie nawi膮za膰 pokierowane by艂y zwyczajn膮 obaw膮 o to, 偶e jeden niew艂a艣ciwy gest wykonany w jego stron臋 mo偶e sprawi膰, 偶e wylec膮 z towarzystwa ? Nie umia艂, a mo偶e raczej nie chcia艂 przyj膮膰 tego pogl膮du, bo pogodzenie si臋 z nim oznacza艂oby, 偶e otoczy艂 si臋 wy艂膮cznie nic niewartymi tch贸rzami.
- A ty sk膮d niby o tym, kurwa, wiesz ? - Mia艂 ogromn膮 ochot臋, by obdzieli膰 go kilkoma solidnymi ciosami, po kt贸rych skurczybyk wyl膮dowa艂by w najlepszym przypadku w szpitalu, lecz jaki艣 piskliwy g艂osik czaj膮cy si臋 gdzie艣 na dnie 艣wiadomo艣ci Lima kaza艂 mu si臋 od tego powstrzyma膰. Ostatecznie cz艂owiek z rozwalon膮 twarzoczaszk膮 nie b臋dzie ju偶 m贸g艂 mu nic powiedzie膰. A tego z ca艂膮 pewno艣ci膮 by nie chcia艂. Musia艂 wi臋c da膰 sobie na wstrzymanie. Przynajmniej chwilowo.
- Sam si臋 tym chwali艂 po tym, gdy ty odlecia艂e艣. - Widz膮c 偶adne krwi ogniki w oczach swojego przeciwnika Gas postanowi艂 przej艣膰 do rzeczy, by w ten spos贸b cho膰 troch臋 umniejszy膰 wymiar kary, kt贸ra p贸藕niej spadnie na jego g艂ow臋, podobnie zreszt膮 jak pozosta艂ych uczestnik贸w tamtej zabawy. - My艣la艂, 偶e za chwil臋 znowu wyjedziesz z miasta, wi臋c ca艂a sprawa rozejdzie si臋 po ko艣ciach.
- A ty postanowi艂e艣 mi to jednak donie艣膰, bo ? - Odsun膮艂 si臋 troch臋, by m贸c przyjrze膰 si臋 lepiej swemu informatorowi.
- Nie uwierzysz, ale w ten sam spos贸b wykorzysta艂 tak偶e moj膮 kuzynk臋, wi臋c gdyby艣 m贸g艂...
- Jeste艣 kretynem, skoro po tym wszystkim jeszcze my艣lisz, 偶e pomog臋 ci si臋 na nim w jakikolwiek spos贸b zem艣ci膰. - Odpar艂, chwytaj膮c Irlandczyka za klapy kurtki, obracaj膮c i dos艂ownie na kopach odprowadzaj膮c pro艣ciutko do wyj艣cia. Jasne, sam przy okazji te偶 nieco oberwa艂, bo chyba trudno oczekiwa膰, by ktokolwiek postawiony w takiej sytuacji nie usi艂owa艂 si臋 broni膰, ale i tak mia艂 g艂upi膮 satysfakcj臋.
***
28.02.2024 r.
Siedzia艂 na 艂awce z widokiem na skatepark, na kt贸rym jako dzieciak sp臋dzi艂 mas臋 czasu, zdobywaj膮c kolejne siniaki i zadrapania wynik艂e zar贸wno z uprawiania sportu, jak i ch艂opi臋cych przepychanek (albo i mieszanych p艂ciowo, bo nigdy nie nale偶a艂 do tych facet贸w, kt贸rzy nie podnios膮 r臋ki na kobiet臋 nawet, je偶eli ta zaatakuje ich pierwsza) mi臋tol膮c w r臋kach kopert臋, kt贸rej nadawc膮 by艂o jedno z miejscowych laboratori贸w wykonuj膮cych prywatne zlecenia na badania genetyczne. Z jednej strony chcia艂 jak najszybciej sprawdzi膰, czy informacja przekazana mu przez Gasparda by艂a prawdziwa (odetchn膮艂 z ogromn膮 ulg膮, gdy podst臋pem uda艂o si臋 mu nak艂oni膰 Jasmin do wykonania niezb臋dnych mu do tego celu bada艅 prenatalnych), ale z drugiej wci膮偶 cholernie obawia艂 si臋, 偶e to tylko kolejny g艂upi 偶art jego znajomych. Jeden mu przecie偶 ju偶 wywin臋li, wi臋c czemu nie mieliby tego zrobi膰 po raz kolejny, nieprawda偶 ?
- No dobra, to teraz oka偶e si臋, czy tw贸j pan ma troch臋 wi臋cej szcz臋艣cia ni偶 my艣la艂... - Podrapa艂 za uchem le偶膮c膮 mu pod nogami Kam臋, po czym dr偶膮cymi z nadmiaru emocji d艂o艅mi rozerwa艂 kopert臋 i rozprostowa艂 skryty w jej wn臋trzu dokument, jednak zamiast od razu na niego spojrze膰, zacisn膮艂 na moment powieki, modl膮c si臋 w duchu, by jego mroczne przeczucia si臋 nie sprawdzi艂y. - Kurwa, to zwyczajnie, kurwa, niemo偶liwe ! - Zdecydowawszy si臋 wreszcie zaznajomi膰 z wyrokiem i ujrzawszy wynik negatywny wyrzuci艂 z siebie o wiele wi臋cej przekle艅stw, czym 艣ci膮gn膮艂 na sw膮 skromn膮 osob臋 kilka k膮艣liwych uwag oraz krzywych spojrze艅 rodzic贸w przebywaj膮cych obok malc贸w.
Mia艂 je jednak g艂臋boko gdzie艣. Dla niego liczy艂o si臋 w tym momencie jedynie to, 偶e po oko艂o dw贸ch i p贸艂 miesi膮cach ci膮g艂ych obaw o przysz艂o艣膰 by艂 wreszcie, kurwa, wolny. M贸g艂 robi膰 co mu si臋 偶ywnie podoba艂o bez najmniejszych wyrzut贸w sumienia o to, 偶e swoimi czynami skrzywdzi kogokolwiek opr贸cz siebie. M贸g艂 w ka偶dej chwili odszuka膰 pozosta艂ych cyrkowc贸w i ruszy膰 z nimi w kolejne tourn茅e. Przynajmniej teoretycznie, bo jednak mia艂 tu do wype艂nienia jeszcze jedn膮 wa偶n膮 misj臋, a mianowicie musia艂 nale偶ycie ukara膰 tego pierdolonego hipokryt臋, kt贸ry nie mia艂 wystarczaj膮co du偶o odwagi, by wzi膮膰 odpowiedzialno艣膰 za skutki nocy sp臋dzonej w ramionach striptizerki, wi臋c ca艂膮 win臋 pr贸bowa艂 zrzuci膰 na niego. Zw艂aszcza, 偶e co艣 mu m贸wi艂o, 偶e przy okazji m贸g艂 zgarnia膰 przynajmniej cz臋艣膰 forsy, kt贸r膮 on sam przez ten ca艂y czas przeznacza艂 na zamkni臋cie szatynce g臋by.
***
Cytat w nag艂贸wku przytoczony za krymina艂em pt. Zdrada autorstwa Karin Alvtegen.