Obejmuje palcami ch艂odny mikrofon. Spod na wp贸艂 przymkni臋tych powiek spogl膮da na t艂umek st艂oczony pod scen膮. Piski, oklaski, wiwaty. Jego g艂os przybiera na sile, wyt臋偶a trzewia do granic mo偶liwo艣ci, by zaraz opa艣膰 na zebranych delikatn膮 mgie艂k膮. Oddycha g艂臋boko, 艣ciera pot sp艂ywaj膮cy po skroni. Odchyla g艂ow臋 w ty艂 staraj膮c zapanowa膰 nad ogarniaj膮cym go zm臋czeniem, kt贸re poma艂u bierze g贸r臋 nad adrenalin膮, kr膮偶膮c膮 w 偶y艂ach. Posy艂a w eter szeroki u艣miech, macha r臋koma, podbiega do kraw臋dzi sceny i opada na kolana przed fanami, od kt贸rych przejmuje telefony i robi kilka zdj臋膰. Kilka u艣cisk贸w, kilka u艣miech贸w i szybkich s艂贸w. Podrywa si臋 do g贸ry, k艂ania si臋 w pas. Raz jeszcze skanuje widowni臋 staraj膮c si臋 zatuszowa膰 rozczarowanie maluj膮ce si臋 w ciemnych t臋cz贸wkach.
Czego si臋 spodziewa艂?
Chcia艂 i nie chcia艂 za razem, aby tu by艂. Chcia艂 zobaczy膰 przebaczenie na jego twarzy, ale nie chcia艂 zobaczy膰 odrazy i b贸lu, kt贸ry po sobie pozostawi艂.
Some days ago…
Wpatrywa艂 si臋 d艂ugo we wz贸r przebiegaj膮cy na suficie w pokoju hotelowym, 偶e gdy przeni贸s艂 spojrzenie na jasn膮 艣cian臋, wci膮偶 widzia艂 ciemne, pulsuj膮ce linie. Poczu艂 zawroty g艂owy, wi臋c przymkn膮艂 powieki i mocno je zacisn膮艂 staraj膮c si臋 przynie艣膰 ulg臋 zm臋czonym oczom. Jasnoszara po艣ciel wsp贸艂gra艂a z loftowym wystrojem i grafitowym zag艂贸wkiem podw贸jnego 艂贸偶ka na kt贸rym w艂a艣nie le偶a艂.
Hyunjin by艂 zm臋czony, cholernie zm臋czony. Przyjecha艂 tu na kr贸tk膮 chwil臋, aby mo偶liwie odpocz膮膰. Drobny przystanek, aby spotka膰 si臋 z Nim ponownie. Gdzie艣 mi臋dzy jednym koncertem, a drugim, pomi臋dzy wizyt膮 w kolejnym mie艣cie le偶膮cym na innym kontynencie, a powrotem do ojczystego Seulu. Gdzie艣 mi臋dzy tym wszystkim by艂 ten niewielki hotelowy apartament, w kt贸rym mogli wyszepta膰 sobie swoje najwi臋ksze tajemnice, zwierzy膰 si臋 z codzienny g艂upot i bol膮czek.
Hyunjin kr臋ci艂 si臋 niespokojnie w 艂贸偶ku, nie mog膮c zasn膮膰. Przekr臋ci艂 si臋 na bok. Ciemno艣膰 za oknem, krople deszczu sp艂ywaj膮ce po szybie pot臋gowa艂y pewnego rodzaju melancholi臋, kt贸ra zaw艂adn臋艂a jego cia艂em. Czu艂 dziwne, obce odr臋twienie w nim, sucho艣膰 w gardle.
Deszcz rytmicznie uderza艂 o okna, wybijaj膮c tempo do kt贸rego nie艣wiadomie dostosowa艂o si臋 serce piosenkarza, uspokajaj膮c rytm i szalej膮ce wcze艣niej t臋tno. Nie czu艂, czy by艂o mu za zimno, czy mo偶e za gor膮co. Nie mia艂o to znaczenia w tamtej chwili. Jedynie g臋sia sk贸rka na nagich ramionach, zdradza艂a jak faktycznie by艂o.
Drgn膮艂, gdy s艂ysza艂 ciche kroki na imituj膮cej beton pod艂odze. Poczu艂 znajomy ci臋偶ar uginaj膮cy materac gdy ch艂opak w艣lizgn膮艂 si臋 pod ko艂dr臋. Przytuli艂 si臋 do jego plec贸w tr膮caj膮c zimn膮 stop膮 jego 艂ydk臋. Czu艂 palce uk艂adaj膮ce si臋 na jego torsie, cudowny kszta艂t pasuj膮cy do niego samego, ciep艂o, kt贸rego aur臋 czu艂 jeszcze zanim zetkn臋艂y si臋 ich cia艂a. I przyjemny g艂os, kiedy westchn膮艂 owiewaj膮c swoim oddechem kark Hyunjina. Niewiele i a偶 tyle wystarcza艂o, by przebieg艂y go dreszcze po偶膮dania.
— Gdzie mi uciek艂e艣? — zagadn膮艂 z poczuciem ulgi pobrzmiewaj膮cej w cichym g艂osie. Powoli przekr臋ci艂 si臋 na plecy, praw膮 r臋k臋 wsuwaj膮c pod g艂ow臋, drug膮 przytrzyma艂 Jego d艂o艅 w obawie, 偶e zaraz znowu zniknie. Nie s艂ysza艂 ju偶 deszczu bij膮cego w szyby. Nie s艂ysza艂 my艣li rozbijaj膮cych si臋 po g艂owie, kt贸re 艣ci膮ga艂y go w najciemniejsze otch艂anie umys艂u.
— Poszed艂em po co艣 do picia. — wyt艂umaczy艂, przygl膮daj膮c si臋 Parkowi ciemnymi, b艂yszcz膮cymi oczami, kt贸re wystawa艂y spod grzywki. K膮ciki ust Hyunjina drgn臋艂y do g贸ry uk艂adaj膮c si臋 w lekkim u艣miechu, ukazuj膮c dwa niewielkie do艂ki, kt贸re pono膰 dodawa艂y mu uroku. Tak twierdzi艂 On.
— Mog艂e艣 m贸wi膰, poszed艂bym. — odpar艂 cicho.
— Musia艂em rozprostowa膰 nogi, Hyunjin’ah.
Patrzy艂, jak ch艂opak zaczepnie przygryza warg臋, kiedy na wspomnienie o jego nogach przesun膮艂 d艂oni膮 po jego udzie.
Wiedzia艂, 偶e to zaraz znowu si臋 stanie. Od pewnego czasu nie brali nawet rzeczy na zmian臋, aby skorzysta膰 i wyj艣膰 we dwoje na miasto, gdzie艣 gdzie nie zosta艂by przy艂apany przez czujnych fan贸w i rozpoznany. Jeszcze tego im brakowa艂o na g艂owie. Teraz wystarcza艂 mu niewielki plecak, do kt贸rego wrzuca艂 najpotrzebniejsze pierdo艂y, reszt臋 dostarcza艂 hotel udost臋pniaj膮c wyposa偶enie, jak na przyk艂ad puchaty szlafrok, czy kilka podstawowych kosmetyk贸w. I tak rzucali wszystko w k膮t, nie mog膮c si臋 od siebie oderwa膰, spragnieni swojej blisko艣ci, sp臋dzaj膮c ka偶d膮 mo偶liw膮 chwil臋 obok siebie w 艂贸偶ku.
Jedli tu, czytali, grali w gry, s艂uchali muzyki, ogl膮dali filmy, kochali si臋 i snuli bardzo nie艣mia艂e marzenia i plany na przysz艂o艣膰.
To by艂 ich pok贸j, ich miejsce spotka艅, ich bezpieczna strefa spotka艅 ju偶 od kilku d艂ugich miesi臋cy. Zawsze stawiali na to samo miejsce, zachwyceni widokiem jaki rozci膮ga艂 si臋 na Zatok臋 Sagami. Pok贸j z tarasem od strony wody umo偶liwia艂 sp臋dzanie godzin na wpatrywaniu si臋 w rozpo艣cieraj膮ce si臋 po horyzont morze. Sp臋dzali tu wiele leniwych wschod贸w s艂o艅ca i nami臋tnych zachod贸w.
— Hyunie… — ch艂opak przekr臋ci艂 si臋 wspieraj膮c podbr贸dek na r臋ku. Jego wolna d艂o艅 muska艂a delikatnie jego tors i podbrzusze. D艂u偶sz膮 chwil臋 wpatrywa艂 si臋 w piosenkarza. — Nad czym tak g艂臋boko si臋 zastanawia艂e艣, gdy mnie nie by艂o?
Hyunjin prze艂kn膮艂 艣lin臋 i poruszy艂 si臋 nieco pod wp艂ywem blisko艣ci ch艂opaka, kt贸ra zawsze dzia艂a艂a na niego w ten sam spos贸b, pozbawiaj膮c zdrowego rozs膮dku. Przez te kilka miesi臋cy zd膮偶yli pozna膰 si臋 bardzo dobrze, niekiedy wystarczy艂o jedno kr贸tkie spojrzenie, by m贸c odgadn膮膰 to co chodzi艂o po g艂owie tego drugiego. Wcze艣niej wy艣miewa艂 wszystkie pary, kt贸re twierdzi艂y, 偶e rozumiej膮 si臋 bez s艂贸w, teraz do艣wiadcza艂 tego sam, na w艂asnej sk贸rze.
— Rozmawiali艣my wcze艣niej o naszych marzeniach, zastanawiam si臋… — mrukn膮艂 przenosz膮c wzrok na ciemno艣膰 za oknem. — Gdybym mia艂 wybiera膰 tylko jedno, chcia艂bym… chcia艂bym po prostu zawsze mie膰 ci臋 blisko. — przyzna艂 nie艣mia艂o jak na siebie. Ch艂opak za艣mia艂 si臋 cicho, rado艣nie. Hyunjin przesun膮艂 palcami po jego policzku po czym wpl贸t艂 palce w mi臋kkie kosmyki i lekko je poczochra艂.
Zdecydowanie ch艂opak nie nale偶a艂 do tych wszystkich pi臋kno艣ci, z kt贸rymi widzia艂yby go fanki. Nie by艂 celebryt膮, nie by艂 modelk膮, czy 艣wiatowej s艂awy aktorem. Wielu stwierdzi艂oby, 偶e jest zwyczajny nie maj膮c nic wsp贸lnego z przemys艂em, w kt贸rym on dorasta艂 i czu艂 si臋 tak dobrze. By艂 normalnym ch艂opakiem, kt贸ry dedykowa艂 swoje 偶ycie medycynie. Jeszcze nie tak dawno temu nie by艂 wiedzia艂 kim Park jest, a偶 kt贸rego艣 dnia przyjaciel podzieli艂 si臋 z nim kt贸rym艣 z kawa艂k贸w UR5 i zaci膮gn膮艂 na koncert.
By艂 pierwszy koncert, p贸藕niej pierwszy fanmeeting, kilka komentarzy na portalach dla fan贸w. Na drugim spotkaniu z fanami ju偶 rozpozna艂 znajom膮 twarz, po艣wi臋caj膮c mu odrobin臋 wi臋cej czasu ni偶 pozosta艂ym osobom w kolejce. Wielokrotnie wracali do tego momentu i 艣miali rozbawieni wyg艂upami pozosta艂ych cz艂onk贸w zespo艂u, kt贸rzy skutecznie odwracali od nich uwag臋, dzi臋ki czemu mogli sp臋dzi膰 kilka chwil wi臋cej w swoim towarzystwie ni偶 by艂o to przewidziane przez obs艂ug臋 eventu.
Kilka u艣miech贸w. Kilka u艣cisk贸w d艂oni i szybkich s艂贸w. Hyunjin nie m贸g艂 zaprzeczy膰, 偶e ch艂opak go oczarowa艂. Potem ci膮gle wypatrywa艂 Go w t艂umie i 艂apa艂 si臋 na tym, 偶e robi艂 to bezwiednie.
Nied艂ugo po tym spostrzeg艂 go na lotnisku, w gronie pozosta艂ych fan贸w oraz paparazzi kt贸rzy robili im zdj臋cia. Pami臋ta艂, 偶e u艣miecha艂 si臋 za ka偶dym razem zerkaj膮c w Jego kierunku co skutecznie kry艂a maseczka naci膮gni臋ta na nos. P贸藕niej sp臋dzi艂 kilka dni na przeszukiwaniu social medi贸w, by znale藕膰 Tego konkretnego ch艂opaka. Na szcz臋艣cie w sieci nikt nie by艂 anonimowy. Z pocz膮tku zacz膮艂 obserwowa膰 go na Instagramie jednym ze swoich fake kont, by nie wzbudzi膰 niepotrzebnego zamieszania. Wi膮za艂 go kontrakt, kt贸ry zabrania艂 wchodzenie w bezpo艣redni kontakt z fanami i dawania im swoich prywatnych danych. Spotkali si臋 po raz kolejny na nast臋pnym, trzecim fanmeetingu. W tedy przedstawi艂 si臋 fa艂szyw膮 nazw膮 z portalu spo艂eczno艣ciowego.
Pami臋ta艂 w jakim szoku by艂, gdy Hyunjin zdradzi艂, 偶e go pami臋ta. Triumfowa艂 w tedy szerokim u艣miechem. Mieli tylko kilka ulotnych chwil, gdy obs艂uga zacz臋艂a go ponagla膰, by ruszy艂 dalej. Hyunjin niewiele my艣l膮c i kompletnie nie bior膮c pod uwag臋 konsekwencji, si臋gn膮艂 po album, w kt贸rym odnalaz艂 stron臋 po艣wi臋con膮 jemu. Si臋gn膮艂 po d艂ugopis i zapisa艂 ci膮g cyfr, kt贸ry u艂o偶y艂 si臋 w jego numer. Gdy dotar艂 do ko艅ca prostok膮tnego sto艂u, skrzy偶owali ostatni raz spojrzenia, zapami臋tuj膮c swoje u艣miechy. P贸藕niej przywdzia艂 pozory zadowolenia dla fan贸w, kt贸rzy r贸wnie偶 znale藕li si臋 tutaj dla niego i pozosta艂ych cz艂onk贸w zespo艂u, ale w skr贸cie tak to si臋 w艂a艣nie zacz臋艂o nieca艂e p贸艂tora roku temu, a teraz m贸g艂 ogl膮da膰 t膮 twarz z bliska.
— Nie mo偶esz mnie zostawi膰. Nigdy. — wyszepta艂, staraj膮c si臋 zawrze膰 w tym kr贸tkim zdaniu wszystkie swoje emocje, kt贸re teraz 艣ciska艂y mu wn臋trzno艣ci. Nigdy nie nale偶a艂 do wylewnych os贸b, nie otwiera艂 si臋 na innych z 艂atwo艣ci膮. On znalaz艂 do niego drog臋. To przy nim chcia艂 si臋 budzi膰 i zasypia膰, wiedz膮c 偶e nie znajdzie domu nigdzie indziej na tym 艣wiecie, bo to przy nim by艂 jego dom i to nieudawane, proste szcz臋艣cie. Nigdy wcze艣niej i nigdy p贸藕niej nie czu艂 si臋 w ten spos贸b.
Spi膮艂 mi臋艣nie i poderwa艂 si臋 z materaca, by zaraz w艣lizgn膮膰 si臋 pomi臋dzy uda i zawisn膮膰 nad Nim. Spostrzeg艂 znajome ogniki po偶膮dania w Jego oczach. Uwielbia艂 to jak bardzo by艂 na Hyunjina wyczulony, reagowa艂 na najdrobniejsze gesty, kt贸re z mog艂y eskalowa膰 i przybra膰 na brutalno艣ci w ka偶dej sekundzie. I tego oboje wyczekiwali z ut臋sknieniem. Skosztowania wilgotnych warg, ocieplenia temperatury, zapomnienia.
Now…
Ha艂as na korytarzu wyrwa艂 go z letargu. Spod p贸艂przymkni臋tych powiek, kt贸re niemi艂osiernie ci膮偶y艂y, zerkn膮艂 w stron臋 drzwi upewniaj膮c si臋, 偶e na pewno s膮 zamkni臋te i odgradzaj膮 go od potencjalnych intruzu贸w. Westchn膮艂 ci臋偶ko i podni贸s艂 si臋 do siadu. Z jego piersi zsun臋艂a si臋 ksi膮偶ka, widocznie musia艂 zasn膮膰 w trakcie czytania. Rozejrza艂 si臋 nieco nieprzytomnym wzrokiem. To nie by艂 tamten pok贸j. To nie by艂 tamten widok rozpo艣cieraj膮cy si臋 za oknem.
Westchn膮艂 ci臋偶ko i si臋gn膮艂 po samotn膮, niedopit膮 lampk臋 wina, kt贸ra sta艂a na nocnej szafce.
Potar艂 piek膮ce oczy, kt贸re zacz臋艂y 艂zawi膰 podra偶nione sucho艣ci膮. Zrezygnowany schowa艂 twarz w d艂oniach zastanawiaj膮c si臋 nad w艂asnymi decyzjami, w艂asnymi k艂amstwami i niepowodzeniami.
Znowu by艂 sam, w obcym mie艣cie i obcym pokoju.












































