Simple girl living not so simple life

Sierra Valentina Clemente

Urodzona 28 lipca 2003 roku w słonecznej Kolumbii. Małomiasteczkowa dziewczyna z głową pełną marzeń o lepszym życiu. Chwyta się wielu dorywczych prac i systematycznie odkłada na studia dziennikarskie, które mają pomóc jej spełnić fantazję o podróżowaniu wokół globu. W Wielkim Jabłku przebywa od dwóch lat, okazjonalnie wynajmuje mały pokoik od zaprzyjaźnionej staruszki, której pomogła kiedyś podczas ataku hipoglikemii. Zaczynała od pracy na zmywaku, ale szybko znudził ją brak kontaktu z ludźmi, więc została sprzątaczką, choć to spore niedopowiedzenie, biorąc pod uwagę wszystko, co ma do zaoferowania. Jest szybka, skrupulatna i z uśmiechem znosi najgorsze kręcenie nosem, więc szybko zjednała sobie sympatię nowobogackich rodzin, które niczym poczta pantoflowa pozwoliły jej z czasem zainstalować się za miedzą u najbogatszych ludzi w Nowym Jorku. Bez narzekania odbierze dzieciaki z basenu, fortepianu, baletu czy innych zajęć dodatkowych, odrobi z nimi lekcje, przygotuje im zgodny z makro lunchbox do szkoły, by na drugi dzień zawieźć je pod same drzwi placówki. Zaplanuje i zmontuje zróżnicowane posiłki na cały tydzień na podstawie uwag każdego członka rodziny, wypucuje każdy centymetr kwadratowy wystawnej posiadłości, wymyje auto (lub zabierze je na myjnię, jeśli jest takie życzenie), wyprowadzi pieska, odwiezie go do groomera, a potem do psychologa, wybierze się po nowe suknie od projektanta czy umówi kilka wizyt prywatnych bądź zarezerwuje miejsce w horrendalnie drogiej restauracji, bo przecież rozumie, że bogaty człowiek może nie mieć na to czasu. Ona za to czas znajdzie zawsze, a nawet jak nie znajdzie, to na wszystko znajdzie jakiś sposób. Nie ma w zwyczaju krzywić się, burczeć, że za mało płacą, bo z reguły nie płacą mało za takie zaangażowanie. Kiedy jednak czuje się wykorzystywana, wymyśla na poczekaniu bajkę o nowym życiu — tym, które chciałaby kiedyś wieść — i idzie w swoją stronę... To znaczy zmienia miejsce.
Czasem zdarza się, że pomieszkuje kątem u zleceniodawców, jeśli tylko się na to zgodzą, bo wtedy może być pod ręką dwadzieścia cztery godziny na dobę siedem w dni w tygodniu, ale doskonale wie, jak zjednać sobie sympatię gospodarzy, by wytargować na swoją korzyść odpowiednią dawkę czasu dla siebie. 

Podczas sprzątania śpiewa i tańczy do muzyki Shakiry, Ricardo Martina lub Enrique Iglesiasa, choć nikt nigdy nie skarżył się na taki stan rzeczy, nie wpływa to także na wydajność jej pracy. Regularnie prowadzi Instagrama, gdzie obserwuje ją skromne grono niespełna tysiąca obserwujących (pewnie ze względu na zdjęcia ze zwierzakami sławnych osób, ale lubi myśleć, że to jej promienny uśmiech przyciąga do niej ludzi), a w wolnych chwilach próbuje oraz uczy się nowych rzeczy, bo nie potrafi usiedzieć w miejscu. Zna się na wszystkim po trochę, przez co na niczym solidnie (za wyjątkiem sprzątania), ale przecież nie musi być najlepsza. Żyje chwilą, chwyta dzień i tak jest jej dobrze, nie musi być lepiej. Jest przecież młoda, wykorzystuje więc tę młodość dokładnie tak jak powinna: na popełnianie błędów, snucie planów czy zakochiwanie się każdego dnia od nowa w małych rzeczach, by za kilka lat z całkowitą pewnością, a przede wszystkim szczerze wobec samej siebie przyznać, że wie, co chce w życiu robić.

  

INSTAGRAM        POWIĄZANIA