The trouble is you can shut your eyes but you can’t shut your mind

Alexios Lex Robert Argyropoulos / 27 IX 2002, NY / student architektury / malarz amator

Z głębokiego błękitu cyjanotypii i linii kreślonych czarnym tuszem wzrastało miasto — schemat po schemacie, budynek po budynku. Pięło się ścianami cegły i kamienia, wznosiło swą eklektyczną formę ku górze, aż ta niknęła w szarych chmurach. Umysł mimowolnie oddalał się gdzieś ku dziesiątkom pytań, zrodzonym z ciekawości, z potrzeby zrozumienia. I raz za razem odnajdywał otaczający ich zewsząd absurd. Świat zdawał się tonąć pod reliktami dawnego myślenia, narzuconymi rolami i powtarzanymi od dziesięcioleci półprawdami. Łapał się na postrzeganiu go jako obrazu z krzywego zwierciadła, zniekształconego odbicia wygiętego w przeszklonej fasadzie. Śmiał się z jego niedorzeczności, kpiąco ironizował i wywracał oczami, przez moment nie dopuszczając jednak do siebie wiary, że miałoby to cokolwiek zmienić. Wpleciony w miejską arabeskę, kompozycję łączącą architekturę z ludzkim żywiołem, nazbyt dobrze czuł, że jest kolejnym elementem mechanizmu, związanym nazbyt mocno i ściśle, by potrafił się uwolnić. Znajomość projektu pozwalała dostosować się do jego wymagań, dusząc więc własne poczucie wyobcowania, wciąż powracał do spokoju archetypu idealnego syna i nie próbował narzekać.

the sceptic

syn Kathryn Van Hees, prezeski oraz współwłaścicielki koncernu chemicznego i Konstantinosa Argyropoulosa, profesora historii / student architektury na Columbia University / posługuje się jako ojczystymi angielskim i greckim, klnie (okazjonalnie) tylko w tym drugim / krótka przygoda z mediami społecznościowymi rozpoczęta i oficjalnie zakończona kilka lat temu na zagrzebanym w odmętach Internetu deviantArcie / rekreacyjnie piłka wodna / duże przywiązanie do prywatności / być może zbyt wiele sceptycyzmu i czarnowidztwa / wiecznie podniesiona brew

malarstwo odskocznią, okazją do wyjścia poza linię, przełamania ustalonego schematu / porzucona teczka do RISD / twórczość jeśli upubliczniana to pod pseudonimem celem zachowania tego jednego aspektu życia całkiem dla siebie / farba olejna, gwasz, zamiłowanie do wyrazistych kolorów i awersja do akwareli / zabazgrolone kartki notatek i zeszytów / świat malowany z na wpół abstrakcyjnych wedut i studiów nocnych świateł w postaci nokturnów / dwa komiksy porzucone przed ukończeniem / mieszane wyniki na konkursach / ekscytacja eksperymentem

the artist

Αλέξιος Αργυρόπουλος

Chyba na dobre zapomniałam jak pisać karty postaci, a wątki obyczajowe to nigdy nie były do końca moje klimaty, ale czasem trzeba pozwolić sobie na eksperyment. Powiązania ciągle w budowie, chętnie przyjmę wszelkie relacje i generalnie jestem otwarta na pomysły. Staram się odpisać raz w tygodniu, jak nie będę w stanie wyrobić się do dwóch dam znać.
W tytule Terry Pratchett, na zdjęciu Giove Taioli. Tło.

Kontakt: scotipinum@gmail.com