HELLO, FOLLOWERS!

Gossip Girl here.

Your one and only source for the truth behind the scandalous lives of New York's elite. Been a minute. Did you miss me? I know I've missed you. Though you're probably going to wish I'd stayed away when I'm done. Because I can see you. The real you. The one hiding just outside the edge of frame. Well, it's time to reframe that picture. And who am I? That's one secret I'll never tell.

You know you love me
xoxo


. . .

MOST FOLLOWED

now
spotted:
Apparently GG settled her sights on Seoul! With so many of her favorite subjects hailing from Korea, it was only a matter of time before she took a closer look. And oh, what a love affair it turned out to be—Seoul’s beauty secrets, its cocktails, the electric nights in Gangnam… Let’s just say, she’s officially obsessed. So obsessed, in fact, that she’s decided to plant her little birds across the city, ready to report back on what her favorite Seoulites are up to when they return home for Chuseok. Keep your eyes on the brand-new site, where GG won’t just have a watchful eye over every inch of NYC, but now, Seoul too. Who knows? Next time, you might just find her perched atop a skyscraper in Cheongdam-dong.

You can't hide from me
xoxo
Pokazywanie post贸w oznaczonych etykiet膮 sheepster. Poka偶 wszystkie posty
Pokazywanie post贸w oznaczonych etykiet膮 sheepster. Poka偶 wszystkie posty

Damaged goods, send 'em back

Caleb Ashby
Ostatnia klasa | St. Jude's | Kapitan dru偶yny koszyk贸wki | 31.01 | Rodowity Manhatta艅czyk | Syn gubernatora stanu Nowy Jork w latach 2017-21 oraz jego dawnej sekretarki pisarki 


Znacie ten typ. Czytacie o nim w ksi膮偶kach, widujecie go w serialach. Zazwyczaj jest kumplem protagonisty. Nawet nie najlepszym, tym dalszym, z kt贸rym g艂贸wny bohater nieszczeg贸lnie si臋 dogaduje. Tacy jak on nie zas艂uguj膮 na pierwsz膮 rol臋, chyba 偶e mowa o dziele, kt贸re nie ko艅czy si臋 dobrze. 
To on patrzy wilkiem na t臋 now膮 dziewczyn臋 i wytr膮ca jej ksi膮偶ki z r膮k. To on zabiera pierwszakom ubrania z szafek, gdy ci maj膮 w-f. To on dr臋czy nauczycieli i nie pozwala im prowadzi膰 lekcji wed艂ug planu. Je艣li wasze wa偶ne notatki znikn臋艂y, b膮d藕cie pewni, 偶e od teraz on jest w ich posiadaniu. A podpalenie ogr贸dka tej biednej staruszki na Brooklynie to z pewno艣ci膮 r贸wnie偶 jego sprawka, bo on nie ma 偶adnych zahamowa艅.
Nigdy nie u艣miecha si臋 szczerze, patrzy swoimi czarnymi oczami na ludzi tak d艂ugo i intensywnie, a偶 uciekaj膮 w pop艂ochu, odczuwaj膮c zbyt wielki dyskomfort, 偶eby dalej z nim przebywa膰. W ustach zazwyczaj trzyma tl膮cego si臋 papierosa, ale jego ubrania nie 艣mierdz膮. Szkolny mundurek nosi wedle w艂asnego uznania (o ile w og贸le ma go na sobie), nie udziela si臋 na lekcjach, chyba 偶e po to, by dosra膰 nauczycielowi, na testach nawet si臋 nie podpisuje, a ostatni projekt od pocz膮tku do ko艅ca zrobi艂 w przedszkolu, gdy jeszcze my艣la艂, 偶e ma to jakikolwiek sens. Zdaje jednak z klasy do klasy bez wi臋kszych problem贸w. Dlaczego, zapytacie? Bo dyrektor chce si臋 go jak najszybciej pozby膰. Robi zbyt wiele ba艂aganu, nie zale偶y mu na niczym, a w dodatku jego ojciec m贸g艂by z 艂atwo艣ci膮 zmieni膰 grono pedagogiczne na takie, kt贸re bez s艂贸w zrobi z Caleba geniusza na papierze. 
Istniej膮 dwie rzeczy, na kt贸rych mog艂oby mu zale偶e膰, gdyby mia艂 jakiekolwiek uczucia: koszyk贸wka i ta jedna noc w szkole, kt贸r膮 organizuje raz do roku i tajemnic膮 poliszynela jest, 偶e to on sta艂 si臋 pomys艂odawc膮. Dzie艅 po rozpocz臋ciu roku urz膮dza podchody, podczas kt贸rych zdarzy膰 mo偶e si臋 wszystko. 
Bo Calebowi nic si臋 nie przytrafia. To on przytrafia si臋 wszystkim.

Fc Kaden Hammond
Gang of four - Damaged goods
lukrowane.ciastko@gmail.com

Right now let's just runaway, I'm my own worst enemy

 

Luna Myers
13.06.2003 | studentka stosunk贸w mi臋dzynarodowych na CU | urodzona w Wielkiej Brytanii | c贸rka by艂ej ameryka艅skiej korespondentki wojennej i emerytowanego brytyjskiego genera艂a broni, obecnie ambasadora Wielkiej Brytanii w USA | podw贸jne obywatelstwo | przysz艂a pani premier | Panna Idealna

O艣lepiaj膮cy b艂ysk fleszy towarzyszy艂 jej jeszcze zanim wiedzia艂a, czym jest aparat fotograficzny. Nienagannie ubrana, pi臋knie uczesana, Dziewczynka z Kokardk膮, tak okre艣la艂y j膮 media, bo matka nie wypuszcza艂a jej z domu bez wpi臋tej we w艂osy r贸偶owej kokardki, jakby si臋 obawia艂a, 偶e bez tego elementu kto艣 pomyli jej cudown膮 c贸reczk臋 z ch艂opcem.
A mo偶e chodzi艂o o co艣 innego? Mo偶e Ona mia艂a nadziej臋, 偶e ten male艅ki rekwizyt sprawi, 偶e jej c贸rka b臋dzie zbyt niewinna, 偶eby j膮 skrzywdzi艂? W ko艅cu nic tak nie krzyczy o s艂odyczy i niewinno艣ci jak bia艂e falbaniaste sukieneczki i kokardki wpi臋te w jasne w艂oski.
Ale to nie mia艂o znaczenia. Podarte falbanki, wyrwane w艂osy, siniaki na ciele, p艂acz do utraty przytomno艣ci. On nie zwraca艂 uwagi na niewinno艣膰. On nie widzia艂 w niej dziecka i w艂asnej c贸rki. Dla 艣wiata ciep艂y i u艣miechni臋ty, kochaj膮cy m膮偶 i ojciec. Za drzwiami tyran, kt贸ry potrafi艂 bi膰 i gwa艂ci膰 tak, 偶e fizycznie niemal nie zostawia艂 艣lad贸w. Manipulant i psychopata potrafi膮cy obarczy膰 win膮 za swoje zbrodnie ofiar臋. Wcze艣niej 偶on臋, p贸藕niej c贸rk臋. Ona o wszystkim wiedzia艂a, ale zamiast pom贸c, cieszy艂a si臋, 偶e jego agresja przesta艂a skupia膰 si臋 na niej. Odwraca艂a wzrok od krwi i siniak贸w, udawa艂a, 偶e nie s艂yszy p艂aczu i krzyk贸w. U艣miecha艂a si臋, sta艂a rami臋 w rami臋 ze swoim m臋偶em i czu艂a si臋 szcz臋艣liwa, bo w ko艅cu to nie Ona cierpia艂a.
Nowy Jork mia艂 by膰 ucieczk膮, nowym pocz膮tkiem. Ale On znalaz艂 spos贸b. Zawsze go znajduje. Wolna fizycznie, uwi臋ziona psychicznie. Pilna studentka, dzia艂aczka charytatywna, u艣miechni臋ta, pozuj膮ca do zdj臋膰 z najznamienitszymi w ca艂ych Stanach Zjednoczonych.
Zamkni臋ta, krucha, nieszcz臋艣liwa. Z bliznami, kt贸re nigdy si臋 nie zagoj膮. Z przesz艂o艣ci膮, kt贸ra nieustannie wraca do niej w snach. Zak艂adniczka w艂asnego strachu, bo przecie偶 wystarczy艂oby powiedzie膰 nie.
Ale wtedy znowu b臋dzie bole膰. A b贸l jest tym, od czego ucieka膰 b臋dzie zawsze.

Isabela Merced, OneRepublic, lukrowane.ciastko@gmail.com

Once upon a time there was a prince without his crown

 

 
Jared Hamish

24.05.1988r. |  Social worker | Niewielkie mieszkanie na Brooklynie | Niegdy艣 spadkobierca rodzinnego imperium | Wydziedziczony za mi艂o艣膰 | Ojciec | M膮偶 | Ledwo wi膮偶e koniec z ko艅cem | Udaje, 偶e jest szcz臋艣liwy

NYC, 27.06.2010

Kochany Jaredzie,

Jest mi przykro, 偶e wybra艂e艣 takie 偶ycie. Jeste艣 moim jedynym synem, zawsze by艂e艣 dla mnie najwa偶niejszy i wprost nie mog臋 uwierzy膰, 偶e kiedy postawiono Ci臋 przed wyborem rodzina czy kobieta, Ty wybra艂e艣 kobiet臋. Gdyby mnie postawiono przed podobnym, wybra艂abym Ciebie i ojca. Jako matk臋 zwyczajnie boli mnie serce. Pami臋taj, 偶e jeszcze nie jest za p贸藕no. Nie macie 艣lubu i p贸ki si臋 to nie zmieni, mo偶esz w ka偶dej chwili wr贸ci膰. Przyjmiemy Ci臋 z otwartymi ramionami, a ja nie pozwol臋, by cokolwiek Ci si臋 sta艂o. Ojciec twierdzi艂, 偶e nie chce Ci臋 zna膰, ale ja wiem, 偶e tak nie my艣li. Kocha Ci臋 ponad swoje 偶ycie i je艣li tylko wr贸cisz, znowu b臋dziemy rodzin膮, a wszystko, co posiadamy, b臋dzie nale偶e膰 do Ciebie.

B艂agam, przemy艣l to. Ona nie jest warta takiego po艣wi臋cenia.

Kocham Ci臋.

Mama

 

New Jersey, 30.06.2010

Najdro偶sza Mamusiu,

Pierdol si臋.

Z wyrazami najg艂臋bszej pogardy,

Tw贸j Jedyny Syn.

 

NYC, 24.12.2020

Synu,

Zbli偶aj膮 si臋 艣wi臋ta. A ja, zamiast rozkoszowa膰 si臋 widokiem choinki i zapachem potraw przygotowywanych przez kuchark臋, siedz臋 w gabinecie z kieliszkiem wina i w tajemnicy przed ojcem pisz臋 do Ciebie list. Widzia艂am ostatnio Twoje zdj臋cia w internecie. Widzia艂am te偶 j膮 w obj臋ciach innego m臋偶czyzny. Wiem, 偶e nie jeste艣cie szcz臋艣liwi. Cho膰 nie mamy kontaktu, a to by艂o tylko zdj臋cie, dostrzeg艂am to w Twoich oczach. I boli mnie serce, poniewa偶 by艂e艣, jeste艣 i zawsze pozostaniesz moim jedynym dzieckiem. Pragn臋 tylko twojego szcz臋艣cia. I t臋skni臋 za Tob膮 ka偶dego dnia. Pami臋taj, 偶e wci膮偶 mo偶esz wr贸ci膰. Pomog臋 Ci. Zawsze.

Kocham Ci臋,

Mama.

 

NYC, 24.05.2022

Najukocha艅szy Synku,

Dzi艣 Twoje trzydzieste pi膮te urodziny. Nie mog臋 uwierzy膰, 偶e min臋艂o tyle lat, bo wydaje mi si臋, jakbym zaledwie wczoraj dowiedzia艂a si臋 o tym, 偶e ro艣niesz pod moim sercem. Kocha艂am Ci臋 od pierwszej chwili, Tw贸j ojciec r贸wnie偶, cho膰 mo偶e nie zawsze to okazywa艂.

Rozumiem, 偶e nie chcesz odpisywa膰 na moje listy. Ale ja wci膮偶 b臋d臋 pr贸bowa膰. Nigdy z Ciebie nie zrezygnuj臋 i zrobi臋 wszystko, 偶eby艣 kiedy艣 wr贸ci艂. Ona nie jest warta takiego 偶ycia. Mam nadziej臋, 偶e w ko艅cu przejrzysz na oczy. Tego 偶ycz臋 Ci z okazji urodzin. Tego i 偶eby艣 by艂 szcz臋艣liwym cz艂owiekiem.

Kocham Ci臋,

Mama.

 

NYC, 26.05.2022

Gdyby艣 by艂a normalna, mo偶e dowiedzia艂aby艣 si臋 w inny spos贸b, 偶e zostan臋 ojcem.

呕yj i daj 偶y膰 innym, prosz臋.

Jared.

 

NYC, 30.07.2022

Je艣li mnie kochasz, jak twierdzisz w ka偶dym li艣cie, przyjdziesz na pogrzeb mojego dziecka. Potrzebuj臋 Ci臋, Mamo.

Jared.

 

NYC, 1.08.2022

Nigdy wi臋cej do mnie nie pisz. Dla mnie jeste艣 martwa.

J.

 

lukrowane.ciastko@gmail.com

fc. Richard Madden

Szukamy wszystkiego

All the voices in my mind Calling out across the line

 

Jacob 'Jake' Miller
25.09.2004
Kapitan dru偶yny futbolowej St. Jude's | Dwa lata temu przeniesiony z publicznej szko艂y na Bronxie | Z艂odziej, cwaniak i bajerant | Nie dostaje dobrych ocen za wiedz臋 | Nowobogacki | Hoduje marihuan臋 na w艂asny u偶ytek | Po co komu matka? | Instagram

Jake u艣miecha si臋 艂obuzersko, a jego oczy wcale nie s膮 niewinne. Wiecznie zjarany zio艂em, czasami te偶 pod wp艂ywem mocniejszych substancji. Nosi podarte, poplamione ubrania, w艂osy ma w nie艂adzie, a na twarzy najcz臋艣ciej widniej膮 艣lady. 艢lady walki z jakim艣 typem, kt贸ry krzywo na niego spojrza艂, bijatyki z najebanym ojcem… R贸偶nie. Nie ma 偶adnych ambicji, w艂贸czy si臋 po ulicy, na lekcje chodzi tylko wtedy, gdy szko艂a zg艂asza nieobecno艣膰 i zmusza go opieka spo艂eczna. Nie jest idiot膮, w domu ma luz, w 偶adnym innym o艣rodku by go nie mia艂, wi臋c nie walczy z urz臋dnikami. Przywyk艂 do kradzie偶y, 偶eby mie膰 co je艣膰, do ucieczki przed wiatr贸wk膮 (raz nawet oberwa艂; ca艂膮 noc wyci膮ga艂 艣rut z nogi, a potem przez miesi膮c nie m贸g艂 doj艣膰 do siebie), do podprowadzania portfeli staruszkom, bo on mia艂 gorzej. Przywyk艂 te偶 do obcych d艂oni na swoim ciele, bo 艂atwy zarobek okaza艂 si臋 znacznie bardziej kusz膮cy ni偶 wynoszenie jedzenia pod bluz膮. Wystarczy nie my艣le膰, robi膰 swoje, a potem cieszy膰 si臋 kas膮.
Jacob jest powa偶ny i elegancki. Bez szemrania zak艂ada szkolny mundurek i prezentuje si臋 w nim nadzwyczaj elegancko. Patrzy niewinnymi oczami na nauczycieli, u艣miecha si臋 anielsko. Zawsze pomocny, zagaduje na szkolnych korytarzach do mniej popularnych dzieciak贸w, je艣li trzeba otworzy zaci臋t膮 szafk臋 i po偶yczy notatki z angielskiego. Na treningach daje z siebie wszystko, motywuje dru偶yn臋, wspiera ch艂opak贸w ca艂ym sob膮. Po ka偶dym meczu dzi臋kuje cheerleaderkom za wyst臋p, a w przerwach razem z nimi macha pomponami, 艣mieje si臋 i wyg艂upia. W domu jest przyk艂adnym synem, szanuje swojego ojca, nie drze kot贸w z macoch膮 i jej c贸rk膮. Udziela si臋 w wolontariacie, ka偶de 艣wi臋to dzi臋kczynienia sp臋dza w jad艂odajni. Jest z艂otym ch艂opcem, wymarzonym synem i pasierbem, prawdopodobnie przysz艂ym rekinem biznesu, cho膰 przez to, 偶e jego ojciec wygra艂 na loterii, a nie dorobi艂 si臋 fortuny ci臋偶k膮 prac膮, Jacob wci膮偶 nie wie, czym b臋dzie si臋 zajmowa艂. Do b贸lu wspania艂y, md艂y i nudny, idealny pod ka偶dym wzgl臋dem.
A kim jest Miller? Miller jest sob膮. Idealn膮 mieszank膮 jednego i drugiego. Wspania艂y ch艂opiec z niezbyt wspania艂ym hobby, jakim jest sprzedawanie swojego cia艂a bogatym znudzonym mamusiom i tatusiom z fetyszem. Dobrze si臋 kryje i zabezpiecza, dlatego wiecznie nosi przy sobie laptopa i nigdy nie da艂 si臋 przy艂apa膰 na nagrywaniu. Zawsze o krok przed nimi, zawsze zadowolony z siebie, dumny z w艂asnej przebieg艂o艣ci. Kroczy pewnie, z podniesion膮 g艂ow膮 i u艣miechem na twarzy, bo wie, 偶e ma ich wszystkich w gar艣ci.

fc Connor Brashier
Ed Sheeran - Bloodstream

Hold on to yourself, this is gonna hurt like hell

 Violet Brennan
30.06 | 26 lat
Panna Nietykalna | Posiadaczka sieci salon贸w pi臋kno艣ci Candied Violet, kt贸re s膮 pralni膮 brudnych pieni臋dzy | Absolwentka zarz膮dzania na Columbia University | M艂odsza c贸rka barona narkotykowego i bezwzgl臋dnego szefa mafii | Siostra starszego brata, nast臋pcy ojca | W liceum bohaterka skandalu zwi膮zanego z seksta艣m膮 | Bezskutecznie odsuwana przez rodzin臋 od brudnych interes贸w | Uzale偶niona od adrenaliny w jakiejkolwiek postaci | Instagram

Pchni臋cie. St艂umiony j臋k i 艂zy sp艂ywaj膮ce po skroniach.
Pchni臋cie. Krzyk i pragnienie, 偶eby to wszystko ju偶 si臋 sko艅czy艂o.
Pchni臋cie. Tak bardzo chcia艂aby by膰 nieprzytomna.
Pchni臋cie. Jak d艂ugo jeszcze?
Pchni臋cie. Pchni臋cie. Pchni臋cie.
Na filmiku nie wida膰 cierpienia. Nie wida膰 p艂aczu, wykrzywionej z b贸lu twarzy, b艂yszcz膮cych w ciemnych oczach 艂ez. S艂ycha膰 za to uderzenia cia艂a o cia艂o, s艂ycha膰 m臋ski 艣miech, j臋ki i przekle艅stwa. S艂ycha膰 jej imi臋 i nazwisko, kiedy ch艂opak z kamer膮 opisuje, co dzieje si臋 w pokoju nale偶膮cym do dziewczyny. W domu nikogo nie ma, wi臋c postanowi艂a urz膮dzi膰 pierwsz膮 w 偶yciu imprez臋. Mia艂o by膰 fantastycznie — morze alkoholu, basen, nieograniczony dost臋p do proch贸w. Sko艅czy艂o si臋 katastrof膮, kiedy po kilku drinkach poczu艂a si臋 zm臋czona, po艂o偶y艂a si臋 spa膰, a potem gwa艂townie si臋 obudzi艂a, gdy jej bielizna zosta艂a rozerwana na kawa艂ki. Krzycza艂a, prosi艂a, p艂aka艂a, ale zagrozili, 偶e nagranie znajdzie si臋 w internecie. Wi臋c przesta艂a krzycze膰 i prosi膰, ale nie przesta艂a p艂aka膰. Pami臋ta twarz ka偶dego z nich, ca艂ej pi膮tki, pami臋ta zapach ich perfum mieszaj膮cych si臋 z zapachem alkoholu i papieros贸w. Pami臋ta, kt贸ry 艣ciska艂 mocno jej nadgarstki, 偶eby si臋 nie wyrwa艂a, pami臋ta, kt贸ry wdar艂 si臋 w ni膮 jako pierwszy. Bezlito艣nie, szybko, chocia偶 w贸wczas by艂a dziewic膮. Pami臋ta ten strach w oczekiwaniu na wyniki, bo nie zawracali sobie g艂owy zabezpieczeniem. Pami臋ta szcz臋k narz臋dzi chirurgicznych, gdy lekarz wyjmowa艂 z jej 艂ona dziecko, kt贸re nie mog艂o si臋 urodzi膰. Pami臋ta wytykanie j膮 palcami, kiedy filmik trafi艂 do internetu, a ka偶dy ucze艅 otrzyma艂 link z zastrze偶onego numeru. Pami臋ta wszystko, chocia偶 kolejne dni, miesi膮ce do zako艅czenia roku zla艂y si臋 w szar膮 plam臋. C贸rka najgorszego cz艂owieka w Nowym Jorku zosta艂a rzucona na kolana, ugi臋艂a si臋 pod ci臋偶arem cierpienia i upokorzenia, ale musia艂a udawa膰, 偶e wszystko jest w porz膮dku, 偶eby ojciec o niczym si臋 nie dowiedzia艂. Bo pragn臋艂a sama wymierzy膰 sprawiedliwo艣膰, cho膰by mia艂a przy tym zgin膮膰.
Odnalaz艂a ukojenie w adrenalinie. Jazda motocyklem, skoki na bungee i ze spadochronem, wspinanie si臋 po g贸rach to tylko niekt贸re z pasji, kt贸rym si臋 oddaje, gdy ma na to czas. Za dnia businesswoman, w nocy przeskakuje coraz wy偶ej w mafijnej hierarchii. Zabija bez mrugni臋cia okiem i nie ma wyrzut贸w sumienia. Z czystego biznesu, kt贸ry zafundowa艂 jej tatu艣, zrobi艂a bezb艂臋dnie funkcjonuj膮c膮 pralni臋 brudnej kasy z przemytu i sprzeda偶y proch贸w. U艣miecha si臋 do zdj臋膰, udziela wywiad贸w, przepuszcza spore sumy na organizacje charytatywne zajmuj膮ce si臋 ofiarami gwa艂t贸w i samotnymi matkami w trudnej sytuacji. Z wierzchu idealna, wewn膮trz zepsuta do szpiku ko艣ci.
Mo偶na by pomy艣le膰, 偶e da艂a spok贸j ze swoj膮 wendet膮. I da艂a, nie ma na to czasu w codziennym 偶yciu. Tylko w bezsenne noce, kiedy to wszystko do niej wraca, wchodzi do garderoby, w kt贸rej ukry艂a jeszcze jedne drzwi; drzwi do pokoju z jej tajemnicami, z wszystkimi informacjami, kt贸re tak bardzo chce ukry膰 przed rodzin膮. Poluje, niczym najlepszy 艂owca. I nie spocznie, p贸ki nie dosi臋gnie ich sprawiedliwo艣膰.


She got a bad reputation, nobody gets too close

 Violet Brennan
30.06 | 26 lat
Panna Nietykalna | Posiadaczka sieci salon贸w pi臋kno艣ci Candied Violet, kt贸re s膮 pralni膮 brudnych pieni臋dzy | Absolwentka zarz膮dzania na Columbia University | M艂odsza c贸rka barona narkotykowego i bezwzgl臋dnego szefa mafii | Siostra starszego brata, nast臋pcy ojca | W liceum bohaterka skandalu zwi膮zanego z seksta艣m膮 | Bezskutecznie odsuwana przez rodzin臋 od brudnych interes贸w | Uzale偶niona od adrenaliny w jakiejkolwiek postaci | Instagram

Pchni臋cie. St艂umiony j臋k i 艂zy sp艂ywaj膮ce po skroniach.
Pchni臋cie. Krzyk i pragnienie, 偶eby to wszystko ju偶 si臋 sko艅czy艂o.
Pchni臋cie. Tak bardzo chcia艂aby by膰 nieprzytomna.
Pchni臋cie. Jak d艂ugo jeszcze?
Pchni臋cie. Pchni臋cie. Pchni臋cie.
Na filmiku nie wida膰 cierpienia. Nie wida膰 p艂aczu, wykrzywionej z b贸lu twarzy, b艂yszcz膮cych w ciemnych oczach 艂ez. S艂ycha膰 za to uderzenia cia艂a o cia艂o, s艂ycha膰 m臋ski 艣miech, j臋ki i przekle艅stwa. S艂ycha膰 jej imi臋 i nazwisko, kiedy ch艂opak z kamer膮 opisuje, co dzieje si臋 w pokoju nale偶膮cym do dziewczyny. W domu nikogo nie ma, wi臋c postanowi艂a urz膮dzi膰 pierwsz膮 w 偶yciu imprez臋. Mia艂o by膰 fantastycznie — morze alkoholu, basen, nieograniczony dost臋p do proch贸w. Sko艅czy艂o si臋 katastrof膮, kiedy po kilku drinkach poczu艂a si臋 zm臋czona, po艂o偶y艂a si臋 spa膰, a potem gwa艂townie si臋 obudzi艂a, gdy jej bielizna zosta艂a rozerwana na kawa艂ki. Krzycza艂a, prosi艂a, p艂aka艂a, ale zagrozili, 偶e nagranie znajdzie si臋 w internecie. Wi臋c przesta艂a krzycze膰 i prosi膰, ale nie przesta艂a p艂aka膰. Pami臋ta twarz ka偶dego z nich, ca艂ej pi膮tki, pami臋ta zapach ich perfum mieszaj膮cych si臋 z zapachem alkoholu i papieros贸w. Pami臋ta, kt贸ry 艣ciska艂 mocno jej nadgarstki, 偶eby si臋 nie wyrwa艂a, pami臋ta, kt贸ry wdar艂 si臋 w ni膮 jako pierwszy. Bezlito艣nie, szybko, chocia偶 w贸wczas by艂a dziewic膮. Pami臋ta ten strach w oczekiwaniu na wyniki, bo nie zawracali sobie g艂owy zabezpieczeniem. Pami臋ta szcz臋k narz臋dzi chirurgicznych, gdy lekarz wyjmowa艂 z jej 艂ona dziecko, kt贸re nie mog艂o si臋 urodzi膰. Pami臋ta wytykanie j膮 palcami, kiedy filmik trafi艂 do internetu, a ka偶dy ucze艅 otrzyma艂 link z zastrze偶onego numeru. Pami臋ta wszystko, chocia偶 kolejne dni, miesi膮ce do zako艅czenia roku zla艂y si臋 w szar膮 plam臋. C贸rka najgorszego cz艂owieka w Nowym Jorku zosta艂a rzucona na kolana, ugi臋艂a si臋 pod ci臋偶arem cierpienia i upokorzenia, ale musia艂a udawa膰, 偶e wszystko jest w porz膮dku, 偶eby ojciec o niczym si臋 nie dowiedzia艂. Bo pragn臋艂a sama wymierzy膰 sprawiedliwo艣膰, cho膰by mia艂a przy tym zgin膮膰.
Odnalaz艂a ukojenie w adrenalinie. Jazda motocyklem, skoki na bungee i ze spadochronem, wspinanie si臋 po g贸rach to tylko niekt贸re z pasji, kt贸rym si臋 oddaje, gdy ma na to czas. Za dnia businesswoman, w nocy przeskakuje coraz wy偶ej w mafijnej hierarchii. Zabija bez mrugni臋cia okiem i nie ma wyrzut贸w sumienia. Z czystego biznesu, kt贸ry zafundowa艂 jej tatu艣, zrobi艂a bezb艂臋dnie funkcjonuj膮c膮 pralni臋 brudnej kasy z przemytu i sprzeda偶y proch贸w. U艣miecha si臋 do zdj臋膰, udziela wywiad贸w, przepuszcza spore sumy na organizacje charytatywne zajmuj膮ce si臋 ofiarami gwa艂t贸w i samotnymi matkami w trudnej sytuacji. Z wierzchu idealna, wewn膮trz zepsuta do szpiku ko艣ci.
Mo偶na by pomy艣le膰, 偶e da艂a spok贸j ze swoj膮 wendet膮. I da艂a, nie ma na to czasu w codziennym 偶yciu. Tylko w bezsenne noce, kiedy to wszystko do niej wraca, wchodzi do garderoby, w kt贸rej ukry艂a jeszcze jedne drzwi; drzwi do pokoju z jej tajemnicami, z wszystkimi informacjami, kt贸re tak bardzo chce ukry膰 przed rodzin膮. Poluje, niczym najlepszy 艂owca. I nie spocznie, p贸ki nie dosi臋gnie ich sprawiedliwo艣膰.

W tytule Shawn Mendes, bu藕ki u偶ycza Jenna Ortega. Szukamy wszystkiego, im bardziej skomplikowane i dramopochodne tym lepiej. ✉️ lukrowane.ciastko@gmail.com

Kto wie czy za rogiem nie stoj膮 Anio艂 z Bogiem, nie obserwuj膮 zdarze艅 i nie spe艂niaj膮 marze艅?

24.12.2022

Niech臋tnie wychodzi艂 do pracy, bo w listopadzie podczas przygotowywania grafiku na grudzie wyra藕nie zaznaczy艂, 偶e chce mie膰 wolny dzie艅 przed 艣wi臋tami i po 艣wi臋tach, bior膮c w zamian zmian臋 w sylwestra. Wszystko by艂o uzgodnione i nikt nie mia艂 nic przeciwko, a偶 do dwudziestego trzeciego grudnia, kiedy to szef zadzwoni艂 do niego po 贸smej wieczorem oznajmiaj膮c, 偶e John si臋 rozchorowa艂 i to w艂a艣nie Blake musi pojawi膰 si臋 w sklepie, aby ten m贸g艂 by膰 otwarty.
Oczywi艣cie nie powiedzia艂 g艂o艣no, co o tym my艣la艂. Nie zale偶a艂o mu konkretnie na tej pracy, ale obecnie nie m贸g艂 i przede wszystkim nie chcia艂 zaprz膮ta膰 sobie g艂owy bzdurami. Poszukiwania nowej pracy tym w艂a艣nie w danej chwili dla niego by艂y. Dlatego prze艂kn膮艂 przekle艅stwo i wzdychaj膮c oznajmi艂, 偶e zjawi si臋 w pracy
O poranku z wielk膮 niech臋ci膮 otworzy艂 oczy i si臋gn膮艂 po telefon, chc膮c wy艂膮czy膰 budzik, zanim ten obudzi 艣pi膮ca obok dziewczyn臋. Przetar艂 leniwie oczy i wzdychaj膮c podni贸s艂 si臋 do pozycji siedz膮cej najciszej, jak tylko potrafi艂. Blake w膮tpi艂, aby w wigili臋 Bo偶ego Narodzenia by艂y t艂umy akurat w sklepie z narz臋dziami. Gdyby to on by艂 szefem, zdecydowa艂by si臋 po prostu nie otwiera膰 tego dnia biznesu, daj膮c w ten spos贸b wszystkim pracownikom wspania艂y prezent w postaci wolnego. Wola艂by to zamiast te marne karty podarunkowe z mo偶liwo艣ci膮 wykorzystania w konkretnej sieci sklep贸w. Chcia艂 znale藕膰 dodatkowy prezent dla Willow, bo szkoda, aby pieni膮dze z karty przepad艂y, ale nie by艂o nic, co nadawa艂oby si臋 w jego mniemaniu dla Mahoney.
Spojrza艂 na dziewczyn臋, u艣miechaj膮c si臋 przy tym, a nast臋pnie nachyli艂 si臋 nad ni膮 i odnalaz艂 ustami jej wargi, sk艂adaj膮c na nich delikatny poca艂unek, aby jej nie zbudzi膰 niepotrzebnie. Kiedy poruszy艂a si臋, wcale si臋 nie odsun膮艂. U艂o偶y艂 d艂o艅 na jej g艂owie i delikatnie pog艂aska艂.
— 艢pij, kochanie — szepn膮艂, przyciskaj膮c wargi do jej skroni — lec臋 do pracy.
Odsun膮艂 si臋 od 艂贸偶ka i skierowa艂 kroki do 艂azienki, gdzie pospiesznie doprowadzi艂 si臋 do porz膮dku. Zimny prysznic by艂 dobrym pomys艂em na rozbudzenie i dodanie sobie energii, kt贸rej zdecydowanie brakowa艂o mu tego dnia.
Nie sp贸藕ni艂 si臋 do pracy, otworzy艂 sklep przed czasem i przygotowa艂 si臋 na rozpocz臋cie roboczego dnia. By艂 pewien, 偶e nie b臋dzie du偶ego ruchu, ale w zasadzie to dobrze. B臋dzie m贸g艂 skupi膰 si臋 na swoim 偶yciowym celu. Zemsta od dawna by艂a tym, co go nap臋dza艂o. Zwi膮za艂 si臋 z Willow i naprawd臋 kocha艂 t臋 dziewczyn臋, ale wiedzia艂, 偶e dop贸ki nie zamknie porz膮dnie drzwi przesz艂o艣ci, nie b臋dzie potrafi艂 ca艂kowicie si臋 jej odda膰 i koncentrowa膰 w pe艂ni na ich wsp贸lnej przysz艂o艣ci. Naprawd臋 tego chcia艂. M贸c odci膮膰 si臋 od wszystkiego, co mia艂o miejsce w Waszyngtonie. Beth i Daisy zawsze b臋d膮 w jego sercu, by艂y jego rodzin膮. By艂y wszystkim, co mia艂. Wiedzia艂, 偶e dop贸ki nie pozb臋dzie si臋 cz艂owieka, kt贸ry zabi艂 jego 偶on臋 i c贸rk臋, nie b臋dzie umia艂 spokojnie budowa膰 tej przysz艂o艣ci, na kt贸rej tak bardzo mu zale偶a艂o.
Willy… Zna艂 j膮, co prawda jeszcze w Waszyngtonie, wi臋c powiedzenie, 偶e chcia艂 si臋 w zupe艂no艣ci odci膮膰 od tego miasta by艂o nie do ko艅ca prawdziwe. Nigdy nie my艣la艂 o niej w kontek艣cie ulokowania swoich uczu膰 w jej osobie. By艂a m艂odsz膮 siostr膮 partnera z pracy. By艂a m艂odsz膮 siostr膮 cz艂owieka, kt贸ry zniszczy艂 jego 偶ycie, ale… Nie by艂a przecie偶 winna zbrodni brata. Teraz to wiedzia艂, ale pocz膮tkowo to dzi臋ki niej chcia艂 si臋 dosta膰 do Larry’ego. Za ka偶dym razem, kiedy wraca艂 my艣lami do tego, w jaki spos贸b j膮 potraktowa艂, mia艂 ochot臋 porz膮dnie przywali膰 sobie prosto w twarz. Dzi臋kowa艂 niemal ka偶dego dnia niebiosom za to, 偶e mu wszystko wybaczy艂a, 偶e chcia艂a go widzie膰, 偶e chcia艂a w艂a艣nie z nim budowa膰 r贸wnie偶 swoj膮 przysz艂o艣膰. Ich wsp贸ln膮 przysz艂o艣膰.
Skontaktowa艂 si臋 jaki艣 czas temu z Darrenem – ch艂opakiem, kt贸rym m贸g艂 pom贸c mu namierzy膰 Lawrence’a tak, aby ten si臋 nie zorientowa艂, 偶e jest 艣ledzony. Stary znajomy obiecywa艂, 偶e do 艣wi膮t ten temat powinien by膰 za艂atwiony, jednak nadal si臋 nie odzywa艂. Byli um贸wieniu, 偶e to Darren odezwie si臋 do Blake’a. Cisza z jego strony niesamowicie dra偶ni艂a i jednocze艣nie wzbudza艂a w blondynie niepok贸j. Oczywi艣cie, 偶e do g艂owy przychodzi艂y mu najgorsze z mo偶liwych scenariuszy. Nie chcia艂 wpakowa膰 Darrena na min臋, ale nieprzerwana cisza sprawia艂a, 偶e zaczyna艂 obawia膰 si臋 o znajomego. Co, je偶eli przydarzy艂y si臋 k艂opoty, a imi臋 przyjaciela m贸g艂by wpisa膰 na list臋 os贸b, kt贸re zawi贸d艂? Wyci膮gn膮艂 z kieszeni telefon kom贸rkowy i wpatrywa艂 si臋 w niego uparcie, chc膮c przywo艂a膰 w ten spos贸b przychodz膮ce po艂膮czenie. Nic takiego niestety si臋 nie wydarzy艂o.
By艂 zaskoczony ruchem, kiedy wybi艂a godzina zamkni臋cia i odetchn膮艂 g艂臋boko. Z ogromn膮 rado艣ci膮 ubra艂 czapk臋 i ciep艂膮 kurtk臋, aby nast臋pnie w艂膮czy膰 zabezpieczenia i zamkn膮膰 sklep. Po drodze do mieszkania zamierza艂 jeszcze odwiedzi膰 Walmart. Wiedzia艂, 偶e Willy z pewno艣ci膮 nie mia艂a mu za z艂e tego, 偶e musia艂 i艣膰 do pracy – zw艂aszcza, 偶e to ona cz臋艣ciej by艂a nieobecna ze wzgl臋du na swoje studia i szpital – ale mimo wszystko chcia艂 zrobi膰 dla niej co艣 mi艂ego. Wiedzia艂 doskonale, 偶e dobre jedzenie do netflixa by艂o tym, co zdecydowanie przypadnie jej do gustu i nawet, je偶eli chcia艂aby si臋 boczy膰, to d艂ugo tego robi膰 nie b臋dzie. Przez 偶o艂膮dek do serca, jak m贸wi艂o stare porzekad艂o.
Ob艂adowany torbami, bo nie m贸g艂 si臋 zdecydowa膰, na co sam ma ochot臋, stan膮艂 w ko艅cu przed drzwiami mieszkania. Chwil臋 poszukiwa艂 kluczy w kieszeni spodni, ale kiedy ju偶 chcia艂 wsun膮膰 klucz do zamka, dostrzeg艂, 偶e drzwi s膮 niedomkni臋te. Pokr臋ci艂 z rozbawieniem g艂ow膮. Schowa艂 klucze i schyli艂 si臋, 偶eby podnie艣膰 torb臋, kt贸r膮 musia艂 wcze艣niej odstawi膰.
— Skarbie, ja wiem, 偶e chcesz si臋 dorzuca膰 do rachunk贸w, ale na si艂臋 ich zwi臋ksza膰 nie musisz — kopn膮艂 delikatnie drzwi, aby wej艣膰 do 艣rodka. Nie podoba艂a mu si臋 cisza, kt贸ra mu odpowiedzia艂a. Willow z pewno艣ci膮 nie zapomnia艂aby zamkn膮膰 drzwi, wychodz膮c. Nie by艂a typem robi膮cym sobie d艂ugie drzemki w ci膮gu dnia, zw艂aszcza, 偶e wcze艣niej napisa艂 jej wiadomo艣膰, 偶e po pracy skoczy do sklepu i b臋dzie maksymalnie godzin臋 p贸藕niej ni偶 standardowo. — Willow? — Rzuci艂 g艂o艣niej, odstawiaj膮c przy wej艣ciu siatki. Rozejrza艂 si臋, ale mieszkanie wygl膮da艂o… normlanie. Momentalnie prze艂膮czy艂 si臋 na tryb agenta, gdy znowu odpowiedzia艂a mu cisza. Powolnymi krokami podszed艂 do drzwi 艂azienki i otworzy艂 je z wahaniem. Mo偶e zas艂ab艂a? Bra艂a przecie偶 na siebie tak du偶o, o os艂abienie i przem臋czenie nie by艂o trudno. 艁azienka by艂a jednak pusta. Wycofa艂 si臋 i ruszy艂 w stron臋 pokoju dziennego, gdy rozdzwoni艂 si臋 jego telefon. Si臋gn膮艂 pospiesznie d艂oni膮 po urz膮dzenie, a widz膮c na wy艣wietlaczu imi臋 Willow, odetchn膮艂 nim odebra艂.
— Bo偶e nie r贸b tak, wiesz jak si臋 wystraszy艂em? Nie zamkn臋艂a艣 mieszkania, my艣la艂em, 偶e co艣 si臋 sta艂o. Gdzie jeste艣, o kt贸rej wr贸cisz? — Rzuci艂, nim zd膮偶y艂a si臋 odezwa膰.
— Cze艣膰, Blake — us艂ysza艂 w odpowiedzi. Jednak to nie by艂a Willow. Momentalnie poblad艂, s艂ysz膮c g艂os Lawrence’a. Woln膮 d艂o艅 zacisn膮艂 mocno w pi臋艣膰 i wstrzyma艂 powietrze. Milcza艂, czekaj膮c na dalsze s艂owa by艂ego partnera. Ten jednak milcza艂. Murphy wyt臋偶a艂 zmys艂y, pr贸buj膮c us艂ysze膰 cokolwiek po drugiej stronie, jednak poza oddechem Larry’ego i szumem, nie by艂 w stanie rozpozna膰 nic wi臋cej.
— Spr贸buj j膮 tylko tkn膮膰.
— Bo co? — Za艣mia艂 si臋 z艂owieszczo — Zapomnisz o niej tak jak o kochanej Bethy i poszukasz sobie kogo艣 nowego? Szybko posz艂o, Blake. My艣la艂em, 偶e 偶ona i dziecko znacz膮 dla ciebie wi臋cej. 呕e zrozumiesz, 偶e masz si臋, kurwa, nie wychyla膰. Odwiedzi艂bym na twoim miejscu te偶 Darrena. By艂 dobry, ale nie najlepszy. Gdyby tylko trzyma艂 bro艅 przy sobie… Ciekawe co powie jego mama, wierzy艂a, 偶e przed nim d艂uga przysz艂o艣膰.
Murphy prze艂kn膮艂 艣lin臋. Rozgl膮daj膮c si臋 dooko艂a. Szybkim krokiem przeszed艂 do sypialni, podni贸s艂 materac 艂贸偶ka i wyci膮gn膮艂 walizk臋, w kt贸rej trzyma艂 bro艅. By艂a na swoim miejscu.
— M贸w, czego chcesz — za偶膮da艂, powoli dostaj膮c si臋 do swojej broni — nie uwa偶asz, 偶e powinni艣my to ju偶 dawno za艂atwi膰 w cztery oczy? Szuka艂em ci臋, ale chyba boisz si臋 spotkania. Takie odnios艂em wra偶enie. Jeste艣 tch贸rzem, Larry? — M贸wi艂, przytrzymuj膮c telefon barkiem przy uchu.
— Wy艣l臋 ci lokalizacj臋 i godzin臋.
Roz艂膮czy艂 si臋.
Blake rzuci艂 telefon na materac, a sam zacz膮艂 przygotowywa膰 si臋 do wyj艣cia. Nie chcia艂, aby na li艣cie znalaz艂a si臋 r贸wnie偶 Willow. By艂 w艣ciek艂y, 偶e Darren nie zachowa艂 najwi臋kszej ostro偶no艣ci i pope艂ni艂 jaki艣 b艂膮d, kt贸ry go wyda艂. Jeszcze bardziej wkurwiony by艂 na siebie, 偶e w og贸le poprosi艂 go o pomoc. Zamierza艂 zgodnie z podpowiedzi膮 Larry’ego odwiedzi膰 mieszkanie znajomego, ale p贸藕niej. Najpierw musia艂 ocali膰 Willy. I wiedzia艂, 偶e nie mo偶e pope艂ni膰 przy tym 偶adnego, najmniejszego b艂臋du.
Kurwa, m贸g艂 jej da膰 bro艅 wcze艣niej, a nie robi膰 z tego prezent gwiazdkowy. Mo偶e w贸wczas nie wr贸ci艂by do pustego mieszkania.


W 艣rodku nocy, a przynajmniej my艣la艂a, 偶e to 艣rodek nocy, obudzi艂o j膮 uk艂ucie w lewym ramieniu. Drgn臋艂a i b臋d膮c w p贸艂艣nie, machn臋艂a w powietrzu d艂oni膮. Gdyby by艂a przytomna, wiedzia艂aby, 偶e to nie by艂o ugryzienie komara, ale zamroczony umys艂, wycie艅czony po wielu godzinach nauki do egzaminu, nie da艂 jej szansy zweryfikowa膰, czy to rzeczywi艣cie by艂 owad, czy mo偶e co艣 zupe艂nie innego. Nie czu艂a obok siebie ciep艂ego cia艂a Blake’a, wi臋c przesun臋艂a si臋 na 艂贸偶ku i obr贸ci艂a, pr贸buj膮c w ten spos贸b go znale藕膰. Rozchyli艂a jedn膮 powiek臋. Dziwne, zwykle po intensywnych sesjach kucia nie budzi艂a si臋 nawet na chwil臋.
Rozejrza艂a si臋 nieprzytomnie po sypialni i wstrzyma艂a oddech, gdy jej spojrzenie pad艂o na stoj膮c膮 pod 艣cian膮 posta膰. Pocz膮tkowo my艣la艂a, 偶e to Blake. 呕e wsta艂 po co艣 i teraz wraca艂 do 艂贸偶ka, ale nie dostrzeg艂a charakterystycznych przyd艂ugich w艂os贸w stercz膮cych w ka偶dym mo偶liwym kierunku. Im bli偶ej znajdowa艂a si臋 posta膰, tym wyra藕niejsze stawa艂y si臋 jej kontury. W ko艅cu pojawi艂a si臋 na tyle blisko, 偶e Willow bez problemu rozpozna艂a twarz. M臋偶czyzna pochyla艂 si臋 nad ni膮 z zaci艣ni臋tymi wargami, ale na ni膮 nie patrzy艂. Spogl膮da艂 na jaki艣 punkt za jej plecami i nawet b臋d膮c w takim stanie, mi臋dzy snem a jaw膮, brunetka bez trudu mog艂a dostrzec ziej膮c膮 z zielonych oczu nienawi艣膰. Chor膮, przejmuj膮c膮, tak intensywn膮, 偶e wr臋cz nieprawdopodobn膮. Przerysowan膮, jakby wci膮偶 艣ni艂a.
I dosz艂a do wniosku, 偶e rzeczywi艣cie musia艂a 艣ni膰.
— Larry… — zdo艂a艂a wyszepta膰, zanim ponownie zapad艂a si臋 w obj臋cia Morfeusza.

Nie mia艂a poj臋cia, ile czasu min臋艂o, ale kiedy obudzi艂a si臋 ponownie, nie czu艂a si臋 ani troch臋 wypocz臋ta. Nie czu艂a pod g艂ow膮 mi臋kkiej poduszki. Co wi臋cej, nie znajdowa艂a si臋 w pozycji le偶膮cej. Siedzia艂a ze zwisaj膮c膮 do przodu g艂ow膮. Ciemne w艂osy przes艂ania艂y jej 艣wiat, ale nie mia艂a si艂y si臋 wyprostowa膰 i rozejrze膰. Zamiast tego powoli, bardzo powolutku, odnajdywa艂a w sobie 艣wiadomo艣膰 w艂asnego cia艂a. R臋ce mia艂a zwi膮zane za plecami i do czego艣 przytwierdzone w taki spos贸b, 偶e nie mog艂a nimi ruszy膰. Kostki r贸wnie偶 co艣 przytrzymywa艂o w miejscu. Pod plecami czu艂a twarde oparcie. Krzes艂o, siedzia艂a na krze艣le.
Dalej. Do jej uszu nie dociera艂y 偶adne d藕wi臋ki poza lekko chrapliwym oddechem. Dopiero po d艂u偶szej chwili zrozumia艂a, i偶 to ona wydaje z siebie taki d藕wi臋k. Oczy mia艂a zamkni臋te, wi臋c nic nie widzia艂a, ale do nosa wdziera艂a si臋 nieprzyjemna wo艅 ple艣ni i wilgoci. Drgn臋艂a dopiero, gdy us艂ysza艂a co艣 poza swoim oddechem — jakby obok niej sp艂ywa艂a woda.
Nie wiedzia艂a, jak du偶o czasu zaj臋艂o jej otworzenie oczu i rozejrzenie si臋 po pomieszczeniu, w kt贸rym si臋 znalaz艂a. Jedyne 藕r贸d艂o 艣wiat艂a stanowi艂o niewielkie, zakurzone okienko tu偶 pod sufitem. Siedzia艂a na krze艣le naprzeciwko drzwi. Ze 艣cian, na kt贸re pada艂 niewielki snop dziennego 艣wiat艂a, odchodzi艂a farba i widzia艂a spore zacieki od wilgoci. To by t艂umaczy艂o smr贸d. Po jej lewej wisia艂y rury, a po prawej sta艂 rega艂 z… Z czym艣. Nie wiedzia艂a z czym, bo by艂o zbyt ciemno, 偶eby dostrzec szczeg贸艂y.
Nie chcia艂a, by pierwsz膮 my艣l膮, jaka nawiedzi艂a jej g艂ow臋 by艂o Kurwa, Blake, co ty znowu zrobi艂e艣? Dlaczego mnie tu zamkn膮艂e艣?, ale tak w艂a艣nie si臋 sta艂o. Ju偶 kiedy艣 to przecie偶 prze偶y艂a, cho膰 nie w tak sparta艅skich warunkach. Z 艂atwo艣ci膮 potrafi艂a przywo艂a膰 z pami臋ci widok tamtego pokoju, swoich zwi膮zanych r膮k oraz n贸g, a potem szyderczy u艣mieszek widniej膮cy na twarzy m臋偶czyzny, kt贸rego teraz kocha艂a, ale wtedy napawa艂 j膮 przera偶eniem.
To musia艂a by膰 jaka艣 pomy艂ka. Albo nie wykona艂 prawid艂owo 膰wicze艅 oddechowych, nie skupi艂 si臋 na bazowym wspomnieniu i pozwoli艂, by Remy przej膮艂 nad nim kontrol臋, a teraz m艣ci艂 si臋 za to, 偶e tak d艂ugo trzymali go w ryzach. Tak, to musia艂o by膰 to, nie widzia艂a innego wyt艂umaczenia. Nie pami臋ta艂a widoku Lawrence’a w sypialni, nie pami臋ta艂a uk艂ucia. Skupi艂a si臋 wy艂膮cznie na chorobie Blake’a. I zastanowieniu si臋, w jaki spos贸b sprowadzi膰 go z powrotem, skoro nie mog艂a zbli偶y膰 si臋 do jego cia艂a. Remy wiedzia艂 co robi, kiedy j膮 zwi膮zywa艂. Blisko艣膰 Willow by艂a jedynym, co sprowadza艂o silniejsz膮 osobowo艣膰 z powrotem, bo Remy od niej stroni艂. Pami臋ta艂 rytua艂y, a to czyni艂o go niebezpiecznym.
Ju偶 otwiera艂a usta, 偶eby wykrzykn膮膰 imi臋 Remy’ego, kiedy drzwi si臋 otworzy艂y, zalewaj膮c j膮 sztucznym 艣wiat艂em. Zmru偶y艂a powieki i odchyli艂a g艂ow臋, bardzo powoli 艂api膮c ostro艣膰. Sylwetka stoj膮ca w wej艣ciu nie przypomina艂a tej, kt贸r膮 zna艂a na pami臋膰. M臋偶czyzna by艂 podobnej budowy i wzrostu, ale brakowa艂o mu kilku charakterystycznych cech, po kt贸rych rozpoznawa艂a Blake’a natychmiast.
Wniosek wi臋c nasuwa艂 si臋 sam. To nie by艂 Blake. Ani Remy.
A kiedy zrozumia艂a, kto przed ni膮 stoi, poczu艂a, 偶e oddech wi臋藕nie jej w gardle.
— Lawrence — zdo艂a艂a wyszepta膰, kiedy oczy przyzwyczai艂y si臋 do jasno艣ci. Jej brat powoli wszed艂 do 艣rodka, zamykaj膮c za sob膮 drzwi. Prze艂kn臋艂a 艣lin臋.
— Dzie艅 dobry, Kwiatuszku — odezwa艂 si臋 艣piewnie, pokonuj膮c dziel膮c膮 ich odleg艂o艣膰. Willow nie odrywa艂a od niego spojrzenia, kiedy kuca艂, kiedy opiera艂 g艂ow臋 na jej udach i kiedy obejmowa艂 je ramionami. Jej oddech przyspieszy艂, a 艂zy zapiek艂y pod powiekami. — Wci膮偶 pachniesz tak samo. Jak dom — zamrucza艂 i wyda艂 z siebie ciche westchnienie. Brunetka zacisn臋艂a oczy. To tylko sen. To tylko pieprzony sen, z kt贸rego za chwil臋 si臋 wybudzi.
— Co… — zacz臋艂a i odchrz膮kn臋艂a. — Larry, dlaczego mnie zwi膮za艂e艣? — zapyta艂a, maj膮c nadziej臋, 偶e granie g艂upiej j膮 uratuje. Blake j膮 znajdzie. Na pewno j膮 znajdzie. Do tego czasu musia艂a udawa膰, 偶e jest po stronie brata.
Pod warunkiem, 偶e Blake to wci膮偶 Blake, odezwa艂 si臋 cichy g艂osik w jej g艂owie, kt贸ry nape艂ni艂 j膮 zw膮tpieniem.
— Bo niestety nie mog臋 ci ufa膰 — odpar艂 ze smutkiem i podni贸s艂 g艂ow臋, spogl膮daj膮c prosto w jej oczy. Jego t臋cz贸wki mia艂y taki sam kolor, tak samo jak w艂osy. To by艂y jedyne cechy, kt贸re 艣wiadczy艂y o tym, i偶 s膮 rodze艅stwem. — Kaza艂em ci od niego odej艣膰, a ty tego nie zrobi艂a艣 — zauwa偶y艂, przesuwaj膮c d艂o艅mi po jej nogach, w za艂o偶eniu uspokajaj膮co. Nie mia艂 poj臋cia, 偶e od tego dotyku chcia艂o jej si臋 rzyga膰. — Trzeba by艂o mnie pos艂ucha膰, Willow. Bo teraz wszystko, co si臋 wydarzy, b臋dzie twoj膮 win膮 — westchn膮艂 ze smutkiem i podni贸s艂 si臋, po czym podszed艂 do postawionego pod 艣cian膮 rega艂u. Chwyci艂 z niego co艣. Bro艅 charakterystycznie szcz臋kn臋艂a, kiedy j膮 prze艂adowa艂. Dziewczyna prze艂kn臋艂a 艣lin臋.
— Larry… Jestem twoj膮 siostr膮. Nie mo偶esz mnie zabi膰 — wyj臋cza艂a 艂ami膮cym si臋 g艂osem.
Odpowiedzia艂 jej szyderczy 艣miech, a Lawrence obr贸ci艂 si臋 na pi臋cie. Wsun膮艂 dwa pe艂ne magazynki do kieszeni boj贸wek, a bro艅 wcisn膮艂 do kabury zawieszonej przy pasku.
— Doprawdy? Czy my艣la艂a艣 o tym, kiedy tak ochoczo jeba艂a艣 si臋 z tym skurwielem? — zapyta艂 i powoli si臋gn膮艂 po kolejn膮 rzecz. R臋kawiczki. Willow odetchn臋艂a g艂臋boko, pragn膮c uspokoi膰 sko艂atane serce. — Zdradzi艂a艣 mnie, Willy. Zbrata艂a艣 si臋 z kim艣, kto chcia艂 mnie zniszczy膰. Z wrogiem — wycedzi艂, wsuwaj膮c sk贸rzany materia艂 najpierw na jedn膮, potem na drug膮 d艂o艅.
Nic nie mog艂a poradzi膰 na chichot, kt贸ry wypad艂 spomi臋dzy jej warg.
— Czy ty si臋 s艂yszysz? — spyta艂a, kr臋c膮c z niedowierzaniem g艂ow膮. Nie zabije jej. Nie zrobi tego. Jakkolwiek nienawidzi艂 Blake’a, z Willow wci膮偶 艂膮czy艂y go wi臋zy krwi. Wychowa艂 j膮. Sp臋dzili ze sob膮 ca艂e 偶ycie. — Jak mo偶esz m贸wi膰, 偶e to on chcia艂 ci臋 zniszczy膰? Jezu, Larry, zabi艂e艣 jego rodzin臋! — zawo艂a艂a rozpaczliwie, nie wierz膮c, 偶e Larry naprawd臋 jest tak za艣lepiony. — I za co? Za to, 偶e to ty bra艂e艣 w 艂ap臋!
— Uwa偶aj na s艂owa, Willow — warkn膮艂, ponownie si臋 zbli偶aj膮c. Chwyci艂 j膮 za 偶uchw臋, zmuszaj膮c, 偶eby podnios艂a g艂ow臋 i na niego spojrza艂a. — Nigdy nie bra艂em 艂ap贸wek. Pracowa艂em dla mafii, bo dzia艂a艂em pod przykrywk膮. Ale oni zagrozili, 偶e je艣li si臋 wycofam to ci臋 zabij膮. Kasa by艂a tylko dodatkiem do tego wszystkiego. Nie rozumiesz? Robi艂em to dla ciebie. A ty na to nasra艂a艣 — wycedzi艂, puszczaj膮c jej twarz. Willow przesun臋艂a j臋zykiem po wewn臋trznej stronie obu policzk贸w, pr贸buj膮c cho膰 troch臋 z艂agodzi膰 b贸l.
— To nie zmienia faktu, 偶e zabi艂e艣 niewinnych ludzi. One nic ci nie zrobi艂y — zauwa偶y艂a. To by艂 b艂膮d. Lawrence bowiem zamachn膮艂 si臋 i uderzy艂 j膮 w twarz tak mocno, 偶e Willow odskoczy艂a do ty艂u i przewr贸ci艂a si臋 razem z krzes艂em. Znalaz艂szy si臋 na pod艂odze, wyda艂a z siebie zbola艂y j臋k, a spod powiek w ko艅cu wyp艂yn臋艂y 艂zy.
— Zamknij si臋, kurwa! Nic nie rozumiesz! — wrzasn膮艂 i chwyci艂 j膮 za sweter na piersi. Poci膮gn膮艂 mocno, podnosz膮c j膮 z powrotem do pozycji siedz膮cej. — Nie b臋d臋 ci si臋 wi臋cej t艂umaczy艂. Idziemy — wysycza艂, kl臋kaj膮c za jej plecami. Przeci膮艂 jeden ze sznurk贸w, ale nie uwolni艂 jej nadgarstk贸w, jedynie oddzieli艂 j膮 od krzes艂a. Kilka sekund p贸藕niej rozci膮艂 sznur oplataj膮cy jej kostki i szarpni臋ciem za rami臋 zmusi艂 dziewczyn臋, by si臋 podnios艂a. — Po偶a艂ujesz, 偶e roz艂o偶y艂a艣 przed nim nogi, ty ma艂a kurwo — wycedzi艂 wprost do jej ucha i popchn膮艂 j膮 mocno w stron臋 drzwi. Dopiero po czasie zda艂a sobie spraw臋, 偶e zrobi艂 to luf膮 pistoletu. St艂umi艂a 艂kanie.
— Gdzie mnie zabierasz? — szepn臋艂a, pos艂usznie stawiaj膮c kolejne kroki.
— Zobaczysz — odpowiedzia艂, a Willow by艂a pewna, 偶e si臋 przy tym u艣miechn膮艂.

Musia艂 j膮 obserwowa膰 od dawna, w dodatku z bardzo bliska, bowiem zna艂 wszystkie boczne przej艣cia szpitala, kt贸rymi mo偶na by艂o niezauwa偶onym dotrze膰 na dach. Wiedzia艂, 偶e nikt ich nie zobaczy, nawet nie stara艂 si臋 ukry膰 broni, kt贸r膮 przyciska艂 do jej kr臋gos艂upa, gdy szli w g贸r臋 schodami po偶arowymi. Gor膮czkowo obmy艣la艂a w g艂owie plan, zastanawiaj膮c si臋, jak mu uciec. Nic nie wymy艣li艂a. By艂a zwi膮zana i nie mia艂a najmniejszych szans w starciu z agentem specjalnym. Sprawa mia艂aby si臋 inaczej, gdyby podw臋dzi艂a Blake’owi bro艅, ale w naj艣mielszych wyobra偶eniach nie przewidzia艂a, 偶e jej brat zachowa si臋 w ten spos贸b. 呕e b臋dzie chcia艂 j膮 zabi膰.
— Po co mnie tu przyprowadzi艂e艣? Blake’a tu nie ma. Chyba chodzi艂o o to, 偶eby widzia艂, jak mnie zabijasz, co? — spyta艂a, gdy znale藕li si臋 na dachu. Nie mia艂a na sobie nic opr贸cz swetra, leggins贸w i 艣niegowc贸w, wi臋c dr偶a艂a na ca艂ym ciele pod wp艂ywem zimnego wiatru, kt贸ry jeszcze bardziej dawa艂 si臋 we znaki na tej wysoko艣ci.
— Nie martw si臋, siostrzyczko, nied艂ugo si臋 zjawi. Poczekamy sobie na niego — odpowiedzia艂 Lawrence z u艣miechem z艂oczy艅cy.
Wi臋c jednak si臋 nie myli艂a — chcia艂, 偶eby Blake widzia艂 jej 艣mier膰. 呕eby kolejny raz zobaczy艂, jak traci kogo艣 bliskiego. I nie mog艂a nic z tym zrobi膰.
— Jeste艣 a偶 tak przesi膮kni臋ty nienawi艣ci膮, 偶e zabijesz swoj膮 siostr臋 tylko po to, 偶eby co艣 udowodni膰? — odezwa艂a si臋 cicho, dr偶膮cym z zimna g艂osem. Szcz臋ka艂a z臋bami, przest臋powa艂a z nogi na nog臋, a d艂onie zaciska艂a w pi臋艣ci, pr贸buj膮c cho膰 troch臋 je ogrza膰. Ale to wszystko nie mia艂o najmniejszego znaczenia w zestawieniu z majacz膮cym jej przed oczami obrazem rych艂ej 艣mierci z r膮k jedynej spokrewnionej z ni膮 osoby, jaka zosta艂a na tym 艣wiecie.
— Nie chodzi o udowadnianie czego艣. Tylko o to, 偶e mnie zdradzi艂a艣, siostrzyczko. Gdybym przewidzia艂, 偶e ty i on… 呕e wy razem… — wyduka艂, a Willow wyra藕nie widzia艂a, jak 偶y艂a na jego szyi zaczyna pulsowa膰. Zacisn膮艂 z臋by i pokr臋ci艂 g艂ow膮. — Zabi艂bym go ju偶 dawno. Ale chcia艂em, 偶eby cierpia艂 jak najd艂u偶ej. I dalej tego chc臋, wi臋c zabij臋 ciebie. A on znowu b臋dzie cierpia艂. Historia zatoczy ko艂o — wyja艣ni艂 i u艣miechn膮艂 si臋 demonicznie. — By艂oby co艣 poetyckiego w podpaleniu ci臋 — oznajmi艂, przechylaj膮c g艂ow臋 w bok, jakby intensywnie si臋 nad czym艣 zastanawia艂. Dziewczyna prze艂kn臋艂a 艣lin臋, nie wiedz膮c, co w tej sytuacji powinna powiedzie膰, 偶eby… 呕eby darowa艂 jej 偶ycie? Chyba nigdy nie by艂a tak przera偶ona, a ju偶 raz przecie偶 kto艣 j膮 uprowadzi艂 i wisia艂o nad ni膮 widmo 艣mierci. Jednak te dwa porwania r贸偶ni艂a jedna zasadnicza rzecz: osoba, kt贸ra ich dokona艂a. W g艂臋bi duszy wiedzia艂a, 偶e Blake nie by艂by w stanie jej skrzywdzi膰. Zrobi艂 co艣 g艂upiego, bo bardzo cierpia艂 i wydawa艂o mu si臋, 偶e Willow zostanie kluczem do jego wyzwolenia. Lawrence natomiast… Lawrence by艂 psychopat膮. Nie potrafi艂a wskaza膰 konkretnego momentu, w kt贸rym jej brat zmieni艂 si臋 w chodz膮ce niebezpiecze艅stwo, ale by艂a pewna, 偶e dzi艣 zginie z jego r膮k, je艣li Blake si臋 nie pospieszy. — Wi臋c dobrze, 偶e jestem przygotowany na tak膮 ewentualno艣膰 — doda艂 po d艂u偶szej chwili. Dopiero wtedy do Willow zacz臋艂y dociera膰 pewne fakty. Planowa艂 to od dawna, wiedzia艂 co chce zrobi膰 i w jaki spos贸b to zrobi. Wraz z t膮 my艣l膮 zda艂a sobie spraw臋, 偶e przy jednym z wylot贸w wentylacji sta艂 kanister, najprawdopodobniej z czym艣 艂atwopalnym, a kawa艂ek dalej krzes艂o z prze艂o偶on膮 przez nie lin膮.
— Chcesz… — zacz臋艂a, ale jej gard艂o 艣cisn臋艂o si臋 tak mocno, 偶e nie potrafi艂a wypowiedzie膰 kolejnych s艂贸w.
— 呕eby艣 zgin臋艂a w takim sam spos贸b jak ta jego cukierkowa rodzinka? — doko艅czy艂 z u艣miechem i pokiwa艂 g艂ow膮. Zanim zdo艂a艂a pomy艣le膰, rzuci艂a si臋 biegiem w stron臋 drzwi. Wci膮偶 mia艂a zwi膮zane za plecami d艂onie, a Larry by艂 szybszy, dlatego zanim zd膮偶y艂a w og贸le si臋 do nich zbli偶y膰, m臋偶czyzna podbieg艂, z艂apa艂 j膮 w pasie i odci膮gn膮艂 od wyj艣cia w kierunku krzes艂a. Szarpa艂a si臋, wrzeszcz膮c i kopi膮c w powietrze w nadziei, 偶e kto艣 us艂yszy jej rozpaczliwe wo艂anie, ale wiatr 艣wiszcza艂 tak bardzo, 偶e by艂oby to nie lada wyzwanie. — Na twoim miejscu nie robi艂bym niczego g艂upiego, siostrzyczko — wycedzi艂 prosto do jej ucha, nios膮c bez wi臋kszego trudu jej szarpi膮ce si臋 cia艂o. Posadzi艂 j膮 na krze艣le, a kiedy pr贸bowa艂a si臋 z niego zerwa膰, przycisn膮艂 luf臋 pistoletu do jej skroni. Przesta艂a wierzga膰 i prze艂kn臋艂a 艣lin臋. — I tak zginiesz. Ale je艣li chcesz go zobaczy膰 ostatni raz, radz臋 ci si臋 uspokoi膰 — powiedzia艂 g艂osem tak mrocznym, 偶e przez chwil臋 mia艂a w膮tpliwo艣ci, 偶e w og贸le nale偶a艂 do niego. Bardzo egoistycznie pozwoli艂a, 偶eby j膮 zwi膮za艂, a potem obla艂 benzyn膮. Chcia艂a, 偶eby to twarz Blake’a, a nie jej brata by艂a t膮, kt贸r膮 zobaczy po raz ostatni. Gryz膮cy zapach wdziera艂 si臋 w jej nozdrza, a cia艂o dr偶a艂o pod wp艂ywem zimna przez mokre ubrania, ale wola艂a to ni偶 ciep艂o, kt贸re nied艂ugo mia艂a poczu膰.
— No prosz臋, jednak postanowi艂e艣 do nas do艂膮czy膰 — odezwa艂 si臋 Larry, nie przestaj膮c przyciska膰 pistoletu do skroni Willow. Dziewczyna otworzy艂a oczy i wbrew wszystkiemu, co si臋 wok贸艂 niej dzia艂o, gdy spojrzenia jej i Blake’a si臋 spotka艂y, poczu艂a… Spok贸j. Nawet je艣li mia艂a zgin膮膰, on tu by艂.

Zmarszczy艂 brwi, gdy po otrzymaniu wsp贸艂rz臋dnych dotar艂o do niego, 偶e jest to lokalizacja szpitala. Nie mia艂 poj臋cia, co siedzia艂o w g艂owie Lawrence’a, ale mia艂 dobitn膮 艣wiadomo艣膰 tego, 偶e nie przejmowa艂 si臋 losem niewinnych os贸b. Wiedzia艂, 偶e musi znale藕膰 si臋 jak najszybciej na miejscu, przygotowany na wszystko… Dostanie si臋 na dach szpitala nie wzbudzaj膮c przy tym niczyich podejrze艅 nie by艂o szczeg贸lnie trudnym zadaniem. Kiedy opu艣ci艂 klatk臋 schodow膮, a po otworzeniu drzwi siarczysty mr贸z uderzy艂 w jego policzki, zamar艂 na widok, lufy pistoletu przyci艣ni臋tej do g艂owy Willy.
— Oboje wiemy, 偶e to nie o ni膮 w tym wszystkim chodzi — warkn膮艂, powoli podchodz膮c bli偶ej i uwa偶nie obserwuj膮c ka偶d膮 reakcj臋 Larry’ego. Nie zamierza艂 ryzykowa膰 偶yciem brunetki, ale nie planowa艂 cacka膰 si臋 z jej bratem. Raz pope艂ni艂 ten b艂膮d, a zap艂aci艂a za to jego 偶ona i c贸rka. Nie m贸g艂 dopu艣ci膰 do tego, aby cokolwiek sta艂o si臋 Willow. Niezale偶nie od tego, czego b臋dzie chcia艂 Lawrence Mahoney.
— Zabicie ci臋 tak po prostu to 偶adna przyjemno艣膰 — Lawrence przycisn膮艂 mocniej bro艅 do skroni dziewczyny, robi膮c krok do ty艂u.
— Odsu艅 od niej bro艅! — Wiedzia艂, 偶e m臋偶czyzna nie my艣li racjonalnie, ale ostatnie, czego si臋 po nim spodziewa艂, to ch臋膰 skrzywdzenia w艂asnej siostry. Przez ca艂y ten czas my艣la艂, 偶e Willow jest bezpieczna, 偶e naprawd臋 mu na niej zale偶a艂o, skoro by艂a jego ostatni膮 偶yj膮c膮 rodzin膮.
— Najpierw ty, pozb膮d藕 si臋 ca艂ej, z kt贸r膮 tu przylaz艂e艣 — za艣mia艂 si臋 — i kopnij j膮 do mnie — poleci艂, demonstruj膮c ruchem nogi, co mia艂 zrobi膰 Blake.
W贸wczas Murphy dostrzeg艂 le偶膮cy na ziemi kanister i poczu艂, jakby kto艣 nagle zacisn膮艂 z ca艂ych si艂 pi臋艣膰 na jego szyi, pozbawiaj膮c go dop艂ywu tlenu. Jego m贸zg dopiero teraz zarejestrowa艂 zapach benzyny. Lawrence pod膮偶y艂 za jego wzrokiem i znowu si臋 u艣miechn膮艂.
— Brawo, spostrzegawczy jeste艣.
Mia艂 wra偶enie, 偶e g艂os Lawrence’a dochodzi do niego z oddali. Przeni贸s艂 spojrzenie z pojemnika na Willow i w贸wczas uderzy艂o w niego, 偶e dziewczyna jest mokra. Pokr臋ci艂 g艂ow膮, jakby to mia艂o w czymkolwiek pom贸c i sprawi膰, 偶e obudzi si臋 z tego popierdolonego koszmaru.
— Nie — wydusi艂 z siebie — nie zrobisz tego.
— Wyskakuj z broni albo od razu wyci膮gam zapalniczk臋 — odpar艂, a na jego twarzy pojawi艂 si臋 szale艅czy u艣miech.
Blake w tej chwili uzmys艂owi艂 sobie, 偶e Lawrence naprawd臋 by艂by do tego zdolny. Si臋gn膮艂 wi臋c do paska, zza kt贸rego wyci膮gn膮艂 bro艅 i powoli, ostro偶nie u艂o偶y艂 j膮 u swoich n贸g, uprzednio wyjmuj膮c magazynek i powoli wysypuj膮c zawarto艣膰, r贸wnie偶 odkopuj膮c j膮 z zasi臋gu w艂asnych r膮k. Musia艂 wykona膰 ka偶de polecenie, kt贸re mia艂 dla niego Larry. Nie m贸g艂 dopu艣ci膰 do 偶adnego b艂臋du, przez kt贸ry nie b臋dzie mia艂 nawet szansy odzyska膰 Willow. Powtarza艂 sobie na okr膮g艂o, 偶e jej imi臋 nie mo偶e trafi膰 na list臋.
— Rozszarpi臋 ci臋 go艂ymi r臋koma, sukinsynie, tylko przesta艅 si臋 chowa膰 za Willy i broni膮 — oznajmi艂, rozgl膮daj膮c si臋 po dachu, poszukuj膮c element贸w, kt贸re by艂yby w stanie pom贸c mu w odbiciu i uwolnieniu brunetki. — Za ka偶dym razem to samo, co? Jeste艣 pierdolonym tch贸rzem — warkn膮艂, a nast臋pnie splun膮艂 na ziemi臋.
— Uratujesz j膮 tak jak Bethy i Daisy? — Zakpi艂, wpatruj膮c si臋 prosto w oczy Murphy’ego.
Blake zmieni艂 si臋. W jednej chwili ca艂y strach o Willow znikn膮艂, a w jego miejsce pojawi艂a si臋 w艣ciek艂o艣膰.
— Nigdy. Wi臋cej. Nie. Wypowiesz. Ich. Imion. — Wysycza艂 w艣ciekle, jednocze艣nie zaciskaj膮c mocno pi臋艣ci. — I nie tkniesz Willy.
Nachyli艂 si臋, si臋gaj膮c wi膮zanych but贸w. Pomi臋dzy nogawk臋 a wn臋trze buta wci艣ni臋ty mia艂 niewielki n贸偶. Nim si臋 wyprostowa艂, uni贸s艂 g艂ow臋 znacz膮co zerkaj膮c na brunetk臋.
Wyprostowa艂 si臋 na nogach, jednak tu艂owiem by艂 skierowany przed siebie, niczym pocisk.
— Naprawd臋 my艣lisz, 偶e co艣 zdzia艂asz tym no偶ykiem? — Larry za艣mia艂 si臋, kr臋c膮c g艂ow膮 z prawdziwym rozbawieniem — Blake, by艂em pewien, 偶e sta膰 ci臋 na co艣 wi臋cej. Spali艂em 偶ywcem twoj膮 rodzin臋, a ty… Co ty w艂a艣ciwie, kurwa, robisz? — Za艣mia艂 si臋, z nieuwag膮 rozk艂adaj膮c r臋ce.
To by艂 moment, kt贸rego wyczekiwa艂 Blake. Nie zastanawiaj膮c si臋 ani sekundy d艂u偶ej ruszy艂 biegiem w jego stron臋. Musia艂 przede wszystkim oddali膰 Lawrence’a od krzes艂a i Willy. Rzuci艂 si臋 na m臋偶czyzn臋, d艂o艅mi si臋gaj膮c jego kolan, a dok艂adnie zgi臋膰 po kolanami. W ten spos贸b, chocia偶 Lawrence uderzy艂 go mocno w plecy broni膮, Murphy’emu uda艂o si臋 go powali膰 i odsun膮膰 o p贸艂 metra od krzes艂a, do kt贸rego przywi膮zana by艂a Willow. Wbi艂 ostrze no偶a w 艂ydk臋 m臋偶czyzny, a ten w tym samym czasie wystrzeli艂 na 艣lepo pocisk.
Wrzask Willow rozdar艂 mu serce. Ba艂 si臋 odwr贸ci膰 i sprawdzi膰, czy strza艂 by艂 celny. Lawrence wykorzysta艂 rozproszenie przeciwnika i przeczo艂ga艂 si臋 kawa艂ek dalej. Blake w tym czasie pokona艂 strach i odwracaj膮c g艂ow臋, us艂ysza艂 Willow zapewniaj膮c膮, 偶e jest ca艂a. Szybko skoncentrowa艂 si臋 ponownie na swoim wrogu i przeszed艂 do dzia艂ania. Chwyci艂 kostk臋 m臋偶czyzny i wygi膮艂 j膮 pod nienaturalnym k膮tem tak mocno, 偶e jego uszu dobieg艂 d藕wi臋k 艂amanej ko艣ci i krzyk. Obydwa d藕wi臋ki by艂y dla niego niczym najpi臋kniejsza melodia.
Szamotali si臋 po dachu szpitala. W momencie, kiedy Blake przeturla艂 Larry’ego na plecy i usiad艂 na nim, z b艂yskiem w oku zrani艂 go ponownie no偶em, tym razem w r臋k臋, w kt贸rej ten trzyma艂 bro艅, przez co u艣cisk na chwycie si臋 zwolni艂, a Blake korzystaj膮c z tego, rzuci艂 si臋 na pistolet, odkopuj膮c si臋 od torsu Larry’ego. Chwyci艂 bro艅 i wycelowa艂 prosto w twarz Mahoney’a, przydeptuj膮c mocno nog膮 jego tors.
— To tw贸j koniec — warkn膮艂 i splun膮艂 na jego twarz, a nast臋pnie nacisn膮艂 spust. Huk wystrza艂u ponownie rozni贸s艂 si臋 po dachu. Blake’a odrzuci艂o odrobin臋 w ty艂. Krew Lawrence’a mimo wszystko znalaz艂a si臋 na jego twarzy. Willy…
Odwr贸ci艂 si臋 na pi臋cie i nie przejmuj膮c si臋 trupem, ruszy艂 w stron臋 dziewczyny przywi膮zanej do krzes艂a.
— Jeste艣 ca艂a? — Spyta艂, dopadaj膮c do niej, od razu zabieraj膮c si臋 za przeci臋cie lin. Kiedy tylko wyswobodzi艂 jej ko艅czyny z wi膮zania, od razu pom贸g艂 jej wsta膰 i chwyci艂 w swoje ramiona. By艂a ca艂a, 偶ywa, w jednym kawa艂ku. Przynajmniej fizycznie. Blake nie m贸g艂 tego s艂ysze膰 przez huk wystrza艂u, ale mimo wszystkiego, co zrobi艂 Larry, patrz膮c na jego 艣mier膰 dziewczyna wyda艂a z siebie przera藕liwy wrzask, a po jej policzkach sp艂yn臋艂y 艂zy, kt贸re tak d艂ugo powstrzymywa艂a. Ponad ramieniem Blake’a wpatrywa艂a si臋 w nieruchome cia艂o brata, nie wiedz膮c, 偶e spomi臋dzy jej warg wydobywa si臋 szloch. Zacisn臋艂a skostnia艂e d艂onie na kurtce blondyna, nie chc膮c, by odsun膮艂 si臋 cho膰 na chwil臋, by zostawi艂 j膮 sam膮.
Przez 艣wist wiatru przebi艂 si臋 d藕wi臋k syren. Policja. Kto艣 musia艂 zadzwoni膰, gdy pad艂y strza艂y.
Potem wszystko dzia艂o si臋 tak szybko, 偶e zdawali si臋 jedynie widzami jakiego艣 filmu akcji. Policja, koroner, w pewnym momencie kto艣 nawet zaci膮gn膮艂 ich na parter szpitala, na ostry dy偶ur, gdzie zostali przebadani. Chyba przespa艂a moment, w kt贸rym znale藕li si臋 na posterunku, gdzie musieli z艂o偶y膰 zeznania. Willow by艂a w takim szoku, 偶e detektyw, kt贸ra j膮 przes艂uchiwa艂a, szybko da艂a spok贸j, zw艂aszcza, 偶e brunetka powtarza艂a jedynie kilka zda艅 naprzemiennie, mi臋dzy innymi M贸j brat zabi艂 jego rodzin臋, M贸j brat chcia艂 mnie spali膰 偶ywcem i To by艂a obrona konieczna. 呕adne z nich nie by艂o k艂amstwem.
Kto艣 wr臋czy艂 jej jakie艣 workowate ciuchy, by mog艂a si臋 przebra膰, czekaj膮c, a偶 przes艂uchanie Blake’a si臋 sko艅czy. W艂osy wci膮偶 艣mierdzia艂y jej benzyn膮 i nie mog艂a si臋 doczeka膰, a偶 to z siebie zmyje, ale powr贸t do domu bez Murphy’ego nie by艂 opcj膮.
Widz膮c, 偶e m臋偶czyzna opuszcza pok贸j przes艂ucha艅, Willow zerwa艂a si臋 z niewygodnego krzes艂a w poczekalni i pad艂a w jego ramiona.
— Jest ju偶 po wszystkim? — wyszepta艂a w jego pier艣, mocno zaciskaj膮c powieki. Poczu艂a delikatny poca艂unek na czole.
— Po wszystkim — potwierdzi艂 r贸wnie cicho, wodz膮c d艂o艅mi po jej plecach, gdy tak przytulali si臋 na 艣rodku korytarza, 艣mierdz膮c benzyn膮, prochem strzelniczym i krwi膮 Lawrence’a.
— Weso艂ych 艢wi膮t, Blake — odezwa艂a si臋 ponownie po d艂u偶szej chwili. Zerkn臋艂a w g贸r臋 i odwzajemni艂a u艣miech, kt贸ry dostrzeg艂a na jego twarzy.
— Weso艂ych 艢wi膮t, Willow.

To jak ze Szklan膮 Pu艂apk膮 - akcja dzieje si臋 w 艣wi臋ta, wi臋c uznajmy to za 艣wi膮teczn膮 notk臋. Merry Christmas!

I saw a shooting star and thought of you

Rok 2002
 
— Larry, mam pytanie — ma艂a dziewczynka odezwa艂a si臋 cicho, nie odrywaj膮c swojego spojrzenia od dw贸ch lalek barbie. Jedna z nich mia艂a na sobie r贸偶ow膮 sukienk臋 w kwiaty i czeka艂a na swoj膮 kolej w salonie pi臋kno艣ci. Potrzebowa艂a tego, bo jej blond w艂osy by艂y tak popl膮tane, 偶e Willow nie umia艂a ich rozczesa膰. Druga lalka, ta, kt贸r膮 dziewczynka trzyma艂a w swoich ma艂ych r膮czkach, zosta艂a przyozdobiona r贸偶owymi pasemkami zrobionymi za pomoc膮 mazaka, a na r臋kach zyska艂a kilka tatua偶y kwiatk贸w. Mama niezbyt interesowa艂a si臋 niszczeniem zabawek, a Lawrence nie mia艂 nic przeciwko tak d艂ugo, jak jeszcze nadawa艂y si臋 do u偶ytku i nie musia艂 kupowa膰 nowych. Nie chcia艂, by jego siostrze czego艣 brakowa艂o, ale zapewnienie jej takiego 偶ycia, jakie on mia艂 jako dziecko wcale nie nale偶a艂o do naj艂atwiejszych zada艅. Zanim mama zachorowa艂a, a ojciec zwin膮艂 manatki… C贸偶, nie musia艂 martwi膰 si臋 takimi rzeczami. Nie musia艂 gra膰 doros艂ego.
— Co tam, Kwiatuszku? — zapyta艂, zerkaj膮c na siostr臋 przez rami臋. Kuchnia by艂a otwarta na salon i mimo 偶e sta艂 nad garami, wci膮偶 mia艂 dziewczynk臋 w zasi臋gu spojrzenia. Mama le偶a艂a w swoim pokoju, wycie艅czona po kolejnej chemii. Gotowa艂 dla niej ros贸艂 — jedyne danie, kt贸re jako tako przyswaja艂a bez natychmiastowego zwracania. Willow nie mog艂a ju偶 patrze膰 na t臋 zup臋, sam Lawrence r贸wnie偶, ale by艂 got贸w si臋 po艣wi臋ci膰, byleby ul偶y膰 matce.
— Dlaczego mama nie ma w艂os贸w? — zapyta艂a Willow, wyci膮gaj膮c przed siebie r膮czk臋 i przygl膮daj膮c si臋 lalce, kt贸r膮 w niej trzyma艂a. Ocenia艂a swoje dzie艂o z wysuni臋tym koniuszkiem j臋zyka, jakby si臋 zastanawia艂a, co jeszcze poprawi膰, 偶eby lalka by艂a pi臋kniejsza.
Lawrence wyda艂 z siebie ci臋偶kie westchnienie i bez s艂owa zamiesza艂 艂y偶k膮 w garnku z makaronem. Willow nie rozumia艂a pewnych rzeczy, by艂a na to za ma艂a, ale coraz cz臋艣ciej zadawa艂a pytania, na kt贸re odpowiedzi mog艂y jako tako zarysowa膰 obraz sytuacji w jej m艂odym m贸偶d偶ku. Nie pami臋ta艂a swojej matki w innym wydaniu, glejaka zdiagnozowano tu偶 po tym, jak Bella zasz艂a w ci膮偶臋. Leczenie zacz臋to tu偶 po tym, jak wyda艂a na 艣wiat c贸reczk臋, ale rokowania nie by艂y najlepsze. Pocz膮tkowo us艂ysza艂a wyrok — maksymalnie dwa lata. Tymczasem 偶y艂a ju偶 cztery i chocia偶 nie by艂o najlepiej, wci膮偶 walczy艂a, a Lawrence by艂 jej za to wdzi臋czny. Mimo 偶e gdyby jej zabrak艂o, by艂oby du偶o 艂atwiej…
Pokr臋ci艂 lekko g艂ow膮, 偶eby pozby膰 si臋 natr臋tnych my艣li i od艂o偶y艂 艂y偶k臋, po czym podszed艂 do dziewczynki. Usiad艂 na pod艂odze po przeciwnej stronie szklanego stolika, na kt贸rym Willow roz艂o偶y艂a akcesoria upi臋kszaj膮ce takie jak mazaki i no偶yczki do paznokci, kt贸rymi zamierza艂a potraktowa膰 w艂osy drugiej lalki. Wzi膮艂 czerwony pisak, chwyci艂 za lalk臋 i przy艂o偶y艂 ko艅c贸wk臋 do plastikowej r臋ki. Narysowa艂 ma艂y kwiatek, wiedz膮c, 偶e Willow nie b臋dzie mia艂a nic przeciwko. Uwielbia艂a, gdy pomaga艂 jej ozdabia膰 zabawki.
— Molly m贸wi, 偶e to dziwne — odezwa艂a si臋 ponownie, a k膮ciki jej ust wyra藕nie opad艂y. To, 偶e nie do ko艅ca wszystko rozumia艂a nie znaczy艂o wcale, 偶e nie by艂o jej smutno, gdy kto艣 艣mia艂 si臋 z Belli. — Jej mama ma takie d艂ugie w艂osy i pozwala jej robi膰 r贸偶ne fryzury — kontynuowa艂a. — Ja te偶 bym chcia艂a, ale mama nosi chustki. A pod nimi nic nie ma. Dlaczego nie ma takich w艂os贸w, jak mama Molly? — Spojrza艂a na ch艂opaka swoimi du偶ymi ciemnymi oczami, w kt贸rych brakowa艂o zrozumienia dla tej sytuacji. Za ka偶dym razem, gdy tak na niego patrzy艂a, Lawrence mia艂 ochot臋 zwin膮膰 si臋 na pod艂odze w k艂臋bek i wy膰. Jak mia艂 jej wyt艂umaczy膰, 偶e ich matki nied艂ugo zabraknie i zostanie jej tylko on?
— Chod藕 do mnie — szepn膮艂, czuj膮c, 偶e gdyby odezwa艂 si臋 normalnie, jego g艂os natychmiast by si臋 za艂ama艂. Od艂o偶y艂 flamaster i lalk臋, po czym wyci膮gn膮艂 przed siebie d艂onie. Willow zastanawia艂a si臋 nad czym艣 przez chwil臋, a偶 w ko艅cu r贸wnie偶 po艂o偶y艂a zabawki i podesz艂a do starszego brata. Pozwoli艂a mu usadzi膰 si臋 na skrzy偶owanych nogach, wpatruj膮c si臋 w jego wyra藕nie zm臋czon膮 twarz. On z kolei przez chwil臋 milcza艂, pr贸buj膮c zebra膰 my艣li. — Pami臋tasz, co m贸wi艂a kiedy艣 pani doktor, kt贸ra zajmuje si臋 mam膮? — zapyta艂, jedn膮 r臋k膮 przytulaj膮c do siebie siostr臋, a palcami drugiej przeczesuj膮c jej kr臋cone w艂oski. By艂a wiecznie roztrzepana, a on ju偶 dawno przesta艂 z ni膮 walczy膰, je艣li chodzi艂o o czesanie. Przedszkolanki nie raz patrzy艂y na niego z wyrzutem, tak samo jak mama, ale wola艂, 偶eby jej w艂osy 偶y艂y swoim 偶yciem, ni偶 偶eby gor膮czkowo zrywa艂a z siebie gumki i spinki, a dzie艅 zaczyna艂a p艂aczem.
— Nie — odpowiedzia艂a, kr臋c膮c ma艂膮 g艂贸wk膮.
— Nasza mama jest bardzo chora, Willow — przypomnia艂 艂agodnie, koj膮cym g艂osem. — Mama Molly nie. Dzi臋ki lekarstwom ca艂y czas jest z nami. A pami臋tasz, co m贸wi艂em ci kiedy艣 o gwiazdkach na niebie?
— Tak — odpar艂a, kiwaj膮c entuzjastycznie g艂ow膮. — 呕e na tych gwiazdkach siedz膮 sobie ludzie, kt贸rych kochamy, a tutaj ich ju偶 nie ma. Nie widzimy ich, ale zawsze, kiedy jaka艣 gwiazdka mruga, oni do nas machaj膮 i m贸wi膮, 偶e te偶 nas kochaj膮 — wyrecytowa艂a niemal s艂owo w s艂owo g艂upot臋, kt贸r膮 jaki艣 czas temu jej wcisn膮艂, gdy zapyta艂a, gdzie jest tatu艣. Nie mia艂 w贸wczas serca jej powiedzie膰, 偶e nie chcia艂 wzi膮膰 odpowiedzialno艣ci za dw贸jk臋 dzieci i chor膮 偶on臋 i po prostu si臋 zwin膮艂. — Mamusia te偶 usi膮dzie na gwiazdce? — zapyta艂a, zanim zd膮偶y艂 otworzy膰 usta, by odpowiedzie膰.
Lawrence pokiwa艂 lekko g艂ow膮 i zamruga艂 szybko oczami, 偶eby pozby膰 si臋 艂ez. Nie chcia艂, 偶eby widzia艂a, jak cholernie trudna jest dla niego ta rozmowa.
— Wszyscy kiedy艣 b臋dziemy siedzie膰 na gwiazdkach — wyja艣ni艂 i szybko otar艂 policzki. — Mama Molly te偶. Ale nasza mamusia znajdzie swoj膮 gwiazdk臋 troch臋 szybciej, wiesz? Nie b臋dzie jej tutaj z nami. I niestety nigdy nie b臋dziesz mog艂a jej poczesa膰. Ale jak ju偶 poleci do gwiazdki, b臋dzie mia艂a pi臋kne w艂osy. 艁adniejsze ni偶 mamy Molly. Jak kiedy艣 do niej trafimy, b臋dziesz mog艂a j膮 czesa膰 nieustannie. I my艣l臋, 偶e bardzo jej si臋 to spodoba — u艣miechn膮艂 si臋 pokrzepiaj膮co.
— A czemu nie mo偶emy lecie膰 z mamusi膮?
— Bo to nie nasza kolej, kwiatuszku. Ka偶dy ma sw贸j czas.
— Ale ja nie chc臋, 偶eby lecia艂a bez nas…
— Wiem. Ja te偶 tego nie chc臋. Ale ona bardzo spieszy si臋 do swojej gwiazdki, a my musimy jej pozwoli膰. Bo j膮 bardzo kochamy, Willow. A kiedy si臋 kogo艣 kocha, trzeba pozwoli膰 mu lecie膰…

Rok 2003

艢ciska艂a w ma艂ej r膮czce 偶贸艂tego tulipana, kt贸rego wr臋czy艂 jej Lawrence i przest臋powa艂a z nogi na nog臋, wpatruj膮c si臋 w du偶膮 drewnian膮 skrzynk臋, w kt贸rej le偶a艂a mama. Starszy brat nie pozwoli艂, 偶eby zobaczy艂a j膮 przed pogrzebem. Choroba zniszczy艂a kobiet臋 doszcz臋tnie, a on chcia艂, by Willow zapami臋ta艂a swoj膮 mam臋 tak, jak wygl膮da艂a, zanim trafi艂a do hospicjum. By艂a w贸wczas wyko艅czona, ale jeszcze przypomina艂a cz艂owieka, a nie oddychaj膮cego ko艣ciotrupa karmionego przez rurk臋. Ani razu nie zabra艂 jej ze sob膮 na wizyt臋 i po latach by艂a mu za to wdzi臋czna.
— Larry, jak to jest umrze膰? — szepn臋艂a, spogl膮daj膮c na brata. Mia艂 czerwone, spuchni臋te oczy i policzki mokre od 艂ez. Garnitur z balu maturalnego, niegdy艣 idealnie dopasowany, teraz wisia艂 na jego ciele. Trzyma艂 mocno d艂o艅 dziewczynki i stara艂 si臋 p艂aka膰 po cichu.
— Nie wiem, Willow — odpar艂 g艂osem wyzutym z emocji, gdy pastor wyg艂asza艂 ostatnie s艂owa nad trumn膮 Isabelli.
— A mo偶esz umrze膰, o偶y膰 i mi opowiedzie膰? — zapyta艂a z zaciekawieniem. Nie p艂aka艂a. Wci膮偶 nie rozumia艂a, 偶e wi臋cej nie zobaczy swojej mamy, a 艣mier膰 nie dzia艂a w taki spos贸b, jak to opisa艂a.
— Nie mog臋 — odpowiedzia艂 po prostu, nie zaszczycaj膮c dziewczynki nawet spojrzeniem. Ma艂a z kolei rozgl膮da艂a si臋 z zaciekawieniem, dziwi膮c si臋, 偶e wszyscy zgromadzeni p艂acz膮. Po przeciwnej stronie sta艂 pan, kt贸rego kojarzy艂a ze zdj臋膰 ustawionych na kominku. Cz臋sto przytula艂 na nich mam臋 albo Larry’ego, u艣miechali si臋 szeroko i wygl膮dali na bardzo szcz臋艣liwych. Willow nie wiedzia艂a, kto to jest i dlaczego on r贸wnie偶 jest smutny. Czy tylko ona rozumia艂a, 偶e mama umar艂a i dzi臋ki temu trafi艂a na swoj膮 gwiazdk臋? Przecie偶 to nie tak, 偶e nigdy wi臋cej jej nie zobacz膮, prawda? Po prostu jeszcze nie nadszed艂 ich czas.
Dziewczynka drgn臋艂a, widz膮c, 偶e trumna powoli opuszcza si臋 do wykopanego w ziemi do艂u. Lawrence przykucn膮艂, po czym wzi膮艂 Willow w swoje ramiona i powoli, na dr偶膮cych nogach, podszed艂 do mogi艂y. P艂acz膮c bezg艂o艣nie, wskaza艂 na 偶贸艂tego tulipana.
— Wrzucisz go do mamy? — zapyta艂 schrypni臋tym g艂osem, na co pi臋ciolatka odpowiedzia艂a kiwni臋ciem g艂owy. Wrzuci艂a kwiatka wprost na trumn臋 i otrzepa艂a w艂osy z li艣ci wierzby, kt贸re przyni贸s艂 ze sob膮 wiatr z pobliskiego drzewa. — Zostali艣my sami, Willow — wyszepta艂, wpatruj膮c si臋 w 艣wie偶y gr贸b matki. Zanim pan ze zdj臋膰 zd膮偶y艂 do nich podej艣膰, Lawrence obr贸ci艂 si臋 z siostr膮 w ramionach i ruszy艂 w kierunku wyj艣cia.
— Opowiadasz g艂upoty, mama siedzi na gwiazdce, ale przecie偶 nas kocha, czyli z nami jest — wzruszy艂a lekko ramionami, a Lawrence rozp艂aka艂 si臋 jeszcze bardziej i przyspieszy艂 kroku.

Rok 2015

— Zapytam ostatni raz: sk膮d to masz, Willow? — zapyta艂, wskazuj膮c palcem na woreczek z bia艂ym proszkiem, kt贸ry rzuci艂 na st贸艂. Brunetka u艣miecha艂a si臋 z politowaniem, podpieraj膮c brod臋 na d艂oni, chocia偶 w 艣rodku ca艂a dygota艂a z w艣ciek艂o艣ci. Wiedzia艂a, 偶e grzeba艂 w jej rzeczach. I musia艂 zrobi膰 to naprawd臋 bardzo dok艂adnie, bo wiedzia艂a, jak si臋 kry膰. Mieszka艂a pod jednym dachem z policjantem, a to oznacza艂o, 偶e ostro偶no艣膰 pod tym wzgl臋dem opanowa艂a niemal do perfekcji.
Niemal. I to j膮 niesamowicie wr臋cz wkurwi艂o. Nie wiedzia艂a jedynie, czy wi臋ksze pretensje mia艂a do siebie, 偶e da艂a dupy, czy do niego, 偶e naruszy艂 jej prywatno艣膰.
— Nie licz na to, 偶e odtr膮bisz jaki艣 sukces narkotykowy — odpar艂a, zak艂adaj膮c r臋ce na klatce piersiowej i odchylaj膮c si臋 na oparcie krzes艂a. — To tylko witamina c — wzruszy艂a ramionami, a potem z satysfakcj膮 obserwowa艂a, jak Lawrence traci nad sob膮 panowanie. Uderzy艂 d艂oni膮 w st贸艂, pochylaj膮c si臋 nad Willow i szukaj膮c w jej oczach jakichkolwiek oznak, 偶e jest na膰pana. Nie by艂a. Bra艂a rzadko i to tylko po to, 偶eby zachowa膰 trze藕wo艣膰 umys艂u podczas nauki i nie przysypia膰 na zaj臋ciach po nocnych zmianach w barze.
— A ja jestem kr贸low膮 Anglii — warkn膮艂 w odpowiedzi.
— Mo偶liwe. Jeste艣 tak samo brzydki — u艣miechn臋艂a si臋 wrednie k膮cikiem ust. Widzia艂a, 偶e jest blisko albo wywr贸cenia sto艂u, albo zabicia swojej m艂odszej siostry. Ale pozory by艂y wszystkim, co mia艂 Lawrence. Nie pozwoli艂by sobie na tak wiele, jakkolwiek Willow da艂aby mu popali膰. Odkry艂a, 偶e jej w艂asne zachowanie wp艂ywa na ni膮 oczyszczaj膮co. Ca艂e 偶ycie schodzi艂a mu z drogi, stara艂a si臋 zajmowa膰 sam膮 sob膮, bo wiedzia艂a, 偶e nie jest mu 艂atwo. Radzi艂a sobie, gdy by艂 w szkole policyjnej, maj膮c pi臋tna艣cie lat zacz臋艂a dorywczo pracowa膰, 偶eby dorzuca膰 si臋 do rachunk贸w i cho膰 troch臋 go odci膮偶y膰, a mimo to mia艂a 艣wietne oceny. Posz艂a do podrz臋dnego college’u, ale tylko dlatego, 偶e jej samej nie by艂o sta膰 na nic lepszego, a od Lawrence’a nie zamierza艂a s臋pi膰 kasy.
Ale im d艂u偶ej 偶y艂a w ten spos贸b, tym gorzej si臋 czu艂a. Nie szala艂a jak jej kole偶anki, nie chodzi艂a na imprezy, nie upija艂a si臋 do nieprzytomno艣ci… Grzecznie siedzia艂a z nosem w ksi膮偶ce, grzecznie pracowa艂a i grzecznie wraca艂a do domu przed godzin膮 policyjn膮. Pierwsze przejawy buntu by艂y… Wyzwalaj膮ce. I bardzo nie podoba艂y si臋 starszemu bratu, kt贸ry nie przywyk艂 do tego, 偶e Willow nie ta艅czy tak, jak on jej zagra.
Drgn臋艂a, s艂ysz膮c dzwonek do drzwi i ju偶 mia艂a si臋 podnie艣膰, 偶eby otworzy膰, kiedy Lawrence powstrzyma艂 j膮 gestem d艂oni.
— Sied藕 na dupie, jeszcze z tob膮 nie sko艅czy艂em — wycedzi艂 i sam ruszy艂 w stron臋 korytarza. — Dzi臋ki, 偶e przyszed艂e艣 — odezwa艂 si臋, a Willow z ciekawo艣ci膮 nadstawi艂a uszu.
— Nie ma sprawy — odpowiedzia艂 g艂os, kt贸ry mia艂a ju偶 okazj臋 s艂ysze膰. Zna艂a koleg贸w swojego brata, bo cz臋sto tutaj bywali. Tylko Lawrence nie mia艂 偶ony ani dzieci, nic, co przeszkadza艂oby w wypiciu kilku g艂臋bszych i rozwijaniu uzale偶nienia od hazardu, chocia偶 panowie uparcie twierdzili, 偶e nie maj膮 tego problemu. Jeden z tych facet贸w bywa艂 tu troch臋 cz臋艣ciej ni偶 reszta, wi臋c Willow obstawia艂a, 偶e w pracy musz膮 by膰 partnerami. Cholerni Chip i Dale z brygady ratunkowej…
To w艂a艣nie jego g艂os dotar艂 do jej uszu. Bill? Barry? Nie, tamto imi臋 fajnie prze艣lizgiwa艂o si臋 po j臋zyku przy wypowiadaniu.
— Co si臋 sta艂o? Brzmia艂o, jakby艣 mia艂 tu najazd morderc贸w — stwierdzi艂 m臋偶czyzna, wchodz膮c w g艂膮b domu.
— Mam problem — oznajmi艂 Lawrence. — Z siostr膮 — doda艂 gwoli wyja艣nienia, a Willow zachichota艂a, cho膰 w 艣miechu nie by艂o weso艂o艣ci. W艂a艣ciwie w艣ciek艂o艣膰 niemal parowa艂a jej uszami.
— Chyba sobie, kurwa, 偶artujesz — parskn臋艂a i podnios艂a si臋 z krzes艂a, a wszelkie 艣lady u艣miechu znik艂y z jej twarzy. — Serio? Jeste艣 tak bardzo nieporadny, 偶e musia艂e艣 tu 艣ci膮gn膮膰 swojego Dale’a?! — wrzasn臋艂a i zgarn臋艂a ze sto艂u woreczek z amfetamin膮, zanim drugi policjant zdo艂a艂 go dostrzec. — Co, przywi膮偶ecie mnie do krzes艂a i zrobicie waterboarding?! Powodzenia! M贸wi艂am, 偶e to witaminy, ale ty jeste艣 za g艂upi, 偶eby to zrozumie膰 jak widz臋! — wysycza艂a i ruszy艂a w kierunku schod贸w. W tym samym momencie zza 艣ciany wy艂oni艂 si臋 kolega Lawrence’a, wi臋c brunetka zderzy艂a si臋 z jego cia艂em. Odskoczy艂a jak oparzona i warkn臋艂a niczym rozjuszona kotka. Nienawidzi艂a, gdy kto艣 jej dotyka艂.
— Zaraz, moment… Mo偶e mi kto艣 wyja艣ni膰, co si臋 dzieje? — zapyta艂 m臋偶czyzna, unosz膮c r臋ce w obronnym ge艣cie i cofaj膮c si臋 o krok, jakby chcia艂 pokaza膰, 偶e nie chce nikomu zrobi膰 krzywdy.
— Nie — mrukn臋艂a, przybieraj膮c postaw臋 obronn膮. Lawrence stan膮艂 za jej plecami i poczu艂a si臋 osaczona. Wiedzia艂a, 偶e w starciu z nimi dwoma nie ma 偶adnych szans. Obydwaj byli wysocy i wiedzia艂a, 偶e Blake (tak, tak mia艂 na imi臋 ten Dale z brygady RR) pod jesiennym p艂aszczem skrywa muskulatur臋 dor贸wnuj膮c膮 muskulaturze jej brata. — Zostawcie mnie w spokoju, musz臋 i艣膰 si臋 uczy膰 — doda艂a i spr贸bowa艂a wymin膮膰 stoj膮cego jej na drodze faceta. W ostatniej chwili k膮tem oka zdo艂a艂a zauwa偶y膰, 偶e Chip i Dale wymieniaj膮 si臋 porozumiewawczymi spojrzeniami, ale by艂o za p贸藕no. Lawrence dopad艂 do jej cia艂a i przycisn膮艂 j膮 do siebie, mocno obejmuj膮c ramionami. — Pu艣膰 mnie, dupku! — wrzasn臋艂a, szarpi膮c si臋 w艣ciekle.
— Sprawd藕 kieszenie — poleci艂 Mahoney, a Blake podszed艂 bli偶ej, po czym zacz膮艂 j膮 przeszukiwa膰.
— Nie dotykaj mnie! Kurwa, pu艣膰cie mnie, idioci! — krzycza艂a, piszcza艂a i wierzga艂a nogami, gdy wprawne palce wsuwa艂y si臋 najpierw do tylnych kieszeni spodni, a p贸藕niej do przednich. Willow odrzuci艂a g艂ow臋 do ty艂u, pr贸buj膮c trafi膰 Lawrence’a, ale ten zdo艂a艂 zrobi膰 unik i przytrzyma艂 j膮 jeszcze mocniej. — Nie dotykaj mnie, s艂yszysz?! — wrzasn臋艂a ponownie i unios艂a si臋, korzystaj膮c z ramion brata, a potem zrobi艂a wykop. Us艂ysza艂a zduszony j臋k, gdy Blake oberwa艂 w brzuch i wpad艂 na 艣cian臋, ale to i tak w niczym nie pomog艂o. Uni贸s艂 bowiem d艂o艅, w kt贸rej 艣ciska艂 woreczek z bia艂ym proszkiem. Lawrence wypu艣ci艂 j膮 z u艣cisku, a Willow opad艂a na kolana, spogl膮daj膮c w艣ciekle to na jednego, to na drugiego m臋偶czyzn臋. Po z艂apaniu kilku oddech贸w zerwa艂a si臋 na r贸wne nogi i dopad艂a Blake’a, pr贸buj膮c mu wyszarpa膰 swoj膮 w艂asno艣膰, ale by艂 szybszy. Wcisn膮艂 d艂o艅 mi臋dzy swoje plecy a 艣cian臋, ca艂kowicie blokuj膮c jej jakikolwiek dost臋p do swojej r臋ki. Spogl膮da艂 przy tym z wyra藕n膮 wy偶szo艣ci膮 na dziewczyn臋.
— Co w艂a艣nie trzymam? — zada艂 Lawrence’owi pytanie, cho膰 nie odrywa艂 wzroku od jego m艂odszej siostry, jakby spodziewa艂 si臋, 偶e ta w ka偶dej chwili mo偶e zaatakowa膰 ponownie.
— Nie mam poj臋cia. Zadzwoni艂em, 偶eby艣 zabra艂 to do laboratorium jak ju偶 b臋dziesz w pracy. Mnie zawiesili — przypomnia艂 nieco mrukliwie, a Blake pokiwa艂 ze zrozumieniem g艂ow膮. — Mo偶esz te偶 odstawi膰 moj膮 siostrzyczk臋 na do艂ek. Nie zaszkodzi jej — doda艂, a Willow, cho膰 go nie widzia艂a, by艂a pewna, 偶e si臋 wrednie u艣miechn膮艂. Zacisn臋艂a z臋by i st艂umi艂a w sobie ch臋膰 przywalenia mu w twarz.
— 呕artujesz? 呕eby mnie zabi艂a po drodze? A potem pozwa艂a, je艣li si臋 oka偶e, 偶e nie ma podstaw? — odparowa艂 Dale, a Willow cofn臋艂a si臋 o krok, p贸藕niej nast臋pny i jeszcze jeden, po czym wymin臋艂a jasnow艂osego i ruszy艂a do swojego pokoju. Trzasn臋艂a drzwiami tak mocno, 偶e niemal wypad艂y z zawias贸w i przekr臋ci艂a zamek. Kurwa ma膰…


Dzwonek do drzwi sprawi艂, 偶e unios艂a g艂ow臋 znad ksi膮偶ki i zapatrzy艂a si臋 na okno.
— Lawrence?! — zawo艂a艂a, ale nie doczeka艂a si臋 odpowiedzi. To mog艂o oznacza膰 jedynie, 偶e jej brata nie by艂o w domu, wi臋c musia艂a sama zwlec swoje cztery szanowne litery na d贸艂 i otworzy膰. Kusi艂o j膮, 偶eby to ola膰, ale nieproszony go艣膰 nie dawa艂 za wygran膮, wduszaj膮c przycisk co kilka sekund.
Otworzy艂a, nie zerkaj膮c przez wizjer, a kiedy ujrza艂a znajom膮 twarz, natychmiast poczu艂a przyp艂yw z艂o艣ci.
— Je艣li mnie dotkniesz, przysi臋gam, 偶e… — zacz臋艂a, ale natychmiast uni贸s艂 r臋ce.
— Spokojnie, nie mam takiego zamiaru — powiedzia艂 szybko i zajrza艂 ponad jej ramieniem do 艣rodka. — Jeste艣 sama? — zapyta艂, przenosz膮c spojrzenie na jej oczy. Willow zacisn臋艂a z臋by, czuj膮c uk艂ucie niepokoju gdzie艣 w okolicy karku.
— Tak, Lawrence jest… W sumie nie wiem gdzie. Nast臋pnym razem do niego zadzwo艅 — odpar艂a, chc膮c zamkn膮膰 drzwi, ale Blake wsun膮艂 do 艣rodka stop臋, uniemo偶liwiaj膮c jej ten ruch.
— Nie, nie rozumiesz. Przyszed艂em do ciebie — wyrzuci艂 z siebie, gdy Willow pr贸bowa艂a wypchn膮膰 go z progu domu. — Uspok贸j si臋, dziewczyno, chc臋 ci pom贸c! — warkn膮艂. — Wiem, 偶e to by艂a amfa! — doda艂 nieco g艂o艣niej, na co Mahoney znieruchomia艂a.
— Jeszcze g艂o艣niej, co? S膮siedzi nie s艂yszeli — sykn臋艂a, otwieraj膮c drzwi nieco szerzej. Nie wpu艣ci艂a go jednak. — Okej, masz mnie. I co teraz? Zakujesz mnie w kajdanki i zawieziesz do aresztu? — zapyta艂a, spogl膮daj膮c na niego wrogo.
— Mog臋 wej艣膰? — odpowiedzia艂 pytaniem na pytanie. Przez chwil臋 milcza艂a, a偶 w ko艅cu wycofa艂a si臋 w g艂膮b domu, zostawiaj膮c otwarte drzwi. S艂ysza艂a za sob膮 jego kroki, a po tym, co wydarzy艂o si臋 ostatnio, by艂a wyj膮tkowo wyczulona na wszelkie zachowania tego cz艂owieka. Zwa偶ywszy na to nie zamierza艂a r贸wnie偶 by膰 zbyt go艣cinna, dlatego opar艂a si臋 l臋d藕wiami o kuchenny blat, splataj膮c r臋ce na klatce piersiowej i spogl膮daj膮c na niego wyczekuj膮co, gdy usiad艂 przy stole. Si臋gn膮艂 do kieszeni i wyj膮艂 z niej kopert臋, po czym po艂o偶y艂 j膮 na blacie i przesun膮艂 w stron臋 Willow. Unios艂a pytaj膮co brew, ale to by艂a jej jedyna reakcja. — Nie otworzysz? — zapyta艂, odchylaj膮c si臋 na oparcie krzes艂a.
— A co to jest?
— Wyniki z laboratorium. Tu jest rozpisane, co by艂o w woreczku — powiedzia艂 i przez moment po prostu na ni膮 patrzy艂. Willow stara艂a si臋 po sobie nic nie pokaza膰, ale jej serce i oddech przyspieszy艂y.
— Po co pokazujesz to mi, a nie Larry’emu? — spyta艂a cicho, wpatruj膮c si臋 w kopert臋. Nie zauwa偶y艂a, kiedy ponownie si臋gn膮艂 do kieszeni, a na stole pojawi艂a si臋 druga koperta.
— Bo jeste艣 jeszcze dzieckiem, a ja nie chc臋 ci robi膰 problem贸w — westchn膮艂 i pstrykn膮艂 palcami, 艣ci膮gaj膮c na siebie uwag臋 brunetki. Zamruga艂a szybko oczami i popatrzy艂a na jego twarz. — W tej drugiej te偶 s膮 wyniki. Ale dotycz膮 innego woreczka, kt贸ry te偶 zanios艂em tamtego dnia do zbadania. W tym drugim nie by艂o amfy tylko mieszanka witamin wspomagaj膮cych koncentracj臋 — wyja艣ni艂. Willow przest膮pi艂a niecierpliwie z nogi na nog臋, czekaj膮c, a偶 m臋偶czyzna dotrze do sedna. — Od ciebie zale偶y, kt贸r膮 poka偶臋 twojemu bratu — doda艂, po czym zgarn膮艂 koperty i schowa艂 je z powrotem do kieszeni.
— Co mam zrobi膰?
— Obieca膰 mi co艣 — wsta艂 i podszed艂 do dziewczyny na tyle blisko, 偶eby bez problemu jej si臋gn膮膰, a jednocze艣nie wystarczaj膮co daleko, 偶eby nie wzbudzi膰 w niej takiego niepokoju jak ostatnio. Wyci膮gn膮艂 przed siebie zaci艣ni臋t膮 pi臋艣膰, a potem wyprostowa艂 ma艂y palec. — 呕e wi臋cej nie we藕miesz tego g贸wna — doda艂, zerkaj膮c na ni膮 wyczekuj膮co spod swoich nieco przyd艂ugich w艂os贸w. Willow najpierw spojrza艂a na jego twarz, potem na d艂o艅, a na sam koniec parskn臋艂a 艣miechem.
— 呕artujesz sobie, tak? — zapyta艂a niby weso艂o, ale te偶 nieco nerwowo. — Obietnica na paluszek? I my艣lisz, 偶e b臋d臋 jej przestrzega膰?
— Moja c贸rka bardzo powa偶nie traktuje takie obietnice — wyja艣ni艂, nie cofaj膮c d艂oni. — Je艣li jak膮艣 z艂ami臋, zagrozi艂a, 偶e utnie mi palec. Je偶eli ty mi obiecasz, a potem nie dotrzymasz s艂owa, ja b臋d臋 musia艂 uci膮膰 go tobie — doda艂, u艣miechaj膮c si臋 lekko. — No? Zaryzykujesz?
Westchn臋艂a ci臋偶ko, wywracaj膮c oczami. Widz膮c jednak, 偶e Blake nie zamierza ust膮pi膰, obj臋艂a swoim ma艂ym palcem jego palec.
— Obiecuj臋, 偶e nic wi臋cej nie wezm臋 — wymamrota艂a, a m臋偶czyzna u艣miechn膮艂 si臋 szerzej. Wycofawszy r臋k臋, si臋gn膮艂 do kieszeni po koperty. Sprawdzi艂, kt贸ra zawiera jaki wynik, po czym odda艂 Willow t臋, kt贸ra mog艂a na zawsze pogrzeba膰 jej 偶ycie i marzenia.
— Na razie, Willy — rzuci艂 weso艂o i chwil臋 p贸藕niej opu艣ci艂 dom.

Rok 2019

— Wstawaj, Willow! — warkn膮艂 zdenerwowany Lawrence, zrywaj膮c z dziewczyny ko艂dr臋. Brunetka j臋kn臋艂a z niezadowoleniem i przekr臋ci艂a si臋 na brzuch. Otworzy艂a jedno oko i zerkn臋艂a na okno, a potem unios艂a telefon i sprawdzi艂a godzin臋. By艂a druga w nocy. Mamrocz膮c co艣 o byciu debilem, ponownie zacz臋艂a zapada膰 si臋 w obj臋cia snu.
Nie na d艂ugo, bowiem poczu艂a na swojej nodze r臋k臋 Lawrence’a i zosta艂a si艂膮 艣ci膮gni臋ta z 艂贸偶ka. Spad艂a na pod艂og臋 z g艂uchym j臋kiem.
— Kurwa, Larry, pogi臋艂o ci臋? — mrukn臋艂a, podnosz膮c si臋 do siadu. O艣lepi艂o j膮 艣wiat艂o, kt贸re jej brat zapali艂, wi臋c zas艂oni艂a oczy d艂oni膮.
— Wstawaj! Musisz si臋 spakowa膰 i jecha膰 na lotnisko — oznajmi艂, wyjmuj膮c z szafy walizk臋 dziewczyny. Zacz膮艂 wrzuca膰 do niej wszystkie ubrania, jakie wpad艂y mu w r臋ce. Willow przetar艂a powieki i spojrza艂a na brata jak na ostatniego idiot臋.
— Co ty pieprzysz, Lawrence? — spyta艂a, ale nie doczeka艂a si臋 odpowiedzi. Zamiast tego m臋偶czyzna pobieg艂 do 艂azienki, a do pokoju wr贸ci艂 ze spakowan膮 kosmetyczk膮 brunetki. Wcisn膮艂 j膮 do walizki i zatrzasn膮艂 wieko. — Lawrence! — krzykn臋艂a, ale na to r贸wnie偶 nie zareagowa艂. Zamiast tego znowu gdzie艣 poszed艂. Po chwili przyszed艂 ze zwitkiem banknot贸w i z艂o偶on膮 na p贸艂 kartk膮.
— Kasa na start i bilet na samolot. O pi膮tej rano b臋dziesz w Nowym Jorku. Z lotniska jed藕 od razu do jakiego艣 hotelu w centrum — poinstruowa艂, rzucaj膮c w ni膮 spodniami i swetrem. Willow z艂apa艂a je w locie, patrz膮c na brata z niezrozumieniem maluj膮cym si臋 na twarzy. — Uber zatrzyma si臋 pod sklepem przecznic臋 dalej, zawiezie ci臋 na lotnisko.
— Mo偶esz mi, do chuja, wyja艣ni膰, o co ci chodzi? — rzuci艂a, nie maj膮c najmniejszego zamiaru si臋 ubiera膰. Odrzuci艂a rzeczy na 艂贸偶ko i splot艂a r臋ce na klatce piersiowej, nie odrywaj膮c od niego spojrzenia.
— Nie mog臋 — odpowiedzia艂 natychmiast i z艂apa艂 za ubrania. Si艂膮 wcisn膮艂 jej sweter przez g艂ow臋, nie bacz膮c na 偶adne protesty. — Musisz st膮d wyjecha膰. Natychmiast. I nigdy nie wraca膰. Rozumiesz? W odpowiednim czasie si臋 z tob膮 skontaktuj臋, ale teraz musisz zrobi膰 to, co ci ka偶臋 i nie zadawa膰 pyta艅, na kt贸re nie dostaniesz odpowiedzi.
— Ale… — zacz臋艂a, ale nie da艂 jej doj艣膰 do g艂osu.
— Willow, kurwa, chocia偶 raz zr贸b to, o co ci臋 prosz臋, dobra? — j臋kn膮艂, wk艂adaj膮c jej r臋ce w r臋kawy jak ma艂emu dziecku.
— 呕artujesz?! — wrzasn臋艂a, czuj膮c, 偶e traci cierpliwo艣膰. — Ca艂e 偶ycie robi臋 to, o co mnie prosisz! Bez gadania, nawet s艂贸weczkiem nie pisn臋! A ty m贸wisz, 偶e chocia偶 raz mam by膰 pos艂uszna?!
— Willy… — zacz膮艂 nieco spokojniej, 艂api膮c j膮 za ramiona. — Okej, przepraszam, masz racj臋… Pos艂uchaj — poprosi艂, pocieraj膮c jej r臋ce uspokajaj膮co. — Nie jeste艣 tutaj bezpieczna, rozumiesz? To ta sprawa… Ci ludzie… Musisz jak najszybciej ucieka膰, zanim kto艣 zrobi ci krzywd臋. To wynik艂o nagle i… Prosz臋, kwiatuszku, musisz to zrozumie膰 — ostatnie s艂owa wyszepta艂, a Willow poczu艂a si臋 tak, jakby na g艂ow臋 spad艂o jej co艣 ci臋偶kiego. Od dawna jej tak nie nazywa艂.
— A co z tob膮? — spyta艂a, wpatruj膮c si臋 w twarz brata. Dopiero teraz dostrzeg艂a w jego oczach przera偶enie. G艂臋boko skrywane, ale jednak je widzia艂a.
— Ja dam sobie rad臋, musisz zadba膰 o siebie — odpar艂, przez chwil臋 wpatruj膮c si臋 w ciemne t臋cz贸wki Willow. Dziewczyna w ko艅cu pokiwa艂a lekko g艂ow膮 i wci膮gn臋艂a na siebie spodnie.
— Skontaktuj臋 si臋 z tob膮, kiedy b臋dzie bezpiecznie — powiedzia艂, gdy szli w kierunku zam贸wionego ubera. Willow kurczowo zaciska艂a d艂onie na pasku torby, Lawrence ci膮gn膮艂 za sob膮 jej niewielk膮 walizk臋. — Cokolwiek si臋 stanie, nie mo偶esz tu wraca膰. Ani z nikim st膮d rozmawia膰, rozumiesz? Najlepiej zmie艅 numer — poinstruowa艂, gdy zatrzymali si臋 przy samochodzie. M臋偶czyzna wrzuci艂 walizk臋 do baga偶nika i przytuli艂 Willow w taki spos贸b, 偶e nie mog艂a pozby膰 si臋 wra偶enia, i偶 to ostatni raz, kiedy s膮 tak blisko.
— Ale przecie偶… — zacz臋艂a, na co Lawrence pokr臋ci艂 g艂ow膮.
— Znajd臋 spos贸b, 偶eby si臋 do ciebie odezwa膰 — przerwa艂 i odsun膮艂 si臋 od dziewczyny. Przeczesa艂 palcami jej popl膮tane w艂osy, po czym uj膮艂 w d艂onie jej policzki i z艂o偶y艂 na czole czu艂y poca艂unek. Dotychczas nie zdawa艂a sobie sprawy, 偶e trz臋s艂a si臋 od p艂aczu.
— Kocham ci臋, braciszku — wyszepta艂a, zaciskaj膮c dr偶膮ce d艂onie na jego przedramionach.
— Ja ciebie te偶, kwiatuszku — odpar艂 r贸wnie cicho, a potem obr贸ci艂 si臋 i ruszy艂 pospiesznie w stron臋 domu.
Wsiad艂a do samochodu z przera偶aj膮c膮 my艣l膮, 偶e nigdy wi臋cej si臋 nie zobacz膮.


Mo偶e komu艣 umil臋 dzionek w pracy <3

LABELS

archiwum karta postaci dodatek instagram plotkara.net administracja opowiadanie lista obecno艣ci coup d'茅tat izana.ami seapolyp Rudy Chomik Axolotl Ice Queen poprzednia karta Kim Seojun Min Ari Lee Minsoo sheepster Czerwona Panda event Mirabelka Octavia Blanchard origami posta膰 aktywna white chocolate Cie艅 Miesi膮ca Eros Lim Lean Farrah Rymill danielle song iris Bluebell Freaser Jackson Howard Jolene Redwood L茅a Louise Chevalier Sol namgi jung Ahn Sunghoon Jeong Yosoo Park Daehyun irys la volpe yechan powell Boubble B Cillian Montgomery Cornelia Watson Fabien J. Cadieux Gabriel Salvatore Gingerbread Latte Jadis Walthew-Meijer Junyi Landi Just don't. Lia Donovan Lian Meyer Meredith Ridgeway Mika Mr. Sandman Oriana Duarte Park Daebi Park Hyunjin Rusted Soul Sophie Wellington Tonksia Vincent Madden Violet Brennan Willow Mahoney Yongsun Ward antares befcia cinnamoon gideon yamada ma艂amorderczyni pisarz mi艂o艣ci szczurzyca zimno mi A.J. Cruz Alsa Howler Altruistka Atramentowa Berinella Sinclair Bulldog Cappuccino Carmen Varley Carm猫la blanchard Crying Girl Edgar A. Hastings Elena Huntington Elisa Lauder Emerson Seymour Emily Robbins Evander Javits Ezequiel F. Rodriguez Fabian Cavallaro Han Yuri Honey Hwan Icarus Ardell India Jones Jacob Miller Jessica Fischer Kei Tang Keith Reinhart Lee Mingi Lucas Carter Mason Chatto Meow Mila Johnson Moon Halliwell Moon Sohee Niewidzialna Niktmare. Simelon Vincent Cole William Harrison Zarina Hayat Zuri Williams bzdurmisia caden whitmore heroin hong sunoo hopeless jiyoung youn kasztan kwon taeyang lisiecka melancholijne westchnienie mijoo seo minjae moon oliver larsen sallow girl silly Alexios Argyropoulos Alyvia Clark Amelia Harrison Anael Gabriele Schubert Arthur Morrison Audemars Aurora Ratchford Ava Norwood Bastian Salzer Blair Waldorf Blake Murphy Caleb Ashby Cassian Rafferty-Whittaker Charlene Lieberman Charles Ruiz Choi "One" Eunwoo Devon Myers Elizabeth Madden Elliot Byun Hannah Love Henry Marcus Carrington Honey Lovett Icarus Prescott Jade Query Jamie Holst Jane Bloomberg Jared Hamish Kamanai Kang Haneul Karl Wilmar Kip Harris Kojot Laurent Blanchard Luna Myers Margot Yves Marie Wall Milana Cavallaro Nam Jonghyun Naturelle Catarina Tavernier Niall Dwight Nicolas Grimaldi Noor Wilmar Olivier Evans Ottilie Watson-Cruz Oz Weisenfeldt Park Doyun Pornografia Rosalie Church Ryujin Young Sierra Clemente Sloane Sweeney Sophia Demiri Ves Wayne Dawson caticorn devon ethan watson ivy liu kaczorek kanchana moore lechat louise bass myself noc wrze艣niowa oblivion reddish ruse scraper song jiyeon s艂owik vch victor brennan will schumer willow witch yohan ryoo 艣nie偶ka