Kang Haneul
Nie było łatwo.
Chociaż prospekt wyjazdu za ocean i podjęcie pracy w nowo otwartej fabryce mógł wydawać się wspaniałym początkiem American Dream, tak młode małżeństwo z dwójką dzieci pod pachą i dobytkiem życia w walizce szybko przekonało się, że pewne scenariusze istnieją tylko w filmach.
Nie było łatwo.
Bo życie jako dziecko emigrantów, które od najmłodszych lat poszukiwało własnej tożsamości, mogło złamać niejednego. Rodzice, dalej naciskający na pielęgnowanie języka i tradycji. Rówieśnicy, dla których dalej byłaś tą azjatycką dziewczynką, nieważne, że po kilku latach brzmiałaś tak jak oni. To wszystko wystawiało cię na próbę każdego dnia, bo mimo wszystko, dalej ciągnęła się za tobą łatka kogoś innego.
Było tylko gorzej.
Kiedy z biegiem czasu i obojgiem rodziców na dwóch etatach związanie końca z końcem przychodziło coraz ciężej, mimo dobrych wyników w nauce, stypendium zostało zaoferowane komuś zdolniejszemu, a po zakończeniu liceum nie zostawało nic innego, niż walka o przetrwanie.
Ale miało być lepiej.
Bo miałaś marzenia i miałaś w sobie siłę, by brnąć do przodu, chociaż przeciwności losu testowały cię każdego dnia. Wierzyłaś, że pobudki o nieludzkich godzinach, późne powroty do domu i kilka godzin snu będą tego warte. Miałaś nadzieję, że kiedyś usłyszysz:
Haneul, jesteśmy z ciebie dumni.
13.04.2003 | po prostu Han | baristka w kawiarni przy kampusie Kolumbii | po znajomości sprząta mieszkania elitarnych mieszkańców Wielkiego Jabłka | zaschnięta na mankietach kolorowa farba | marzenia o studiach na wydziale sztuki | walka o lepsze jutro | 널 버리지는
instagram | powiązania